ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 4.6

4.6.1

ब्राह्मणो जज्ञे प्रथमो दशशीर्षो दशास्यः ।
स सोमं प्रथमः पपौ स चकारारसं विषम् ॥ ४.६.१ ॥

ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਹਿਲਾਂ ਦਸ ਸਿਰਾਂ ਅਤੇ ਦਸ ਮੂੰਹਾਂ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ। ਉਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਮ ਪੀਤਾ; ਉਸਨੇ ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਰਸਹੀਣ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

यावती द्यावापृथिवी वरिम्णा यावत्सप्त सिन्धवो वितष्ठिरे ।
वाचं विषस्य दूषणीं तामितो निरवादिषम् ॥ ४.६.२ ॥

ਦਿਊ-ਧਰਤੀ ਆਪਣੇ ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ ਜਿੰਨੀਆਂ ਫੈਲੀਆਂ ਹਨ, ਸੱਤ ਸਿੰਧੂ ਜਿੰਨੇ ਫੈਲੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ, ਵਿਸ਼ ਦੀ ਉਹ ਦੂਸ਼ਕ ਬਾਣੀ ਮੈਂ ਇੱਥੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।

सुपर्णस्त्वा गरुत्मान् विष प्रथममावयत् ।
नामीमदो नारूरुप उतास्मा अभवः पितुः ॥ ४.६.३ ॥

ਸੁਪਰਣ ਗਰੁਤਮਾਨ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਲਾਇਆ। ਹੇ ਵਿਸ਼, ਤੂੰ ਨਾ ਮਤਵਾਲਾ ਕੀਤਾ, ਨਾ ਵਿਗਾੜਿਆ; ਤੂੰ ਉਸ ਲਈ ਪਿਤਾ ਵਰਗਾ ਬਣਿਆ।

यस्त आस्यत्पञ्चाङ्गुरिर्वक्राच्चिदधि धन्वनः ।
अपस्कम्भस्य शल्यान् निरवोचमहं विषम् ॥ ४.६.४ ॥

ਤੇਰਾ ਪੰਜ-ਉਂਗਲੀਆਂ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ ਮੋੜ ਤੋਂ ਜਾਂ ਕਮਾਨ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਅਪਸਕੰਭ ਦੇ ਕੰਡੇ ਮੈਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤੇ; ਮੈਂ ਵਿਸ਼ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ।

शल्याद्विषं निरवोचं प्राञ्जनादुत पर्णधेः ।
अपाष्ठाच्छृङ्गात्कुल्मलान् निरवोचमहं विषम् ॥ ४.६.५ ॥

ਕੰਡੇ ਤੋਂ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ ਕੱਢਿਆ; ਪ੍ਰਾਂਜਨ ਤੋਂ ਅਤੇ ਪਰਣਧਿ ਤੋਂ ਵੀ। ਅਪਾਸ਼ਠ ਅਤੇ ਸ਼ਿੰਗ ਤੋਂ ਕੁਲਮਲ ਮੈਂ ਕੱਢੇ; ਮੈਂ ਵਿਸ਼ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ।

अरसस्त इषो शल्योऽथो ते अरसं विषम् ।
उतारसस्य वृक्षस्य धनुष्टे अरसारसम् ॥ ४.६.६ ॥

ਤੇਰਾ ਤੀਰ ਰਸਹੀਣ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਕੰਡਾ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ; ਤੇਰਾ ਵਿਸ਼ ਵੀ ਰਸਹੀਣ ਹੈ। ਰਸਹੀਣ ਰੁੱਖ ਦੀ ਤੇਰੀ ਕਮਾਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਸਹੀਣ ਹੈ।

ये अपीषन् ये अदिहन् य आस्यन् ये अवासृजन् ।
सर्वे ते वध्रयः कृता वध्रिर्विषगिरिः कृतः ॥ ४.६.७ ॥

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪੀਸਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਗੜਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਥੁੱਕਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਛੱਡਿਆ — ਉਹ ਸਭ ਵਧ੍ਰ ਬਣਾਏ ਗਏ; ਵਧ੍ਰਿ ਵਿਸ਼-ਪਰਬਤ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।

वध्रयस्ते खनितारो वध्रिस्त्वमस्योषधे ।
वध्रिः स पर्वतो गिरिर्यतो जातमिदं विषम् ॥ ४.६.८ ॥

ਉਹ ਵਧ੍ਰ, ਪੁੱਟਣ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ, ਤੂੰ ਇਸਦੀ ਵਧ੍ਰਿ ਹੈਂ। ਉਹ ਵਧ੍ਰਿ ਪਰਬਤ ਹੈ; ਜਿਸ ਤੋਂ ਇਹ ਵਿਸ਼ ਜਨਮਿਆ।