ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 4.20

4.20.1

आ पश्यति प्रति पश्यति परा पश्यति पश्यति ।
दिवमन्तरिक्षमाद्भूमिं सर्वं तद्देवि पश्यति ॥ ४.२०.१ ॥

ಅವಳು ಮುಂದೆ ನೋಡುತ್ತಾಳೆ, ಹಿಂದೆ ನೋಡುತ್ತಾಳೆ, ದೂರವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾಳೆ; ಓ ದೇವಿ, ಅವಳು ಆಕಾಶ, ಅಂತರಿಕ್ಷ, ಭೂಮಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾಳೆ.

तिस्रो दिवस्तिस्रः पृथिवीः षट्चेमाः प्रदिशाः पृथक् ।
त्वयाहं सर्वा भूतानि पश्यानि देव्योषधे ॥ ४.२०.२ ॥

ಮೂರು ಸ್ವರ್ಗಗಳು, ಮೂರು ಭೂಮಿಗಳು, ಈ ಆರು ದಿಕ್ಕುಗಳು ಬೇರೆಬೇರೆಯಾಗಿವೆ; ಓ ದೇವಿ ಔಷಧಿ, ನಿನ್ನಿಂದ ನಾನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ.

दिव्यस्य सुपर्णस्य तस्य हासि कनीनिका ।
सा भूमिमा रुरोहिथ वह्यं श्रान्ता वधूरिव ॥ ४.२०.३ ॥

ನೀನು ಆ ದಿವ್ಯ ಸುಪರ್ಣ ಪಕ್ಷಿಯ ಕಣ್ಣಿನ ಕಾಯಿ; ದಣಿದ ವಧುವಿನಂತೆ ನೀನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಏರಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯೆ.

तां मे सहस्राक्षो देवो दक्षिणे हस्त आ दधत् ।
तयाहं सर्वं पश्यामि यश्च शूद्र उतार्यः ॥ ४.२०.४ ॥

ಅವಳನ್ನು ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ ದೇವನು ನನಗಾಗಿ ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿದನು; ಅವಳಿಂದ ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತೇನೆ—ಶೂದ್ರನನ್ನೂ ಆರ್ಯನನ್ನೂ.

आविष्कृणुष्व रूपाणि मात्मानमप गूहथाः ।
अथो सहस्रचक्षो त्वं प्रति पश्याः किमीदिनः ॥ ४.२०.५ ॥

ನಿನ್ನ ರೂಪಗಳನ್ನು ತೋರಿಸು; ನಿನ್ನನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಮರೆಮಾಡಬೇಡ; ಓ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷಿ, ನೀನು ಗೂಢಚಾರರನ್ನೂ ಮೋಸಗಾರರನ್ನೂ ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡು.

दर्शय मा यातुधानान् दर्शय यातुधान्यः ।
पिशाचान्त्सर्वान् दर्शयेति त्वा रभ ओषधे ॥ ४.२०.६ ॥

ಯಾತುಧಾನರನ್ನು ನನಗೆ ತೋರಿಸು, ಯಾತುಧಾನಿಯರನ್ನು ತೋರಿಸು; ಎಲ್ಲ ಪಿಶಾಚರನ್ನು ತೋರಿಸು—ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಓ ಔಷಧಿ, ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿಯುತ್ತೇನೆ.

कश्यपस्य चक्षुरसि शुन्याश्च चतुरक्ष्याः ।
वीध्रे सूर्यमिव सर्पन्तं मा पिशाचं तिरस्करः ॥ ४.२०.७ ॥

ನೀನು ಕಶ್ಯಪನ ಕಣ್ಣು; ಶುನಿಯ ಮತ್ತು ಚತುರಕ್ಷಿಯ ಕಣ್ಣೂ ನೀನೇ. ವೀಧ್ರದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪಿಶಾಚನನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಮರೆಮಾಡು.

उदग्रभं परिपाणाद्यातुधानं किमीदिनम् ।
तेनाहं सर्वं पश्याम्युत शूद्रमुतार्यम् ॥ ४.२०.८ ॥

ಪರಿಪಾಣದಿಂದ ಯಾತುಧಾನನನ್ನೂ ಕಿಮೀದಿಯನ್ನೂ ಕಿತ್ತು ತೆಗೆದಿದ್ದೇನೆ. ಆ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ನಾನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತೇನೆ — ಶೂದ್ರನನ್ನೂ ಆರ್ಯನನ್ನೂ.

यो अन्तरिक्षेण पतति दिवं यश्च अतिसर्पति ।
भूमिं यो मन्यते नाथं तं पिशाचं प्र दर्शय ॥ ४.२०.९ ॥

ಅಂತರಿಕ್ಷದ ಮೂಲಕ ಹಾರುವವನು, ಆಕಾಶವನ್ನು ತಲುಪುವವನು, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮೀರಿ ಚಲಿಸುವವನು, ಭೂಮಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಒಡೆಯನೆಂದು ಭಾವಿಸುವವನು — ಆ ಪಿಶಾಚನನ್ನು ತೋರಿಸು.