ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 4.6

4.6.1

ब्राह्मणो जज्ञे प्रथमो दशशीर्षो दशास्यः ।
स सोमं प्रथमः पपौ स चकारारसं विषम् ॥ ४.६.१ ॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮೊದಲು ಹತ್ತು ತಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಹತ್ತು ಮುಖಗಳೊಂದಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದನು. ಅವನು ಮೊದಲು ಸೋಮವನ್ನು ಕುಡಿದನು; ಅವನು ವಿಷವನ್ನು ರಸವಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿದನು.

यावती द्यावापृथिवी वरिम्णा यावत्सप्त सिन्धवो वितष्ठिरे ।
वाचं विषस्य दूषणीं तामितो निरवादिषम् ॥ ४.६.२ ॥

ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವಿಯರು ತಮ್ಮ ವಿಸ್ತಾರದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಹರಡಿದ್ದಾರೋ, ಏಳು ನದಿಗಳು ಎಷ್ಟು ವಿಸ್ತರಿಸಿ ನಿಂತಿವೆಯೋ, ವಿಷದ ಆ ಕೆಡಿಸುವ ಮಾತನ್ನು ನಾನು ಇಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿಸಿದೆನು.

सुपर्णस्त्वा गरुत्मान् विष प्रथममावयत् ।
नामीमदो नारूरुप उतास्मा अभवः पितुः ॥ ४.६.३ ॥

ಸುಪರ್ಣ ಗರುತ್ಮಾನನು ನಿನ್ನನ್ನು ಮೊದಲು ಕಲೆಸಿದನು. ಓ ವಿಷವೇ, ನೀನು ಮತ್ತೇರಿಸಲಿಲ್ಲ, ವಿಕೃತಗೊಳಿಸಲಿಲ್ಲ; ಅವನಿಗೆ ನೀನು ತಂದೆಯಂತಾದೆ.

यस्त आस्यत्पञ्चाङ्गुरिर्वक्राच्चिदधि धन्वनः ।
अपस्कम्भस्य शल्यान् निरवोचमहं विषम् ॥ ४.६.४ ॥

ನಿನ್ನ ಐದು ಬೆರಳಿನ ವಿಷ ಬಗ್ಗುವಿಕೆಯಿಂದಲೋ, ಬಿಲ್ಲಿನ ಮೇಲಿನಿಂದಲೋ ಹೊರಬಂದಿದ್ದರೆ, ಆ ಅಪಸ್ಕಂಭದ ಮುಳ್ಳುಗಳನ್ನು ನಾನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದೆನು; ನಾನು ವಿಷವನ್ನು ಹೊರಗೆ ಓಡಿಸಿದೆನು.

शल्याद्विषं निरवोचं प्राञ्जनादुत पर्णधेः ।
अपाष्ठाच्छृङ्गात्कुल्मलान् निरवोचमहं विषम् ॥ ४.६.५ ॥

ಮುಳ್ಳಿನಿಂದ ವಿಷವನ್ನು ನಾನು ಓಡಿಸಿದೆನು; ಪ್ರಾಂಜನದಿಂದಲೂ, ಪರ್ಣಧಿಯಿಂದಲೂ ಕೂಡ. ಅಪಾಷ್ಠದಿಂದ, ಶೃಂಗದಿಂದ ಕುಲ್ಮಲಗಳನ್ನು ನಾನು ಓಡಿಸಿದೆನು; ನಾನು ವಿಷವನ್ನು ಹೊರಗೆ ಓಡಿಸಿದೆನು.

अरसस्त इषो शल्योऽथो ते अरसं विषम् ।
उतारसस्य वृक्षस्य धनुष्टे अरसारसम् ॥ ४.६.६ ॥

ನಿನ್ನ ಬಾಣ ರಸವಿಲ್ಲದದ್ದು, ನಿನ್ನ ಮುಳ್ಳೂ ಹಾಗೆಯೇ; ನಿನ್ನ ವಿಷವೂ ರಸವಿಲ್ಲದದ್ದು. ರಸವಿಲ್ಲದ ಮರದ ನಿನ್ನ ಬಿಲ್ಲೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ರಸವಿಲ್ಲದದ್ದು.

ये अपीषन् ये अदिहन् य आस्यन् ये अवासृजन् ।
सर्वे ते वध्रयः कृता वध्रिर्विषगिरिः कृतः ॥ ४.६.७ ॥

ಅರೆದವರು, ಉಜ್ಜಿದವರು, ಉಗುಳಿದವರು, ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದವರು — ಅವರೆಲ್ಲರೂ ವಧ್ರಿಗಳಾಗಿ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟರು; ವಧ್ರಿ ವಿಷ-ಪರ್ವತವಾಗಿ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

वध्रयस्ते खनितारो वध्रिस्त्वमस्योषधे ।
वध्रिः स पर्वतो गिरिर्यतो जातमिदं विषम् ॥ ४.६.८ ॥

ಅವರು ವಧ್ರಿಗಳು, ಅಗೆಯುವವರು; ಓ ಓಷಧಿಯೇ, ನೀನು ಇದರ ವಧ್ರಿ. ಆ ವಧ್ರಿ ಪರ್ವತ; ಅದರಿಂದ ಈ ವಿಷ ಹುಟ್ಟಿತು.