Atharvaveda · Sūkta 5.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.12.1
समिद्धो अद्य मनुषो दुरोणे देवो देवान् यजसि जातवेदः ।
आ च वह मित्रमहश्चिकित्वान् त्वं दूतः कविरसि प्रचेताः ॥ ५.१२.१ ॥
Heute bist du im Hause des Menschen entfacht. O Jātavedas, Gott, du verehrst die Götter. Groß wie Mitra, einsichtsvoll, bist du der Bote, der Seher, von hoher Einsicht; bring sie hierher.
5.12.2
तनूनपात्पथ ऋतस्य यानान् मध्वा समञ्जन्त्स्वदया सुजिह्व ।
मन्मानि धीभिरुत यज्ञमृन्धन् देवत्रा च कृणुह्यध्वरं नः ॥ ५.१२.२ ॥
O Tanūnapāt, der die Bahnen der kosmischen Ordnung mit Honig salbt, mit schöner Zunge, der Gedanken, Einsichten und das Opfer mehrt, vollende unser Opfer unter den Göttern.
5.12.3
आजुह्वान ईड्यो वन्द्यश्चा याह्यग्ने वसुभिः सजोषाः ।
त्वं देवानामसि यह्व होता स एनान् यक्षीषितो यजीयान् ॥ ५.१२.३ ॥
Angerufen, preiswürdig und verehrungswürdig, komm, o Agni, vereint in Freude mit den Vasus. Du bist der große Hotar der Götter; mögest du, angetrieben und hochverehrungswürdig, diese verehren.
5.12.4
प्राचीनं बर्हिः प्रदिशा पृथिव्या वस्तोरस्या वृज्यते अग्रे अह्नाम् ।
व्यु प्रथते वितरं वरीयो देवेभ्यो अदितये स्योनम् ॥ ५.१२.४ ॥
In dieser Richtung der Erde, bei der Morgenröte, am Anfang der Tage, wird das nach Osten gewandte heilige Gras geschnitten. Es breitet sich aus, weiter und weitest, ein bequemer Sitz für die Götter und für Aditi.
5.12.5
व्यचस्वतीरुर्विया वि श्रयन्तां पतिभ्यो न जनयः शुम्भमानाः ।
देवीर्द्वारो बृहतीर्विश्वमिन्वा देवेभ्यो भवत सुप्रायणाः ॥ ५.१२.५ ॥
Geräumig und weit, leuchtend wie geschmückte Frauen für ihre Männer, o göttliche Tore, öffnet euch weit. Ihr, die ihr alle antreibt, seid leichte Wege für die Götter.
5.12.6
आ सुष्वयन्ती यजते उपाके उषासानक्ता सदतां नि योनौ ।
दिव्ये योषणे बृहती सुरुक्मे अधि श्रियं शुक्रपिशं दधाने ॥ ५.१२.६ ॥
Mögen Morgenröte und Nacht, die nahe sind, Soma pressen und opfern, sich an ihrem Platz niederlassen: die beiden göttlichen Jungfrauen, groß, goldgeschmückt, einen leuchtenden Glanz tragend.
5.12.7
दैव्या होतारा प्रथमा सुवाचा मिमाना यज्ञं मनुषो यजध्यै ।
प्रचोदयन्ता विदथेषु कारू प्राचीनं ज्योतिः प्रदिशा दिशन्ता ॥ ५.१२.७ ॥
Die beiden göttlichen, ersten, wohlredenden Hotṛs, die das Opfer des Menschen bemessen und vollziehen, die Riten antreiben, geschickte Handwerker, die das alte Licht nach der Richtung weisen.
5.12.8
आ नो यज्ञं भारती तूयमेत्विडा मनुष्वदिह चेतयन्ती ।
तिस्रो देवीर्बर्हिरेदं स्योनं सरस्वतीः स्वपसः सदन्ताम् ॥ ५.१२.८ ॥
Möge Bhāratī schnell zu unserem Opfer kommen, und Iḍā, die uns wie Menschen weckt, hierher kommen. Mögen die drei Göttinnen, die Sarasvatī, im Werk geschickt, auf diesem angenehmen Sitz aus heiligem Gras Platz nehmen.
5.12.9
य इमे द्यावापृथिवी जनित्री रूपैरपिंशद्भुवनानि विश्वा ।
तमद्य होतरिषितो यजीयान् देवं त्वष्टारमिह यक्षि विद्वान् ॥ ५.१२.९ ॥
Ihn, den Gott Tvaṣṭṛ, der diese Mutter Himmel und Erde und alle Welten mit Formen geschmückt hat — ihn, o Hotṛ, nun angetrieben, hochverehrungswürdig, wissend, opfere hier.
5.12.10
उपावसृज त्मन्या समञ्जन् देवानां पाथ ऋतुथा हवींषि ।
वनस्पतिः शमिता देवो अग्निः स्वदन्तु हव्यं मधुना घृतेन ॥ ५.१२.१० ॥
Opfere aus eigenem Antrieb, nahe, auf den Wegen der Götter, Opfergaben gemäß den Jahreszeiten. Mögen der Herr des Waldes, der Schlachter, der Gott Agni, die Spende mit Honig und Schmalz genießen.
5.12.11
सद्यो जातो व्यमिमीत यज्ञमग्निर्देवानामभवत्पुरोगाः ।
अस्य होतुः प्रशिष्यृतस्य वाचि स्वाहाकृतं हविरदन्तु देवाः ॥ ५.१२.११ ॥
Bei seiner Geburt maß Agni sogleich das Opfer ab und wurde der Führer, der den Göttern voranging. Auf die Weisung dieses Hotṛ, im Wort des ṛta, mögen die Götter die mit svāhā dargebrachte Opfergabe essen.