ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 4.4

4.4.1

यां त्वा गन्धर्वो अखनद्वरुणाय मृतभ्रजे ।
तां त्वा वयं खनामस्योषधिं शेपहर्षणीम् ॥ ४.४.१ ॥

ਗੰਧਰਵ ਨੇ ਵਰੁਣ ਲਈ, ਮ੍ਰਿਤਭ੍ਰਾਜ (ਜਿਸਦਾ ਤੇਜ ਮਰ ਗਿਆ ਹੋਵੇ) ਲਈ ਜੋ ਓਸ਼ਧੀ ਪੁੱਟੀ ਸੀ, ਉਹੀ ਓਸ਼ਧੀ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੁੱਟਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਸ਼ੇਪ ਨੂੰ ਹਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।

उदुषा उदु सूर्य उदिदं मामकं वचः ।
उदेजतु प्रजापतिर्वृषा शुष्मेण वाजिना ॥ ४.४.२ ॥

ਉਸ਼ਾ ਉੱਠੇ, ਸੂਰਜ ਉੱਠੇ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਬਚਨ ਵੀ ਉੱਠੇ। ਵ੍ਰਿਸ਼ਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਸ਼ੁਸ਼ਮ ਅਤੇ ਵਾਜੀ ਨਾਲ ਜਾਗੇ।

यथा स्म ते विरोहतोऽभितप्तमिवानति ।
ततस्ते शुष्मवत्तरमियं कृणोत्वोषधिः ॥ ४.४.३ ॥

ਤੇਰਾ ਅੰਗ ਜਿਵੇਂ ਉੱਠਦਾ ਹੈ, ਤਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਲੋਹਾ ਜਿਵੇਂ ਨਹੀਂ ਝੁਕਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਇਹ ਓਸ਼ਧੀ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਸ਼ੁਸ਼ਮਵਾਨ ਬਣਾਵੇ।

उच्छुष्मौषधीनां सारा ऋषभाणाम् ।
सं पुंसामिन्द्र वृष्ण्यमस्मिन् धेहि तनूवशिन् ॥ ४.४.४ ॥

ਓਸ਼ਧੀਆਂ ਦਾ ਸਾਰ, ਰਿਸ਼ਭਾਂ ਦਾ ਸ਼ੁਸ਼ਮ ਉੱਠੇ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮਰਦਾਂ ਦਾ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣਯ (ਵੀਰਜ-ਬਲ) ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਰੱਖ।

अपां रसः प्रथमजोऽथो वनस्पतीनाम् ।
उत सोमस्य भ्रातास्युतार्शमसि वृष्ण्यम् ॥ ४.४.५ ॥

ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਰਸ ਹੈਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਜੰਮਿਆ ਹੋਇਆ; ਬਨਸਪਤੀਆਂ ਦਾ ਰਸ ਵੀ ਤੂੰ। ਤੂੰ ਸੋਮ ਦਾ ਭਰਾ ਹੈਂ; ਅਰਸ਼ (ਦਰਦ) ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣਯ (ਵੀਰਜ-ਵਧਾਊ) ਤੂੰ ਹੈਂ।

अद्याग्ने अद्य सवितरद्य देवि सरस्वति ।
अद्यास्य ब्रह्मणस्पते धनुरिवा तानया पसः ॥ ४.४.६ ॥

ਅੱਜ, ਹੇ ਅਗਨੀ; ਅੱਜ, ਹੇ ਸਵਿਤਾ; ਅੱਜ, ਹੇ ਦੇਵੀ ਸਰਸਵਤੀ। ਅੱਜ, ਹੇ ਇਸ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ, ਧਨੁਸ਼ ਵਾਂਗ ਇਸ ਅੰਗ ਨੂੰ ਤਾਣ।

आहं तनोमि ते पसो अधि ज्यामिव धन्वनि ।
क्रमस्वर्श इव रोहितमनवग्लायता सदा ॥ ४.४.७ ॥

ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਧਨੁਸ਼ ਉੱਤੇ ਤਾਰ ਵਾਂਗ ਸਦਾ ਤਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਲਾਲ ਰਿਸ਼ ਵਾਂਗ ਬਿਨਾਂ ਥੱਕੇ ਸਦਾ ਅੱਗੇ ਵਧ।

अश्वस्याश्वतरस्याजस्य पेत्वस्य च ।
अथ ऋषभस्य ये वाजास्तान् अस्मिन् धेहि तनूवशिन् ॥ ४.४.८ ॥

ਘੋੜੇ, ਖੱਚਰ, ਬੱਕਰੇ, ਭੇਡੂ ਅਤੇ ਬਲਦ ਦੀਆਂ ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਇਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖ।