അഥർവവേദം · സൂക്തം 4.20

4.20.1

आ पश्यति प्रति पश्यति परा पश्यति पश्यति ।
दिवमन्तरिक्षमाद्भूमिं सर्वं तद्देवि पश्यति ॥ ४.२०.१ ॥

അവൾ മുന്നോട്ടു നോക്കുന്നു, പിന്നോട്ടു നോക്കുന്നു, ദൂരത്തേക്കും നോക്കുന്നു; ഹേ ദേവീ, അവൾ ആകാശത്തെയും അന്തരീക്ഷത്തെയും ഭൂമിയെയും എല്ലാം കാണുന്നു.

तिस्रो दिवस्तिस्रः पृथिवीः षट्चेमाः प्रदिशाः पृथक् ।
त्वयाहं सर्वा भूतानि पश्यानि देव्योषधे ॥ ४.२०.२ ॥

മൂന്നു സ്വർഗ്ഗങ്ങൾ, മൂന്നു ഭൂമികൾ, ഈ ആറു ദിക്കുകൾ വേറിട്ടുണ്ട്; ഹേ ദേവീ ഔഷധി, നിന്നാൽ ഞാൻ എല്ലാ ജീവികളെയും കാണട്ടെ.

दिव्यस्य सुपर्णस्य तस्य हासि कनीनिका ।
सा भूमिमा रुरोहिथ वह्यं श्रान्ता वधूरिव ॥ ४.२०.३ ॥

നീ ആ ദിവ്യ സുപർണ്ണപക്ഷിയുടെ കൃഷ്ണമണിയാണ്; ക്ഷീണിച്ച വധു വാഹനത്തിൽ കയറുന്നതുപോലെ നീ ഭൂമിയിൽ കയറി വന്നിരിക്കുന്നു.

तां मे सहस्राक्षो देवो दक्षिणे हस्त आ दधत् ।
तयाहं सर्वं पश्यामि यश्च शूद्र उतार्यः ॥ ४.२०.४ ॥

അവളെ സഹസ്രാക്ഷനായ ദേവൻ എനിക്കായി വലതുകൈയിൽ വെച്ചു; അവളാൽ ഞാൻ എല്ലാം കാണുന്നു—ശൂദ്രനെയും ആര്യനെയും.

आविष्कृणुष्व रूपाणि मात्मानमप गूहथाः ।
अथो सहस्रचक्षो त्वं प्रति पश्याः किमीदिनः ॥ ४.२०.५ ॥

നിന്റെ രൂപങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുക; നിന്നെത്തന്നെ എന്നിൽനിന്ന് മറയ്ക്കരുത്; ഹേ സഹസ്രാക്ഷീ, നീ ചാരന്മാരെയും വഞ്ചകരെയും തിരിഞ്ഞു നോക്കുക.

दर्शय मा यातुधानान् दर्शय यातुधान्यः ।
पिशाचान्त्सर्वान् दर्शयेति त्वा रभ ओषधे ॥ ४.२०.६ ॥

യാതുധാനന്മാരെ എനിക്കു കാണിക്കുക, യാതുധാനികളെ കാണിക്കുക; എല്ലാ പിശാചുക്കളെയും കാണിക്കുക—എന്നു പറഞ്ഞ് ഹേ ഔഷധി, ഞാൻ നിന്നെ പിടിക്കുന്നു.

कश्यपस्य चक्षुरसि शुन्याश्च चतुरक्ष्याः ।
वीध्रे सूर्यमिव सर्पन्तं मा पिशाचं तिरस्करः ॥ ४.२०.७ ॥

നീ കശ്യപന്റെ കണ്ണാകുന്നു; ശുനിയുടെയും ചതുരക്ഷിയുടെയും കണ്ണും നീ തന്നെ. വീധ്രത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ പിശാചിനെ എന്നിൽനിന്ന് മറച്ചുകളയുക.

उदग्रभं परिपाणाद्यातुधानं किमीदिनम् ।
तेनाहं सर्वं पश्याम्युत शूद्रमुतार्यम् ॥ ४.२०.८ ॥

പരിപാണത്തിൽനിന്ന് യാതുധാനനെയും കിമീദിയെയും ഞാൻ പറിച്ചെടുത്തു. ആ ശക്തിയാൽ ഞാൻ എല്ലാവരെയും കാണുന്നു — ശൂദ്രനെയും ആര്യനെയും.

यो अन्तरिक्षेण पतति दिवं यश्च अतिसर्पति ।
भूमिं यो मन्यते नाथं तं पिशाचं प्र दर्शय ॥ ४.२०.९ ॥

അന്തരീക്ഷത്തിലൂടെ പറക്കുന്നവൻ, ആകാശത്തെത്തുന്നവൻ, ഭൂമിയെ കടന്നിഴയുന്നവൻ, ഭൂമിയെ തന്റെ നാഥനായി കരുതുന്നവൻ — ആ പിശാചിനെ വെളിപ്പെടുത്തുക.