ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 4.3

4.3.1

उदितस्त्रयो अक्रमन् व्याघ्रः पुरुषो वृकः ।
हिरुग्घि यन्ति सिन्धवो हिरुग्देवो वनस्पतिर्हिरुङ्नमन्तु शत्रवः ॥ ४.३.१ ॥

ତିନି ଉଠି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ — ବାଘ, ମଣିଷ ଓ ନେକଡ଼ିଆ। ହିରୁକ୍ ସହ ନଦୀ ବହେ; ହିରୁକ୍-ଦେବ ବନସ୍ପତି; ହିରୁକ୍ ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁ ନତ ହେଉ।

परेणैतु पथा वृकः परमेणोत तस्करः ।
परेण दत्वती रज्जुः परेणाघायुरर्षतु ॥ ४.३.२ ॥

ନେକଡ଼ିଆ ଦୂର ପଥରେ ଯାଉ; ଚୋର ମଧ୍ୟ ଅତି ଦୂରକୁ ଯାଉ; ଦାନ୍ତବାଲା ଦଉଡ଼ି ଦୂରେ ରହୁ; ଅନିଷ୍ଟକାମୀ ଦୂରେ ପଳାଉ।

अक्ष्यौ च ते मुखं च ते व्याघ्र जम्भयामसि ।
आत्सर्वान् विंशतिं नखान् ॥ ४.३.३ ॥

ହେ ବାଘ, ତୋର ଆଖି ଓ ମୁହଁକୁ ଆମେ ଚିପୁଡ଼ୁ; କୋଡ଼ିଏ ନଖ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସବୁ।

व्याघ्रं दत्वतां वयं प्रथमं जम्भयामसि ।
आदु ष्टेनमथो अहिं यातुधानमथो वृकम् ॥ ४.३.४ ॥

ଦାନ୍ତବାଲାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମେ ଆମେ ବାଘକୁ ଚିପୁଡ଼ୁ; ପରେ ଚୋର, ସାପ, ଯାତୁଧାନ ଓ ନେକଡ଼ିଆକୁ ମଧ୍ୟ।

यो अद्य स्तेन आयति स संपिष्टो अपायति ।
पथामपध्वंसेनैत्विन्द्रो वज्रेण हन्तु तम् ॥ ४.३.५ ॥

ଆଜି ଯେ ଚୋର ଆସେ, ସେ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ପଳାଏ; ପଥମାନଙ୍କ ବିନାଶ ସହ ସେ ଯାଉ; ଇନ୍ଦ୍ର ବଜ୍ରରେ ତାକୁ ମାରନ୍ତୁ।

मूर्णा मृगस्य दन्ता अपिशीर्णा उ पृष्टयः ।
निम्रुक्ते गोधा भवतु नीचायच्छशयुर्मृगः ॥ ४.३.६ ॥

ମୃଗର ଦାନ୍ତ ଲୋମଯୁକ୍ତ ହେଉ, ତାର ପଞ୍ଜରା ଅଭଗ୍ନ ହେଉ; ଗୋଧା ତଳକୁ ନମ୍ର ହେଉ; ଲୁଚି ଶୋଇଥିବା ମୃଗ ମଧ୍ୟ ତଳେ ରହୁ।

यत्संयमो न वि यमो वि यमो यन् न संयमः ।
इन्द्रजाः सोमजा आथर्वणमसि व्याघ्रजम्भनम् ॥ ४.३.७ ॥

ଯାହା ସଂଯମ ନୁହେଁ ତାହା ବିଯମ; ଯାହା ବିଯମ ତାହା ସଂଯମ ନୁହେଁ। ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ ଜାତ, ସୋମଙ୍କଠାରୁ ଜାତ; ତୁମେ ଆଥର୍ବଣ, ବ୍ୟାଘ୍ରକୁ ଦଳନକାରିଣୀ।