ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 4.4

4.4.1

यां त्वा गन्धर्वो अखनद्वरुणाय मृतभ्रजे ।
तां त्वा वयं खनामस्योषधिं शेपहर्षणीम् ॥ ४.४.१ ॥

ಗಂಧರ್ವನು ವರುಣನಿಗಾಗಿ, ಮೃತಭ್ರಾಜನಿಗಾಗಿ ಯಾವ ಔಷಧಿಯನ್ನು ಅಗೆದನೋ, ಆ ಔಷಧಿಯನ್ನೇ ನಿನಗಾಗಿ ನಾವು ಅಗೆಯುತ್ತೇವೆ; ಅದು ಶೇಪವನ್ನು ಹರ್ಷಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

उदुषा उदु सूर्य उदिदं मामकं वचः ।
उदेजतु प्रजापतिर्वृषा शुष्मेण वाजिना ॥ ४.४.२ ॥

ಉಷೆ ಎದ್ದೇಳಲಿ, ಸೂರ್ಯನು ಎದ್ದೇಳಲಿ, ನನ್ನ ಈ ಮಾತು ಎದ್ದೇಳಲಿ. ವೃಷನಾದ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಶುಷ್ಮ ಮತ್ತು ವಾಜಿಯೊಂದಿಗೆ ಎದ್ದೇಳಲಿ.

यथा स्म ते विरोहतोऽभितप्तमिवानति ।
ततस्ते शुष्मवत्तरमियं कृणोत्वोषधिः ॥ ४.४.३ ॥

ನಿನ್ನ ಅಂಗ ಏಳುವಂತೆ, ಕಾಯಿಸಿದ ಕಬ್ಬಿಣ ಬಾಗದಂತೆ, ಈ ಔಷಧಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಶುಷ್ಮವಂತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲಿ.

उच्छुष्मौषधीनां सारा ऋषभाणाम् ।
सं पुंसामिन्द्र वृष्ण्यमस्मिन् धेहि तनूवशिन् ॥ ४.४.४ ॥

ಔಷಧಿಗಳ ಸಾರ, ಋಷಭಗಳ ಶುಷ್ಮ ಏಳಲಿ. ಇಂದ್ರನೇ, ಪುರುಷರ ವೃಷ್ಣ್ಯ (ವೀರ್ಯಶಕ್ತಿ)ವನ್ನು ದೇಹವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಇವನಲ್ಲಿ ಇರಿಸು.

अपां रसः प्रथमजोऽथो वनस्पतीनाम् ।
उत सोमस्य भ्रातास्युतार्शमसि वृष्ण्यम् ॥ ४.४.५ ॥

ನೀನು ನೀರಿನ ಸಾರ, ಮೊದಲು ಹುಟ್ಟಿದ್ದು; ವನಸ್ಪತಿಗಳ ಸಾರವೂ ನೀನೇ. ಸೋಮನ ಸಹೋದರನು ನೀನು; ಅರ್ಶ (ನೋವು)ವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ, ವೃಷ್ಣ್ಯ (ವೀರ್ಯವರ್ಧಕ) ನೀನು.

अद्याग्ने अद्य सवितरद्य देवि सरस्वति ।
अद्यास्य ब्रह्मणस्पते धनुरिवा तानया पसः ॥ ४.४.६ ॥

ಇಂದು, ಅಗ್ನಿಯೇ; ಇಂದು, ಸವಿತೃವೇ; ಇಂದು, ದೇವಿ ಸರಸ್ವತಿಯೇ. ಇಂದು, ಈ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ಪತಿಯೇ, ಬಿಲ್ಲಿನಂತೆ ಈ ಅಂಗವನ್ನು ಚಾಚು.

आहं तनोमि ते पसो अधि ज्यामिव धन्वनि ।
क्रमस्वर्श इव रोहितमनवग्लायता सदा ॥ ४.४.७ ॥

ನಾನು ನಿನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಲ್ಲಿನ ಮೇಲಿನ ಹೆದೆಯಂತೆ ಸದಾ ಚಾಚುತ್ತೇನೆ. ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ಋಶದಂತೆ ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ ಸದಾ ಮುಂದೆ ಸಾಗು.

अश्वस्याश्वतरस्याजस्य पेत्वस्य च ।
अथ ऋषभस्य ये वाजास्तान् अस्मिन् धेहि तनूवशिन् ॥ ४.४.८ ॥

ಕುದುರೆ, ಕತ್ತೆ-ಕುದುರೆ, ಮೇಕೆ, ಟಗರು ಮತ್ತು ಎತ್ತು ಇವುಗಳ ಯಾವ ಬಲಗಳಿವೆಯೋ, ಓ ದೇಹವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವವನೇ, ಅವುಗಳನ್ನು ಇವನಲ್ಲಿ ಇರಿಸು.