અથર્વવેદ · સૂક્ત 4.6

4.6.1

ब्राह्मणो जज्ञे प्रथमो दशशीर्षो दशास्यः ।
स सोमं प्रथमः पपौ स चकारारसं विषम् ॥ ४.६.१ ॥

બ્રાહ્મણ પ્રથમ દસ માથાં અને દસ મુખ સાથે જન્મ્યો. તેણે પ્રથમ સોમ પીધો; તેણે વિષને રસહીન બનાવ્યું.

यावती द्यावापृथिवी वरिम्णा यावत्सप्त सिन्धवो वितष्ठिरे ।
वाचं विषस्य दूषणीं तामितो निरवादिषम् ॥ ४.६.२ ॥

દ્યાવાપૃથ્વી પોતાના વિસ્તારમાં જેટલી વિસ્તરેલી છે, સાત સિંધુઓ જેટલી ફેલાયેલી છે, વિષની તે દૂષિત વાણી મેં અહીંથી દૂર કરી.

सुपर्णस्त्वा गरुत्मान् विष प्रथममावयत् ।
नामीमदो नारूरुप उतास्मा अभवः पितुः ॥ ४.६.३ ॥

સુપર્ણ ગરુત્માને તને પ્રથમ ભેળવ્યું. હે વિષ, તું ઉન્માદ ન કરી શક્યો, વિકૃત ન કરી શક્યો; તું તેને માટે પિતા જેવો થયો.

यस्त आस्यत्पञ्चाङ्गुरिर्वक्राच्चिदधि धन्वनः ।
अपस्कम्भस्य शल्यान् निरवोचमहं विषम् ॥ ४.६.४ ॥

તારું પાંચ આંગળીવાળું વિષ વળાંકમાંથી કે ધનુષ પરથી બહાર આવ્યું હોય, તો તે અપસ્કમ્ભના કાંટા મેં દૂર કર્યા; મેં વિષ બહાર કાઢ્યું.

शल्याद्विषं निरवोचं प्राञ्जनादुत पर्णधेः ।
अपाष्ठाच्छृङ्गात्कुल्मलान् निरवोचमहं विषम् ॥ ४.६.५ ॥

કાંટામાંથી મેં વિષ દૂર કર્યું; પ્રાંજનમાંથી અને પર્ણધિમાંથી પણ. અપાષ્ઠ અને શૃંગમાંથી કુલ્મલો મેં દૂર કર્યા; મેં વિષ બહાર કાઢ્યું.

अरसस्त इषो शल्योऽथो ते अरसं विषम् ।
उतारसस्य वृक्षस्य धनुष्टे अरसारसम् ॥ ४.६.६ ॥

તારું બાણ રસહીન છે, તારો કાંટો પણ એવો જ; તારું વિષ પણ રસહીન છે. રસહીન વૃક્ષનું તારું ધનુષ્ય સંપૂર્ણપણે રસહીન છે.

ये अपीषन् ये अदिहन् य आस्यन् ये अवासृजन् ।
सर्वे ते वध्रयः कृता वध्रिर्विषगिरिः कृतः ॥ ४.६.७ ॥

જેમણે પીસ્યું, જેમણે ઘસ્યું, જેમણે થૂંક્યું, જેમણે છોડ્યું — તે સૌ વધ્ર કરાયા; વધ્રિ વિષ-પર્વત કરાયો.

वध्रयस्ते खनितारो वध्रिस्त्वमस्योषधे ।
वध्रिः स पर्वतो गिरिर्यतो जातमिदं विषम् ॥ ४.६.८ ॥

તેઓ વધ્ર, ખોદનારા છે; હે ઔષધિ, તું એની વધ્રિ છે. તે વધ્રિ પર્વત છે; જેમાંથી આ વિષ જન્મ્યું.