Vedyatra वेदयात्रा
शोधा

अथर्ववेद · सूक्त 4.30

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

शब्दार्थांसह वाचा

4.30.1

अहं रुद्रेभिर्वसुभिश्चराम्यहमादित्यैरुत विश्वदेवैः ।
अहं मित्रावरुणोभा बिभर्म्यहमिन्द्राग्नी अहमश्विनोभा ॥ ४.३०.१ ॥

मी रुद्रांसह आणि वसूंसह संचार करते; आदित्यांसह आणि विश्वदेवांसह देखील. मित्र आणि वरुण दोघांनाही मी धारण करते; इंद्र आणि अग्नी, आणि दोन अश्विनांनाही मी धारण करते.

4.30.2

अहं राष्ट्री संगमनी वसूनां चिकितुषी प्रथमा यज्ञियानाम् ।
तां मा देवा व्यदधुः पुरुत्रा भूरिस्थात्रां भूर्यावेशयन्तः ॥ ४.३०.२ ॥

मी राज्ञी आहे, संपत्ती एकत्र करणारी, यज्ञार्ह वस्तूंमध्ये प्रथम जाणणारी. त्या मला देवांनी अनेक ठिकाणी स्थापिले; अनेक प्रकारे मला प्रवेश देत.

4.30.3

अहमेव स्वयमिदं वदामि जुष्टं देवानामुत मानुषाणाम् ।
यं कामये तन्तमुग्रं कृणोमि तं ब्रह्माणं तमृषिं तं सुमेधाम् ॥ ४.३०.३ ॥

मीच स्वतः हे सांगते, जे देवांना आणि मानवांना प्रिय आहे. ज्याला मी इच्छिते त्याला मी उग्र देहाचा करते; त्याला ब्रह्मा, त्याला ऋषी, त्याला सुमेधा करते.

4.30.4

मया सोऽन्नमत्ति यो विपश्यति यः प्राणति य ईं शृणोत्युक्तम् ।
अमन्तवो मां त उप क्षियन्ति श्रुधि श्रुत श्रुद्धेयं ते वदामि ॥ ४.३०.४ ॥

माझ्याद्वारे तो अन्न खातो, जो पाहतो, जो श्वास घेतो, जो सांगितलेले खरोखर ऐकतो. विचारहीन लोक माझ्याजवळ राहूनही नष्ट होतात. ऐक, हे श्रुत; श्रद्धेस योग्य गोष्ट तुला सांगते.

4.30.5

अहं रुद्राय धनुरा तनोमि ब्रह्मद्विषे शरवे हन्तवा उ ।
अहं जनाय समदं कृणोमि अहं द्यावापृथिवी आ विवेश ॥ ४.३०.५ ॥

मी रुद्रासाठी धनुष्य ताणते, ब्रह्मद्वेष्ट्याला मारण्यासाठी बाणासह. मी लोकांसाठी युद्धाचा कोलाहल करते; मीच द्यावापृथिवीत प्रवेश केला आहे.

4.30.6

अहं सोममाहनसं बिभर्म्यहं त्वष्टारमुत पूषणं भगम् ।
अहं दधामि द्रविणा हविष्मते सुप्राव्या यजमानाय सुन्वते ॥ ४.३०.६ ॥

मी सोमाला, दगडात ठेचल्या जाणाऱ्या सोमाला, धारण करतो; त्वष्टा, पूषन् आणि भग यांनाही मी धारण करतो. हविष्यदात्या आणि सोम पिळणाऱ्या यजमानाला मी सहज रक्षिता येणारे धन देतो.

4.30.7

अहं सुवे पितरमस्य मूर्धन् मम योनिरप्स्वन्तः समुद्रे ।
ततो वि तिष्ठे भुवनानि विश्वोतामूं द्यां वर्ष्मणोप स्पृशामि ॥ ४.३०.७ ॥

मी या जगाच्या मस्तकावर पित्याला उत्पन्न करतो; पाण्याच्या आत, समुद्रात माझे उत्पत्तिस्थान आहे. तेथून मी सर्व भुवनांत उभा राहतो आणि माझ्या महिम्याने त्या द्युलोकालाही स्पर्श करतो.

4.30.8

अहमेव वातैव प्र वाम्यारभमाणा भुवनानि विश्वा ।
परो दिवा पर एना पृथिव्यैतावती महिम्ना सं बभूव ॥ ४.३०.८ ॥

मीच वाऱ्याप्रमाणे, सर्व भुवनांचा आरंभ करीत वाहते. द्युलोकाच्या पलीकडे आणि या पृथ्वीच्या पलीकडे, माझ्या महिम्याने मी इतकी विराट झाले आहे.