ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 4.6

4.6.1

ब्राह्मणो जज्ञे प्रथमो दशशीर्षो दशास्यः ।
स सोमं प्रथमः पपौ स चकारारसं विषम् ॥ ४.६.१ ॥

ବ୍ରାହ୍ମଣ ପ୍ରଥମେ ଦଶ ମୁଣ୍ଡ ଓ ଦଶ ମୁଖ ସହ ଜନ୍ମିଲେ। ସେ ପ୍ରଥମେ ସୋମ ପାନ କଲେ; ସେ ବିଷକୁ ରସହୀନ କଲେ।

यावती द्यावापृथिवी वरिम्णा यावत्सप्त सिन्धवो वितष्ठिरे ।
वाचं विषस्य दूषणीं तामितो निरवादिषम् ॥ ४.६.२ ॥

ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ନିଜ ବିସ୍ତାରରେ ଯେତେ ବିସ୍ତୃତ, ସପ୍ତସିନ୍ଧୁ ଯେତେ ବିସ୍ତୃତ, ବିଷର ସେହି ଦୂଷକ ବାଣୀ ମୁଁ ଏଠାରୁ ଦୂର କରିଦେଲି।

सुपर्णस्त्वा गरुत्मान् विष प्रथममावयत् ।
नामीमदो नारूरुप उतास्मा अभवः पितुः ॥ ४.६.३ ॥

ସୁପର୍ଣ୍ଣ ଗରୁତ୍ମାନ ତୁମକୁ ପ୍ରଥମେ ମିଶାଇଲେ। ହେ ବିଷ, ତୁମେ ମତ୍ତ କଲ ନାହିଁ, ବିକୃତ କଲ ନାହିଁ; ତୁମେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପିତା ପରି ହେଲ।

यस्त आस्यत्पञ्चाङ्गुरिर्वक्राच्चिदधि धन्वनः ।
अपस्कम्भस्य शल्यान् निरवोचमहं विषम् ॥ ४.६.४ ॥

ତୁମର ପଞ୍ଚାଙ୍ଗୁଳି ବିଷ ବଙ୍କାରୁ ବା ଧନୁ ଉପରୁ ବାହାରିଥିଲେ, ସେହି ଅପସ୍କମ୍ଭର କଣ୍ଟା ମୁଁ ଦୂର କଲି; ମୁଁ ବିଷ ବାହାର କରିଦେଲି।

शल्याद्विषं निरवोचं प्राञ्जनादुत पर्णधेः ।
अपाष्ठाच्छृङ्गात्कुल्मलान् निरवोचमहं विषम् ॥ ४.६.५ ॥

କଣ୍ଟାରୁ ମୁଁ ବିଷ ଦୂର କଲି; ପ୍ରାଞ୍ଜନରୁ ଏବଂ ପର୍ଣଧିରୁ ମଧ୍ୟ। ଅପାଷ୍ଠ ଓ ଶୃଙ୍ଗରୁ କୁଲ୍ମଳ ମୁଁ ଦୂର କଲି; ମୁଁ ବିଷ ବାହାର କରିଦେଲି।

अरसस्त इषो शल्योऽथो ते अरसं विषम् ।
उतारसस्य वृक्षस्य धनुष्टे अरसारसम् ॥ ४.६.६ ॥

ତୁମର ବାଣ ରସହୀନ, ତୁମର କଣ୍ଟା ମଧ୍ୟ ସେପରି; ତୁମର ବିଷ ରସହୀନ। ରସହୀନ ବୃକ୍ଷର ତୁମର ଧନୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରସହୀନ।

ये अपीषन् ये अदिहन् य आस्यन् ये अवासृजन् ।
सर्वे ते वध्रयः कृता वध्रिर्विषगिरिः कृतः ॥ ४.६.७ ॥

ଯେଉଁମାନେ ପେଷିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଘଷିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଥୁଙ୍କିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଛାଡ଼ିଲେ — ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ବଧ୍ର କରାଯାଇଥିଲେ; ବଧ୍ରି ବିଷ-ପର୍ବତ କରାଯାଇଥିଲା।

वध्रयस्ते खनितारो वध्रिस्त्वमस्योषधे ।
वध्रिः स पर्वतो गिरिर्यतो जातमिदं विषम् ॥ ४.६.८ ॥

ସେମାନେ ବଧ୍ର, ଖୋଳନ୍ତି; ହେ ଓଷଧି, ତୁମେ ଏହାର ବଧ୍ରି। ସେହି ବଧ୍ରି ପର୍ବତ; ଯାହାଠାରୁ ଏହି ବିଷ ଜନ୍ମିଲା।