ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 4.20

4.20.1

आ पश्यति प्रति पश्यति परा पश्यति पश्यति ।
दिवमन्तरिक्षमाद्भूमिं सर्वं तद्देवि पश्यति ॥ ४.२०.१ ॥

ਉਹ ਅੱਗੇ ਵੇਖਦੀ ਹੈ, ਪਿੱਛੇ ਵੇਖਦੀ ਹੈ, ਦੂਰ ਵੀ ਵੇਖਦੀ ਹੈ; ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼, ਅੰਤਰਿਕਸ਼, ਧਰਤੀ—ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦੀ ਹੈ।

तिस्रो दिवस्तिस्रः पृथिवीः षट्चेमाः प्रदिशाः पृथक् ।
त्वयाहं सर्वा भूतानि पश्यानि देव्योषधे ॥ ४.२०.२ ॥

ਤਿੰਨ ਸਵਰਗ, ਤਿੰਨ ਧਰਤੀਆਂ, ਇਹ ਛੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ; ਹੇ ਦੇਵੀ ਔਸ਼ਧੀ, ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਵੇਖਾਂ।

दिव्यस्य सुपर्णस्य तस्य हासि कनीनिका ।
सा भूमिमा रुरोहिथ वह्यं श्रान्ता वधूरिव ॥ ४.२०.३ ॥

ਤੂੰ ਉਸ ਦਿਵ੍ਯ ਸੁਪਰਣ ਪੰਛੀ ਦੀ ਅੱਖ ਦੀ ਪੁਤਲੀ ਹੈਂ; ਥੱਕੀ ਹੋਈ ਲਾੜੀ ਵਾਂਗ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਆਈ ਹੈਂ।

तां मे सहस्राक्षो देवो दक्षिणे हस्त आ दधत् ।
तयाहं सर्वं पश्यामि यश्च शूद्र उतार्यः ॥ ४.२०.४ ॥

ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਦੇਵ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਧਾਰਿਆ; ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ—ਸ਼ੂਦਰ ਅਤੇ ਆਰਯ ਨੂੰ ਵੀ।

आविष्कृणुष्व रूपाणि मात्मानमप गूहथाः ।
अथो सहस्रचक्षो त्वं प्रति पश्याः किमीदिनः ॥ ४.२०.५ ॥

ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਪਰਗਟ ਕਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਨਾ ਲੁਕਾ; ਅਤੇ ਹੇ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੀ, ਤੂੰ ਜਾਸੂਸਾਂ ਤੇ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ ਵੇਖ।

दर्शय मा यातुधानान् दर्शय यातुधान्यः ।
पिशाचान्त्सर्वान् दर्शयेति त्वा रभ ओषधे ॥ ४.२०.६ ॥

ਮੈਨੂੰ ਯਾਤੁਧਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾ, ਯਾਤੁਧਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾ; ਸਾਰੇ ਪਿਸ਼ਾਚਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾ—ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫੜਦਾ ਹਾਂ।

कश्यपस्य चक्षुरसि शुन्याश्च चतुरक्ष्याः ।
वीध्रे सूर्यमिव सर्पन्तं मा पिशाचं तिरस्करः ॥ ४.२०.७ ॥

ਤੂੰ ਕਸ਼ਯਪ ਦੀ ਅੱਖ ਹੈਂ; ਸ਼ੁਨੀ ਅਤੇ ਚਤੁਰਕਸ਼ੀ ਦੀ ਅੱਖ ਵੀ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ। ਵੀਧ੍ਰ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਪਿਸ਼ਾਚ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਓਹਲੇ ਕਰ ਦੇ।

उदग्रभं परिपाणाद्यातुधानं किमीदिनम् ।
तेनाहं सर्वं पश्याम्युत शूद्रमुतार्यम् ॥ ४.२०.८ ॥

ਪਰਿਪਾਣ ਵਿੱਚੋਂ ਮੈਂ ਯਾਤੁਧਾਨ ਅਤੇ ਕਿਮੀਦੀ ਨੂੰ ਪੁੱਟ ਕੱਢਿਆ। ਉਸੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਭ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ — ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਤੇ ਆਰਿਆ ਨੂੰ ਵੀ।

यो अन्तरिक्षेण पतति दिवं यश्च अतिसर्पति ।
भूमिं यो मन्यते नाथं तं पिशाचं प्र दर्शय ॥ ४.२०.९ ॥

ਜੋ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਉੱਡਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਪਾਰ ਰੇਂਗਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸੁਆਮੀ ਮੰਨਦਾ ਹੈ — ਉਸ ਪਿਸ਼ਾਚ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ।