அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 4.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.20.1
आ पश्यति प्रति पश्यति परा पश्यति पश्यति ।
दिवमन्तरिक्षमाद्भूमिं सर्वं तद्देवि पश्यति ॥ ४.२०.१ ॥
அவள் முன்னோக்கிப் பார்க்கிறாள், பின்னோக்கிப் பார்க்கிறாள், தொலைவிலும் பார்க்கிறாள்; ஓ தேவி, அவள் வானத்தையும் அந்தரிக்ஷத்தையும் பூமியையும் எல்லாவற்றையும் பார்க்கிறாள்.
4.20.2
तिस्रो दिवस्तिस्रः पृथिवीः षट्चेमाः प्रदिशाः पृथक् ।
त्वयाहं सर्वा भूतानि पश्यानि देव्योषधे ॥ ४.२०.२ ॥
மூன்று வானங்கள், மூன்று பூமிகள், இந்த ஆறு திசைகள் தனித்தனியாக உள்ளன; ஓ தேவி ஓஷதி, உன்னால் நான் எல்லா உயிர்களையும் காண்பேன்.
4.20.3
दिव्यस्य सुपर्णस्य तस्य हासि कनीनिका ।
सा भूमिमा रुरोहिथ वह्यं श्रान्ता वधूरिव ॥ ४.२०.३ ॥
நீ அந்த தெய்வீக சுபர்ணப் பறவையின் கண்மணி; களைத்த மணமகளைப் போல நீ பூமியின் மேல் ஏறி வந்திருக்கிறாய்.
4.20.4
तां मे सहस्राक्षो देवो दक्षिणे हस्त आ दधत् ।
तयाहं सर्वं पश्यामि यश्च शूद्र उतार्यः ॥ ४.२०.४ ॥
அவளை ஆயிரம் கண்ணுடைய தேவன் என் பொருட்டு வலக்கையில் வைத்தான்; அவளால் நான் எல்லாவற்றையும் காண்கிறேன்—சூத்திரனையும் ஆரியனையும்.
4.20.5
आविष्कृणुष्व रूपाणि मात्मानमप गूहथाः ।
अथो सहस्रचक्षो त्वं प्रति पश्याः किमीदिनः ॥ ४.२०.५ ॥
உன் வடிவங்களை வெளிப்படுத்து; உன்னை என்னிடமிருந்து மறைக்காதே; மேலும் ஓ ஆயிரம் கண்ணுடையவளே, நீ ஒற்றர்களையும் வஞ்சகர்களையும் திரும்பிப் பார்.
4.20.6
दर्शय मा यातुधानान् दर्शय यातुधान्यः ।
पिशाचान्त्सर्वान् दर्शयेति त्वा रभ ओषधे ॥ ४.२०.६ ॥
யாதுதானர்களை எனக்குக் காட்டு, யாதுதானிகளைக் காட்டு; எல்லா பிசாசுகளையும் காட்டு—என்று சொல்லி, ஓ ஓஷதியே, நான் உன்னைப் பற்றுகிறேன்.
4.20.7
कश्यपस्य चक्षुरसि शुन्याश्च चतुरक्ष्याः ।
वीध्रे सूर्यमिव सर्पन्तं मा पिशाचं तिरस्करः ॥ ४.२०.७ ॥
நீ காசியபரின் கண்; சுனியின் கண்ணும் நான்கு கண்களுடையவளின் கண்ணும் நீயே. வீத்ரத்தில் நகரும் சூரியனைப்போல் பிசாசை என்னிடமிருந்து மறைத்துவிடு.
4.20.8
उदग्रभं परिपाणाद्यातुधानं किमीदिनम् ।
तेनाहं सर्वं पश्याम्युत शूद्रमुतार्यम् ॥ ४.२०.८ ॥
பாதுகாப்பு வேலியிலிருந்து யாதுதானனையும் கிமீதினனையும் நான் பிடுங்கி எடுத்தேன். அதனால் நான் எல்லாரையும் காண்கிறேன் — சூத்திரனையும், ஆரியனையும்.
4.20.9
यो अन्तरिक्षेण पतति दिवं यश्च अतिसर्पति ।
भूमिं यो मन्यते नाथं तं पिशाचं प्र दर्शय ॥ ४.२०.९ ॥
அந்தரிக்ஷத்தின் வழியாகப் பறப்பவன், வானத்தை அடைபவன், பூமியைக் கடந்து ஊர்பவன், பூமியைத் தனக்குத் தலைவனாக எண்ணுபவன் — அந்தப் பிசாசை வெளிப்படுத்து.