ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 5.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.12.1
समिद्धो अद्य मनुषो दुरोणे देवो देवान् यजसि जातवेदः ।
आ च वह मित्रमहश्चिकित्वान् त्वं दूतः कविरसि प्रचेताः ॥ ५.१२.१ ॥
ଆଜି ମନୁଷ୍ୟର ଗୃହରେ ତୁମେ ଭଲ ଭାବରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ। ହେ ଜାତବେଦା, ଦେବ, ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଯଜନ କର। ମିତ୍ରଙ୍କ ପରି ମହିମାମୟ, ବିବେକୀ, ତୁମେ ହିଁ ଦୂତ, କବି ଓ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ; ସେମାନଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ।
5.12.2
तनूनपात्पथ ऋतस्य यानान् मध्वा समञ्जन्त्स्वदया सुजिह्व ।
मन्मानि धीभिरुत यज्ञमृन्धन् देवत्रा च कृणुह्यध्वरं नः ॥ ५.१२.२ ॥
ହେ ତନୂନପାତ, ଋତର ପଥଗୁଡ଼ିକୁ ମଧୁରେ ଅଭିଷେକ କରି, ମଧୁର ଜିହ୍ୱାବାନ, ଚିନ୍ତା ଓ କର୍ମରେ ଯଜ୍ଞକୁ ସମୃଦ୍ଧ କରି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମ ଯଜ୍ଞ ସମ୍ପନ୍ନ କର।
5.12.3
आजुह्वान ईड्यो वन्द्यश्चा याह्यग्ने वसुभिः सजोषाः ।
त्वं देवानामसि यह्व होता स एनान् यक्षीषितो यजीयान् ॥ ५.१२.३ ॥
ଆହୂତ, ସ୍ତୁତ୍ୟ ଓ ବନ୍ଦନୀୟ ହୋଇ, ହେ ଅଗ୍ନି, ବସୁମାନଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ମିଳିତ ହୋଇ ଆସ। ତୁମେ ହିଁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମହାନ ହୋତା; ସେହି ତୁମେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ପରମ ଯଜନୀୟ ହୋଇ ସେମାନଙ୍କୁ ଯଜନ କର।
5.12.4
प्राचीनं बर्हिः प्रदिशा पृथिव्या वस्तोरस्या वृज्यते अग्रे अह्नाम् ।
व्यु प्रथते वितरं वरीयो देवेभ्यो अदितये स्योनम् ॥ ५.१२.४ ॥
ପୃଥିବୀର ଏହି ଦିଗରେ, ପ୍ରଭାତରେ, ଦିନମାନଙ୍କ ଆରମ୍ଭରେ, ପୂର୍ବମୁଖୀ କୁଶ କଟାଯାଏ। ତାହା ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ, ଆହୁରି ବିଶାଳ, ଅତି ବିସ୍ତୃତ ହୋଇ ଦେବତା ଓ ଅଦିତି ପାଇଁ ସୁଖାସନ ହୁଏ।
5.12.5
व्यचस्वतीरुर्विया वि श्रयन्तां पतिभ्यो न जनयः शुम्भमानाः ।
देवीर्द्वारो बृहतीर्विश्वमिन्वा देवेभ्यो भवत सुप्रायणाः ॥ ५.१२.५ ॥
ବିସ୍ତୃତ, ଅତି ପ୍ରଶସ୍ତ, ପତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଜ୍ଜିତା ପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେ ଦିବ୍ୟ ଦ୍ୱାରମାନେ, ପ୍ରଶସ୍ତ ଭାବରେ ଖୋଲି ଯାଅ। ସବୁକୁ ପ୍ରେରିତ କରୁଥିବା ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସୁଗମ ପଥ ହୁଅ।
5.12.6
आ सुष्वयन्ती यजते उपाके उषासानक्ता सदतां नि योनौ ।
दिव्ये योषणे बृहती सुरुक्मे अधि श्रियं शुक्रपिशं दधाने ॥ ५.१२.६ ॥
ନିକଟରେ ସୋମ ନିଷ୍କାସନ କରି ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଊଷା ଓ ରାତ୍ରି ନିଜ ଆସନରେ ବସନ୍ତୁ। ଦିବ୍ୟ, ମହାନ, ସୁନ୍ଦର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଳଙ୍କାରଧାରୀ ଦୁଇ କନ୍ୟା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶୋଭା ଧାରଣ କରି।
5.12.7
दैव्या होतारा प्रथमा सुवाचा मिमाना यज्ञं मनुषो यजध्यै ।
प्रचोदयन्ता विदथेषु कारू प्राचीनं ज्योतिः प्रदिशा दिशन्ता ॥ ५.१२.७ ॥
ଦିବ୍ୟ, ପ୍ରଥମ, ସୁବାକ୍ୟ ଦୁଇ ହୋତା, ଯେଉଁମାନେ ମନୁଷ୍ୟର ଯଜ୍ଞ ମାପି ଚଳାନ୍ତି। ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଥିବା, ନିପୁଣ କାରିଗର, ପ୍ରାଚୀନ ଆଲୋକକୁ ଦିଗ ଦେଖାଉଥିବା।
5.12.8
आ नो यज्ञं भारती तूयमेत्विडा मनुष्वदिह चेतयन्ती ।
तिस्रो देवीर्बर्हिरेदं स्योनं सरस्वतीः स्वपसः सदन्ताम् ॥ ५.१२.८ ॥
ଭାରତୀ ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ ଶୀଘ୍ର ଆସନ୍ତୁ। ଇଡା ମନୁଷ୍ୟ ପରି ଏଠାରେ ଜାଗରଣ କରି ଆସନ୍ତୁ। ତିନି ଦେବୀ, ସରସ୍ୱତୀଗଣ, କର୍ମକୁଶଳା ଏହି ସୁଖକର ଦର୍ଭାସନରେ ବସନ୍ତୁ।
5.12.9
य इमे द्यावापृथिवी जनित्री रूपैरपिंशद्भुवनानि विश्वा ।
तमद्य होतरिषितो यजीयान् देवं त्वष्टारमिह यक्षि विद्वान् ॥ ५.१२.९ ॥
ଯିଏ ଏହି ଜନନୀ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ରୂପରେ ସଜାଇଛନ୍ତି, ସେହି ଦେବ ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କୁ, ହେ ହୋତା, ବର୍ତ୍ତମାନ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ଅତି ପୂଜନୀୟ, ଜ୍ଞାନୀ ହୋଇ ଏଠାରେ ଯଜ୍ଞ କର।
5.12.10
उपावसृज त्मन्या समञ्जन् देवानां पाथ ऋतुथा हवींषि ।
वनस्पतिः शमिता देवो अग्निः स्वदन्तु हव्यं मधुना घृतेन ॥ ५.१२.१० ॥
ନିଜକୁ ନିକଟରେ ସମର୍ପି, ଦେବତାଙ୍କ ପଥରେ ଋତୁ ଅନୁସାରେ ହବିଷ୍ୟ ଅର୍ପଣ କର। ବନସ୍ପତି, ଶମିତା, ଦେବ ଅଗ୍ନି ମଧୁ ଓ ଘୃତ ସହ ହବ୍ୟର ସ୍ବାଦ ନେଉ।
5.12.11
सद्यो जातो व्यमिमीत यज्ञमग्निर्देवानामभवत्पुरोगाः ।
अस्य होतुः प्रशिष्यृतस्य वाचि स्वाहाकृतं हविरदन्तु देवाः ॥ ५.१२.११ ॥
ଜନ୍ମ ମାତ୍ରେ ଅଗ୍ନି ଯଜ୍ଞକୁ ମାପି ସ୍ଥାପନ କଲେ ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଅଗ୍ରଗାମୀ ହେଲେ। ଏହି ହୋତାଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ଋତର ବାଣୀରେ, ସ୍ୱାହାରେ ଅର୍ପିତ ହବି ଦେବତାମାନେ ଭୋଜନ କରନ୍ତୁ।