അഥർവവേദം · സൂക്തം 5.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.12.1
समिद्धो अद्य मनुषो दुरोणे देवो देवान् यजसि जातवेदः ।
आ च वह मित्रमहश्चिकित्वान् त्वं दूतः कविरसि प्रचेताः ॥ ५.१२.१ ॥
ഇന്ന് മനുഷ്യന്റെ ഭവനത്തിൽ നീ നന്നായി ജ്വലിക്കുന്നു. ഹേ ജാതവേദസ്, ദേവാ, നീ ദേവന്മാരെ യജിക്കുന്നു. മിത്രനു തുല്യമായ മഹത്വമുള്ളവനേ, വിവേകിയേ, നീയാണ് ദൂതനും കവിയും പ്രജ്ഞാശാലിയും; അവരെ ഇങ്ങോട്ടു കൊണ്ടുവരിക.
5.12.2
तनूनपात्पथ ऋतस्य यानान् मध्वा समञ्जन्त्स्वदया सुजिह्व ।
मन्मानि धीभिरुत यज्ञमृन्धन् देवत्रा च कृणुह्यध्वरं नः ॥ ५.१२.२ ॥
ഹേ തനൂനപാത്, ഋതത്തിന്റെ വഴികളെ തേൻകൊണ്ട് അഭിഷേകം ചെയ്ത്, മധുരനാവുള്ളവനേ, ചിന്തകളാലും കർമ്മങ്ങളാലും യജ്ഞത്തെ വർധിപ്പിച്ച്, ദേവന്മാർക്കിടയിൽ ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞം സഫലമാക്കുക.
5.12.3
आजुह्वान ईड्यो वन्द्यश्चा याह्यग्ने वसुभिः सजोषाः ।
त्वं देवानामसि यह्व होता स एनान् यक्षीषितो यजीयान् ॥ ५.१२.३ ॥
വിളിക്കപ്പെട്ടവനും സ്തുത്യനും വന്ദനീയനുമായി, ഹേ അഗ്നേ, വസുക്കളോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ വരിക. നീയാണ് ദേവന്മാരിലെ മഹാനായ ഹോതാവ്; ആ നീ പ്രേരിതനായി, അത്യന്തം യജനീയനായി ഇവരെ യജിക്കുക.
5.12.4
प्राचीनं बर्हिः प्रदिशा पृथिव्या वस्तोरस्या वृज्यते अग्रे अह्नाम् ।
व्यु प्रथते वितरं वरीयो देवेभ्यो अदितये स्योनम् ॥ ५.१२.४ ॥
ഭൂമിയുടെ ഈ ദിശയിൽ, പ്രഭാതത്തിൽ, ദിവസങ്ങളുടെ ആരംഭത്തിൽ, കിഴക്കോട്ടു തിരിഞ്ഞ ദർഭ മുറിക്കപ്പെടുന്നു. അത് വ്യാപിക്കുന്നു, കൂടുതൽ വിശാലമായി, അതിവിശാലമായി ദേവന്മാർക്കും അദിതിക്കും സുഖാസനമാകുന്നു.
5.12.5
व्यचस्वतीरुर्विया वि श्रयन्तां पतिभ्यो न जनयः शुम्भमानाः ।
देवीर्द्वारो बृहतीर्विश्वमिन्वा देवेभ्यो भवत सुप्रायणाः ॥ ५.१२.५ ॥
വിശാലമായവയും അതിവിപുലമായവയും ഭർത്താക്കന്മാർക്കായി അലങ്കരിച്ച ഭാര്യമാരെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്നവയുമായ ദിവ്യദ്വാരങ്ങളേ, വിശാലമായി തുറക്കുക. എല്ലാറ്റിനെയും പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന നിങ്ങൾ ദേവന്മാർക്കു സുഗമമായി കടന്നുപോകാവുന്ന വഴികളാകുക.
5.12.6
आ सुष्वयन्ती यजते उपाके उषासानक्ता सदतां नि योनौ ।
दिव्ये योषणे बृहती सुरुक्मे अधि श्रियं शुक्रपिशं दधाने ॥ ५.१२.६ ॥
അടുത്തുനിന്ന് സോമം പിഴിഞ്ഞ് യജ്ഞം ചെയ്യുന്ന ഉഷസ്സും രാത്രിയും തങ്ങളുടെ സ്ഥാനത്ത് ഇരിക്കട്ടെ. ദിവ്യരും മഹത്തുക്കളും സുന്ദരമായ സ്വർണാഭരണമുള്ള രണ്ടു കന്യമാരും പ്രകാശമാനമായ ശോഭ ധരിച്ചുകൊണ്ട്.
5.12.7
दैव्या होतारा प्रथमा सुवाचा मिमाना यज्ञं मनुषो यजध्यै ।
प्रचोदयन्ता विदथेषु कारू प्राचीनं ज्योतिः प्रदिशा दिशन्ता ॥ ५.१२.७ ॥
ദിവ്യരും ആദ്യരും മധുരവാക്കുള്ളവരുമായ രണ്ടു ഹോതാക്കൾ. മനുഷ്യന്റെ യജ്ഞം അളന്ന് നടത്തുന്നവർ. യജ്ഞങ്ങളിൽ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നവർ, നിപുണരായ ശില്പികൾ, പുരാതന പ്രകാശത്തെ ദിശ കാട്ടുന്നവർ.
5.12.8
आ नो यज्ञं भारती तूयमेत्विडा मनुष्वदिह चेतयन्ती ।
तिस्रो देवीर्बर्हिरेदं स्योनं सरस्वतीः स्वपसः सदन्ताम् ॥ ५.१२.८ ॥
ഭാരതി ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞത്തിലേക്ക് വേഗം വരട്ടെ. ഇളാ മനുഷ്യരെപ്പോലെ ഇവിടെ ഉണർത്തിക്കൊണ്ട് വരട്ടെ. മൂന്നു ദേവിമാർ, സരസ്വതിമാർ, കർമനിപുണർ ഈ സുഖകരമായ ദർഭാസനത്തിൽ ഇരിക്കട്ടെ.
5.12.9
य इमे द्यावापृथिवी जनित्री रूपैरपिंशद्भुवनानि विश्वा ।
तमद्य होतरिषितो यजीयान् देवं त्वष्टारमिह यक्षि विद्वान् ॥ ५.१२.९ ॥
ഈ ജനനികളായ ദ്യാവാപൃഥിവികളെയും എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും രൂപങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ദേവൻ ത്വഷ്ടാവിനെ, ഹോതാവേ, ഇപ്പോൾ പ്രേരിതനായി, അത്യന്തം പൂജനീയനായി, ജ്ഞാനിയായി ഇവിടെ യജിക്കൂ.
5.12.10
उपावसृज त्मन्या समञ्जन् देवानां पाथ ऋतुथा हवींषि ।
वनस्पतिः शमिता देवो अग्निः स्वदन्तु हव्यं मधुना घृतेन ॥ ५.१२.१० ॥
സ്വയം അടുത്ത് സമർപ്പിച്ച്, ദേവന്മാരുടെ വഴിയിൽ ഋതുക്കൾക്കനുസരിച്ച് ഹവിസ്സുകൾ അർപ്പിക്കൂ. വനസ്പതി, ശമിത, ദേവനായ അഗ്നി തേനോടും നെയ്യോടും ഹവ്യം രുചിക്കട്ടെ.
5.12.11
सद्यो जातो व्यमिमीत यज्ञमग्निर्देवानामभवत्पुरोगाः ।
अस्य होतुः प्रशिष्यृतस्य वाचि स्वाहाकृतं हविरदन्तु देवाः ॥ ५.१२.११ ॥
ജനിച്ച ഉടനെ അഗ്നി യജ്ഞത്തെ അളന്നുറപ്പിച്ചു; ദേവന്മാർക്ക് മുന്നിൽ നടക്കുന്നവനായി. ഈ ഹോതാവിന്റെ ആജ്ഞയാൽ, ഋതത്തിന്റെ വാക്കിൽ, സ്വാഹയോടെ അർപ്പിച്ച ഹവിസ്സ് ദേവന്മാർ ഭക്ഷിക്കട്ടെ.