أثارفافيدا · سوكتا 4.37

4.37.1

त्वया पूर्वमथर्वाणो जघ्नू रक्षांस्योषधे ।
त्वया जघान कश्यपस्त्वया कण्वो अगस्त्यः ॥ ४.३७.१ ॥

أيتها العشبة، من قبل ضرب الأتharvans الشياطين بك. بك ضرب كاشيابا، وبك كانفا وأغاستيا.

त्वया वयमप्सरसो गन्धर्वांस्चातयामहे ।
अजशृङ्ग्यज रक्षः सर्वान् गन्धेन नाशय ॥ ४.३७.२ ॥

بك نطرد الأبسراس والغاندهارفا. يا أجاشرنغي، اطرد جميع الشياطين وأهلكهم بعطرك.

नदीं यन्त्वप्सरसोऽपां तारमवश्वसम् ।
गुल्गुलूः पीला नलद्यौक्षगन्धिः प्रमन्दनी ।
तत्परेताप्सरसः प्रतिबुद्धा अभूतन ॥ ४.३७.३ ॥

لتذهب الأبسراس إلى النهر، إلى عابر المياه أفاشفاسا. الغوغول والبيلا والنالادا وذات رائحة الثور والمُسكرة: اذهبن إلى هناك أيتها الأبسراس، واستيقظن.

यत्राश्वत्था न्यग्रोधा महावृक्षाः शिखण्डिनः ।
तत्परेताप्सरसः प्रतिबुद्धा अभूतन ॥ ४.३७.४ ॥

حيث تقوم أشجار التين والبانيان والأشجار الكبيرة المتوّجة، اذهبن إلى هناك أيتها الأبسراس، واستيقظن.

यत्र वः प्रेङ्खा हरिता अर्जुना उत यत्राघाताः कर्कर्यः संवदन्ति ।
तत्परेताप्सरसः प्रतिबुद्धा अभूतन ॥ ४.३७.५ ॥

حيث أراجيحكن الخضراء والبيضاء، وحيث تتردد طبول الكركري معاً، اذهبن إلى هناك أيتها الأبسراس، واستيقظن.

एयमगन्न् ओषधीनां वीरुधां वीर्यावती ।
अजशृङ्ग्यराटकी तीक्ष्णशृङ्गी व्यृषतु ॥ ४.३७.६ ॥

قد جاءت هذه القوية بين الأعشاب والنباتات المتسلقة. أجاشرنغي، أراتاكي، ذات القرن الحاد، فلتضرب.

आनृत्यतः शिखण्डिनो गन्धर्वस्याप्सरापतेः ।
भिनद्मि मुष्कावपि यामि शेपः ॥ ४.३७.७ ॥

أشق خصيتي الغاندهاروا الراقص المتوّج، سيد الأبساراس؛ وأقطع قضيبه أيضًا.

भीमा इन्द्रस्य हेतयः शतमृष्टीरयस्मयीः ।
ताभिर्हविरदान् गन्धर्वान् अवकादान् व्यृषतु ॥ ४.३७.८ ॥

أسلحة إندرا المرعبة، مئة رمح من حديد؛ فليخترق بها الغاندهارفا آكلي القربان والأفكادا.

भीमा इन्द्रस्य हेतयः शतमृष्टीर्हिरण्ययीः ।
ताभिर्हविरदान् गन्धर्वान् अवकादान् व्यृषतु ॥ ४.३७.९ ॥

أسلحة إندرا المرعبة، مئة رمح من ذهب؛ فليخترق بها الغاندهارفا آكلي القربان والأفكادا.

अवकादान् अभिशोचान् अप्सु ज्योतय मामकान् ।
पिशाचान्त्सर्वान् ओषधे प्र मृणीहि सहस्व च ॥ ४.३७.१० ॥

أيتها العشبة، أحرقي الأفكادا؛ أضيئي في المياه أهلي. اسحقي تمامًا وأخضعي جميع البيشاتشا آكلي اللحم.

श्वेवैकः कपिरिवैकः कुमारः सर्वकेशकः ।
प्रियो दृश इव भूत्वा गन्धर्वः सचते स्त्रियस् ।
तमितो नाशयामसि ब्रह्मणा वीर्यावता ॥ ४.३७.११ ॥

وحيدًا كالكلب، وحيدًا كالقرد، الفتى ذو الشعر كله؛ متخذًا هيئة المحبوب الجميل، يلاقي الغاندهاروا النساء. نهلكه من هنا بالبرهمن القوي.

जाया इद्वो अप्सरसो गन्धर्वाः पतयो यूयम् ।
अप धावतामर्त्या मर्त्यान् मा सचध्वम् ॥ ४.३७.१२ ॥

الأبساراس زوجاتكم أيها الغاندهاروا، وأنتم أزواجهن. أيها الخالدون، اركضوا بعيدًا؛ لا تقربوا الفانين.