अथर्ववेद · सूक्त 5.14

5.14.1

सुपर्णस्त्वान्वविन्दत्सूकरस्त्वाखनन् नसा ।
दिप्सौषधे त्वं दिप्सन्तमव कृत्याकृतं जहि ॥ ५.१४.१ ॥

सुपर्णाने तुला शोधले; डुकराने नाकाने तुला उकरले. हे दिप्सा औषधी, हानी करणाऱ्याला, कृत्या करणाऱ्याला खाली पाड.

अव जहि यातुधानान् अव कृत्याकृतं जहि ।
अथो यो अस्मान् दिप्सति तमु त्वं जह्योषधे ॥ ५.१४.२ ॥

यातुधानांना खाली पाड; कृत्या करणाऱ्याला खाली पाड. आणि जो आम्हांला हानी करतो, त्यालाही हे औषधी, तूच मार.

रिश्यस्येव परीशासं परिकृत्य परि त्वचः ।
कृत्यां कृत्याकृते देवा निष्कमिव प्रति मुञ्चत ॥ ५.१४.३ ॥

हरणाच्या कातड्याभोवतीचे जाळे कापून काढावे तसे, हे देवांनो, कृत्या करणाऱ्याकडे ती कृत्या परत सोडा, निष्क परत द्यावा तसे.

पुनः कृत्यां कृत्याकृते हस्तगृह्य परा णय ।
समक्षमस्मा आ धेहि यथा कृत्याकृतं हनत् ॥ ५.१४.४ ॥

कृत्येला पुन्हा कृत्या करणाऱ्याकडे हात धरून दूर ने. त्याच्यासमोर ती ठेव, कृत्या करणाऱ्याला ती मारावी म्हणून.

कृत्याः सन्तु कृत्याकृते शपथः शपथीयते ।
सुखो रथ इव वर्ततां कृत्या कृत्याकृतं पुनः ॥ ५.१४.५ ॥

कृत्या कृत्या करणाऱ्याच्याच होवोत; शापित व्यक्तीवरच शाप पडो. सुखकर रथ जसा फिरतो, तशी कृत्या पुन्हा कृत्या करणाऱ्याकडेच फिरो.

यदि स्त्री यदि वा पुमान् कृत्यां चकार पाप्मने ।
तामु तस्मै नयामस्यश्वमिवाश्वाभिधान्या ॥ ५.१४.६ ॥

स्त्री असो वा पुरुष, पापासाठी कृत्या केली असेल, तर ती आम्ही त्यांच्याकडेच परत नेतो, घोड्याला चाबकाने हाकावे तसे.

यदि वासि देवकृता यदि वा पुरुषैः कृता ।
तां त्वा पुनर्णयामसीन्द्रेण सयुजा वयम् ॥ ५.१४.७ ॥

तू देवांनी केलेली असो किंवा माणसांनी केलेली असो, इंद्राशी संयुक्त झालेले आम्ही तुला परत नेतो.

अग्ने पृतनाषाट्पृतनाः सहस्व ।
पुनः कृत्यां कृत्याकृते प्रतिहरणेन हरामसि ॥ ५.१४.८ ॥

हे अग्ने, सेनांना जिंकणाऱ्या, शत्रुसेनांना पराभूत कर. प्रतिहरणाने कृत्या पुन्हा ती करणाऱ्याकडे आम्ही नेतो.

कृतव्यधनि विध्य तं यश्चकार तमिज्जहि ।
न त्वामचक्रुषे वयं वधाय सं शिशीमहि ॥ ५.१४.९ ॥

हे कृतव्यधनि, जिने हे केले त्याला भेद, त्यालाच ठार कर. जे केले नाही अशा तुला आम्ही वधासाठी धार लावत नाही.

पुत्र इव पितरं गच्छ स्वज इवाभिष्ठितो दश ।
बन्धमिवावक्रामी गच्छ कृत्ये कृत्याकृतं पुनः ॥ ५.१४.१० ॥

पुत्र जसा पित्याकडे जातो, स्वतःच्या जन्मलेल्यासारखा जवळ उभा राहून, बंधनातून जसा मागे सरतो, तसे हे कृत्ये, करणाऱ्याकडे पुन्हा जा.

उदेणीव वारण्यभिस्कन्दं मृगीव ।
कृत्या कर्तारमृच्छतु ॥ ५.१४.११ ॥

एणी हरिण जसे उसळते, मृगी जशी झेप घेते, तशी कृत्या करणाऱ्यापर्यंत पोहोचो.

इष्वा ऋजीयः पततु द्यावापृथिवी तं प्रति ।
सा तं मृगमिव गृह्णातु कृत्या कृत्याकृतं पुनः ॥ ५.१४.१२ ॥

बाणापेक्षा सरळ ती उडो; द्यावापृथिवी तिच्या दिशेने असोत. तिने त्याला हरणासारखे धरावे — कृत्याने करणाऱ्याला पुन्हा.

अग्निरिवैतु प्रतिकूलमनुकूलमिवोदकम् ।
सुखो रथ इव वर्ततां कृत्या कृत्याकृतं पुनः ॥ ५.१४.१३ ॥

अग्नी प्रतिकूल दिशेने जावो, पाणी अनुकूल वाहते तसे. रथाप्रमाणे सहज फिरो. कृत्या जिने ती केली तिच्याकडेच परत जावो.