અથર્વવેદ · સૂક્ત 4.3

4.3.1

उदितस्त्रयो अक्रमन् व्याघ्रः पुरुषो वृकः ।
हिरुग्घि यन्ति सिन्धवो हिरुग्देवो वनस्पतिर्हिरुङ्नमन्तु शत्रवः ॥ ४.३.१ ॥

ત્રણ ઊઠીને આગળ વધ્યા — વાઘ, પુરુષ અને વરુ. હિરુક્ સાથે નદીઓ વહે છે; હિરુક્-દેવ વનસ્પતિ; હિરુક્ વડે શત્રુઓ નમી જાઓ.

परेणैतु पथा वृकः परमेणोत तस्करः ।
परेण दत्वती रज्जुः परेणाघायुरर्षतु ॥ ४.३.२ ॥

વરુ દૂરના માર્ગે જાય; ચોર પણ અતિ દૂર જાય; દાંતવાળી દોરી દૂર રહે; અનિષ્ટ ઇચ્છનાર દૂર દોડી જાય.

अक्ष्यौ च ते मुखं च ते व्याघ्र जम्भयामसि ।
आत्सर्वान् विंशतिं नखान् ॥ ४.३.३ ॥

હે વાઘ, તારી આંખો અને તારું મોં અમે દબાવીએ છીએ; વીસ નખ સુધી બધું.

व्याघ्रं दत्वतां वयं प्रथमं जम्भयामसि ।
आदु ष्टेनमथो अहिं यातुधानमथो वृकम् ॥ ४.३.४ ॥

દાંતવાળાઓમાં પહેલાં અમે વાઘને દબાવીએ છીએ; પછી ચોરને, સાપને, યાતુધાનને અને વરુને પણ.

यो अद्य स्तेन आयति स संपिष्टो अपायति ।
पथामपध्वंसेनैत्विन्द्रो वज्रेण हन्तु तम् ॥ ४.३.५ ॥

આજે જે ચોર આવે છે, તે પીસાઈને ભાગે છે; માર્ગોના વિનાશ સાથે તે જાય; ઇન્દ્ર વજ્ર વડે તેને મારે.

मूर्णा मृगस्य दन्ता अपिशीर्णा उ पृष्टयः ।
निम्रुक्ते गोधा भवतु नीचायच्छशयुर्मृगः ॥ ४.३.६ ॥

મૃગના દાંત રુંવાટીદાર હોય, તેની પાંસળીઓ અભંગ હોય; ગોધા નીચે વળેલી હોય; છુપાઈને સૂતેલો મૃગ પણ નીચે રહે.

यत्संयमो न वि यमो वि यमो यन् न संयमः ।
इन्द्रजाः सोमजा आथर्वणमसि व्याघ्रजम्भनम् ॥ ४.३.७ ॥

જે સંયમ નથી તે વિયમ; જે વિયમ છે તે સંયમ નથી. તું ઇન્દ્રથી જન્મેલી, સોમથી જન્મેલી છે; તું આથર્વણ છે, વાઘને કચડનારી છે.