ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 4.3

4.3.1

उदितस्त्रयो अक्रमन् व्याघ्रः पुरुषो वृकः ।
हिरुग्घि यन्ति सिन्धवो हिरुग्देवो वनस्पतिर्हिरुङ्नमन्तु शत्रवः ॥ ४.३.१ ॥

ಮೂರು ಎದ್ದು ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದವು — ಹುಲಿ, ಮನುಷ್ಯ, ತೋಳ. ಹಿರುಕ್‌ನೊಂದಿಗೆ ನದಿಗಳು ಹರಿಯುತ್ತವೆ; ಹಿರುಕ್-ದೇವ ವನಸ್ಪತಿ; ಹಿರುಕ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಶತ್ರುಗಳು ಬಾಗಲಿ.

परेणैतु पथा वृकः परमेणोत तस्करः ।
परेण दत्वती रज्जुः परेणाघायुरर्षतु ॥ ४.३.२ ॥

ತೋಳ ದೂರದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಲಿ; ಕಳ್ಳನೂ ಬಹು ದೂರ ಹೋಗಲಿ; ಹಲ್ಲಿನ ಹಗ್ಗ ದೂರವಿರಲಿ; ಕೆಡುಕು ಬಯಸುವವನು ದೂರ ಓಡಲಿ.

अक्ष्यौ च ते मुखं च ते व्याघ्र जम्भयामसि ।
आत्सर्वान् विंशतिं नखान् ॥ ४.३.३ ॥

ಓ ಹುಲಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಮುಖವನ್ನೂ ನಾವು ಹಿಂಡುತ್ತೇವೆ; ಇಪ್ಪತ್ತು ಉಗುರುಗಳವರೆಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ.

व्याघ्रं दत्वतां वयं प्रथमं जम्भयामसि ।
आदु ष्टेनमथो अहिं यातुधानमथो वृकम् ॥ ४.३.४ ॥

ಹಲ್ಲುಳ್ಳವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ನಾವು ಹುಲಿಯನ್ನು ಹಿಂಡುತ್ತೇವೆ; ನಂತರ ಕಳ್ಳನನ್ನು, ಹಾವನ್ನು, ಯಾತುಧಾನನನ್ನು, ತೋಳವನ್ನೂ.

यो अद्य स्तेन आयति स संपिष्टो अपायति ।
पथामपध्वंसेनैत्विन्द्रो वज्रेण हन्तु तम् ॥ ४.३.५ ॥

ಇಂದು ಬರುವ ಕಳ್ಳ ಪುಡಿಯಾಗಿ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ದಾರಿಗಳ ನಾಶದಿಂದ ಅವನು ಹೋಗಲಿ; ಇಂದ್ರನು ವಜ್ರದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆಯಲಿ.

मूर्णा मृगस्य दन्ता अपिशीर्णा उ पृष्टयः ।
निम्रुक्ते गोधा भवतु नीचायच्छशयुर्मृगः ॥ ४.३.६ ॥

ಜಿಂಕೆಯ ಹಲ್ಲುಗಳು ಮೃದುವಾಗಿರಲಿ, ಅದರ ಪಕ್ಕೆಲುಬುಗಳು ಮುರಿಯದಿರಲಿ; ಹಲ್ಲಿ ಕೆಳಗೆ ಬಾಗಿರಲಿ; ಅಡಗಿ ಮಲಗಿದ ಜಿಂಕೆಯೂ ಕೆಳಗಿರಲಿ.

यत्संयमो न वि यमो वि यमो यन् न संयमः ।
इन्द्रजाः सोमजा आथर्वणमसि व्याघ्रजम्भनम् ॥ ४.३.७ ॥

ಸಂಯಮವಲ್ಲದುದು ವಿಯಮ; ವಿಯಮವಾದುದು ಸಂಯಮವಲ್ಲ. ನೀನು ಇಂದ್ರನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವಳು, ಸೋಮನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವಳು; ನೀನು ಅಥರ್ವಣದವಳು, ಹುಲಿಯನ್ನು ಹೊಸಕುವವಳು.