อถรรพเวท · สูกตะ 4.6

4.6.1

ब्राह्मणो जज्ञे प्रथमो दशशीर्षो दशास्यः ।
स सोमं प्रथमः पपौ स चकारारसं विषम् ॥ ४.६.१ ॥

พราหมณ์ผู้มีสิบเศียรและสิบปากเกิดขึ้นเป็นองค์แรก เขาดื่มโสมเป็นคนแรก และได้ทำพิษที่ไร้น้ำคั้นขึ้น

यावती द्यावापृथिवी वरिम्णा यावत्सप्त सिन्धवो वितष्ठिरे ।
वाचं विषस्य दूषणीं तामितो निरवादिषम् ॥ ४.६.२ ॥

ถ้อยคำอันทำลายของพิษนั้นมีประมาณเท่าท้องฟ้าและแผ่นดินที่กว้างใหญ่ มีประมาณเท่าที่แม่น้ำทั้งเจ็ดแผ่ขยายไป ข้าพเจ้าขับไล่ถ้อยคำนั้นออกไปจากที่นี่

सुपर्णस्त्वा गरुत्मान् विष प्रथममावयत् ।
नामीमदो नारूरुप उतास्मा अभवः पितुः ॥ ४.६.३ ॥

สุบรรณ์ผู้มีปีกใหญ่ได้ผสมเจ้าเข้าไปเป็นคนแรก โอ้พิษเอ๋ย เจ้าไม่ได้ทำให้เขามึนเมาหรือทำให้เขาเสียโฉม และเจ้ากลายเป็นเหมือนบิดาของเขา

यस्त आस्यत्पञ्चाङ्गुरिर्वक्राच्चिदधि धन्वनः ।
अपस्कम्भस्य शल्यान् निरवोचमहं विषम् ॥ ४.६.४ ॥

พิษห้านิ้วของเจ้าที่ไหลออกมาแม้จากส่วนโค้งของคันธนู จากเบื้องบนคันธนู ข้าพเจ้าได้เอ่ยขับหนามของไม้ค้ำออกไป ข้าพเจ้าได้ขับพิษออกไป

शल्याद्विषं निरवोचं प्राञ्जनादुत पर्णधेः ।
अपाष्ठाच्छृङ्गात्कुल्मलान् निरवोचमहं विषम् ॥ ४.६.५ ॥

จากหนาม ข้าพเจ้าได้ขับพิษออกไป ทั้งจากปรางชนะ และจากปารรณธิด้วย จากอปาษฐะและจากเขา ข้าพเจ้าได้ขับกุลมละออกไป ข้าพเจ้าได้ขับพิษออกไป

अरसस्त इषो शल्योऽथो ते अरसं विषम् ।
उतारसस्य वृक्षस्य धनुष्टे अरसारसम् ॥ ४.६.६ ॥

ลูกศรของเจ้าไร้น้ำคั้น หนามของเจ้าก็เช่นกัน และพิษของเจ้าก็ไร้น้ำคั้น อนึ่ง คันธนูของเจ้าทำจากต้นไม้ที่ไร้น้ำคั้น จึงไร้น้ำคั้นโดยสิ้นเชิง

ये अपीषन् ये अदिहन् य आस्यन् ये अवासृजन् ।
सर्वे ते वध्रयः कृता वध्रिर्विषगिरिः कृतः ॥ ४.६.७ ॥

บรรดาผู้ที่บด ผู้ที่ทา ผู้ที่บ้วนน้ำลาย และผู้ที่ปล่อยออกมา ทั้งหมดนั้นถูกทำให้หมดฤทธิ์ และสิ่งที่หมดฤทธิ์ก็ถูกทำให้เป็นภูเขาพิษ

वध्रयस्ते खनितारो वध्रिस्त्वमस्योषधे ।
वध्रिः स पर्वतो गिरिर्यतो जातमिदं विषम् ॥ ४.६.८ ॥

ผู้หมดฤทธิ์เหล่านั้นคือผู้ขุด โอ้โอสถ เจ้าคือผู้หมดฤทธิ์ของสิ่งนี้ ภูเขาหมดฤทธิ์นั้นคือภูเขาที่พิษนี้ได้เกิดขึ้น