Vedyatra वेदयात्रा
शोधा

अथर्ववेद · सूक्त 4.32

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

शब्दार्थांसह वाचा

4.32.1

यस्ते मन्योऽविधद्वज्र सायक सह ओजः पुष्यति विश्वमानुषक् ।
साह्याम दासमार्यं त्वया युजा वयं सहस्कृतेन सहसा सहस्वता ॥ ४.३२.१ ॥

हे मन्यो, तुझ्या वज्राने आणि बाणाने ज्याने प्रहार केला, त्याचे बळ सर्व माणसांमध्ये क्रमाक्रमाने वाढते. तुझ्या सहाय्याने, तुझ्यामुळे सामर्थ्यवान झालेल्या बळाने आपण दास आणि आर्य दोघांनाही जिंकू.

4.32.2

मन्युरिन्द्रो मन्युरेवास देवो मन्युर्होता वरुणो जातवेदाः ।
मन्युं विश ईडते मानुषीर्याः पहि नो मन्यो तपसा सजोषाः ॥ ४.३२.२ ॥

मन्युच इंद्र आहे; मन्युच देव आहे; मन्युच होता, वरुण, जातवेदा. मानवी प्रजा मन्युची स्तुती करतात. हे मन्यो, तपाने प्रसन्न होऊन आमचे रक्षण कर.

4.32.3

अभीहि मन्यो तवसस्तवीयान् तपसा युजा वि जहि शत्रून् ।
अमित्रहा वृत्रहा दस्युहा च विश्वा वसून्या भरा त्वं नः ॥ ४.३२.३ ॥

हे मन्यो, बलवानांमध्ये अधिक बलवान होऊन पुढे ये. तपाचा सोबती होऊन शत्रूंना दूर करून मार. शत्रुहन्ता, वृत्रहन्ता आणि दस्युहन्ता होऊन आम्हासाठी सर्व वसू आण.

4.32.4

त्वं हि मन्यो अभिभूत्योजाः स्वयंभूर्भामो अभिमातिषाहः ।
विश्वचर्षणिः सहुरिः सहीयान् अस्मास्वोजः पृतनासु धेहि ॥ ४.३२.४ ॥

हे मन्यो, तूच अभिभवबल असलेला, स्वयंभू, तेजस्वी आणि शत्रूंना वश करणारा आहेस. सर्वद्रष्टा, विजयी आणि अधिक प्रबल. युद्धांमध्ये आमच्यामध्ये बळ स्थापित कर.

4.32.5

अभागः सन्न् अप परेतो अस्मि तव क्रत्वा तविषस्य प्रचेतः ।
तं त्वा मन्यो अक्रतुर्जिहीडाहं स्वा तनूर्बलदावा न एहि ॥ ४.३२.५ ॥

मी भागरहित होऊन तुझ्या बळापासून व संकल्पापासून दूर गेलो आहे, हे सुज्ञ बलवान. हे मन्यो, संकल्पहीन होऊन मी तुला कोपवले; माझ्या शरीराला बल देणाऱ्या, आमच्याकडे ये.

4.32.6

अयं ते अस्म्युप न एह्यर्वाङ्प्रतीचीनः सहुरे विश्वदावन् ।
मन्यो वज्रिन्न् अभि न आ ववृत्स्व हनाव दस्यूंरुत बोध्यापेः ॥ ४.३२.६ ॥

मी तुझाच आहे. आमच्याजवळ ये, मागे वळून समोर ये, हे विजयी, हे सर्वदात्या. हे मन्यू, हे वज्रधारी, आमच्याकडे वळ; आपण दोघे दस्युंचा वध करू, आणि सख्याला जागवही.

4.32.7

अभि प्रेहि दक्षिणतो भवा नोऽधा वृत्राणि जङ्घनाव भूरि ।
जुहोमि ते धरुणं मध्वो अग्रमुभावुपांशु प्रथमा पिबाव ॥ ४.३२.७ ॥

पुढे ये, आमच्या उजव्या बाजूला राहा; मग आपण दोघे अनेक शत्रूंचा वध करू. तुला मधाचा श्रेष्ठ आधार अर्पण करतो; आपण दोघे प्रथम तो हळूच प्राशन करू.