अथर्ववेद · सूक्त 5.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.19.1
अतिमात्रमवर्धन्त नोदिव दिवमस्पृशन् ।
भृगुं हिंसित्वा सृञ्जया वैतहव्याः पराभवन् ॥ ५.१९.१ ॥
ते अतिमात्र वाढले, जणू आकाशाला स्पर्श करत; भृगूला हानी पोहोचवून सृंजय आणि वैतहव्य पराभूत झाले.
5.19.2
ये बृहत्सामानमाङ्गिरसमार्पयन् ब्राह्मणं जनाः ।
पेत्वस्तेषामुभयादमविस्तोकान्यावयत् ॥ ५.१९.२ ॥
बृहत्साम गाणाऱ्या आंगिरस ब्राह्मणाला दूर करणारे लोक—त्यांच्या दोन्ही बाजूंपासून पेत्वु... त्यांच्या लहानग्यांना दूर करो.
5.19.3
ये ब्राह्मणं प्रत्यष्ठीवन् ये वास्मिञ्छुल्कमीषिरे ।
अस्नस्ते मध्ये कुल्यायाः केशान् खादन्त आसते ॥ ५.१९.३ ॥
ज्यांनी ब्राह्मणावर थुंकले, किंवा त्याच्यावर कर मागितला—ते रक्तहीन होऊन ओढ्याच्या मध्ये केस खात बसतात.
5.19.4
ब्रह्मगवी पच्यमाना यावत्साभि विजङ्गहे ।
तेजो राष्ट्रस्य निर्हन्ति न वीरो जायते वृषा ॥ ५.१९.४ ॥
ब्रह्मगाय शिजवून तिच्यावर छेदली जाईपर्यंत ती राष्ट्राचे तेज नष्ट करते; तेथे वीर आणि वृषभासारखा पुरुष जन्मत नाही.
5.19.5
क्रूरमस्या आशसनं तृष्टं पिशितमस्यते ।
क्षीरं यदस्याः पीयते तद्वै पितृषु किल्बिषम् ॥ ५.१९.५ ॥
तिची क्रूर कत्तल, लोभाने तिचे मांस कापणे; तिचे दूध प्याले जाते—ते खरोखर पितरांत पाप आहे.
5.19.6
उग्रो राजा मन्यमानो ब्राह्मणं यो जिघत्सति ।
परा तत्सिच्यते राष्ट्रं ब्राह्मणो यत्र जीयते ॥ ५.१९.६ ॥
उग्र राजा, स्वतःला बलवान समजून ब्राह्मणाला हानी करू इच्छितो—ते राष्ट्र रिकामे होते; जिथे ब्राह्मण पराभूत होतो.
5.19.7
अष्टापदी चतुरक्षी चतुःश्रोत्रा चतुर्हनुः ।
द्व्यास्या द्विजिह्वा भूत्वा सा राष्ट्रमव धूनुते ब्रह्मज्यस्य ॥ ५.१९.७ ॥
आठ पाय, चार डोळे, चार कान, चार जबडे, दोन तोंडे व दोन जिभा असलेली होऊन ती ब्रह्महत्या करणाऱ्याचे राष्ट्र हादरवून टाकते.
5.19.8
तद्वै राष्ट्रमा स्रवति नावं भिन्नामिवोदकम् ।
ब्रह्माणं यत्र हिंसन्ति तद्राष्ट्रं हन्ति दुछुना ॥ ५.१९.८ ॥
ते राष्ट्र फुटक्या नावेतून पाणी गळावे तसे गळून जाते; जिथे ब्राह्मणाला छळले जाते, तिथे दुर्दैव त्या राष्ट्राचा नाश करते.
5.19.9
तं वृक्षा अप सेधन्ति छायां नो मोप गा इति ।
यो ब्राह्मणस्य सद्धनमभि नारद मन्यते ॥ ५.१९.९ ॥
'आमच्या सावलीकडे येऊ नकोस' असे म्हणून झाडे त्याला दूर सारतात; हे नारदा, जो ब्राह्मणाच्या सत्-धनाची इच्छा करतो, त्याचे असेच होते.
5.19.10
विषमेतद्देवकृतं राजा वरुणोऽब्रवीत् ।
न ब्राह्मणस्य गां जग्ध्वा रास्त्रे जागार कश्चन ॥ ५.१९.१० ॥
हे देवांनी केलेले विष आहे, असे राजा वरुण म्हणाला; ब्राह्मणाची गाय खाऊन राष्ट्रात कोणीही जागा राहत नाही.
5.19.11
नवैव ता नवतयो या भूमिर्व्यधूनुत ।
प्रजां हिंसित्वा ब्राह्मणीमसंभव्यं पराभवन् ॥ ५.१९.११ ॥
पृथ्वीने झटकून टाकलेले ते नव्वद व नऊ तेच आहेत; प्रजेला हिंसून, ब्राह्मणीला — जे अशक्य होते — ते पराजित होऊन नष्ट झाले.
5.19.12
यां मृतायानुबध्नन्ति कूद्यं पदयोपनीम् ।
तद्वै ब्रह्मज्य ते देवा उपस्तरणमब्रुवन् ॥ ५.१९.१२ ॥
मृतासाठी ते पायांनी आणून बांधतात ते आच्छादन, तेच ब्रह्महत्या करणाऱ्याचे अंथरूण, असे देवांनी म्हटले.
5.19.13
अश्रूणि कृपमानस्य यानि जीतस्य वावृतुः ।
तं वै ब्रह्मज्य ते देवा अपां भागमधारयन् ॥ ५.१९.१३ ॥
जिवंत माणसासाठी शोक करणाऱ्याचे जे अश्रू परत फिरले, त्या ब्रह्मज्याला देवांनी जलाचा भाग धारण करवला.
5.19.14
येन मृतं स्नपयन्ति श्मश्रूणि येनोन्दते ।
तं वै ब्रह्मज्य ते देवा अपां भागमधारयन् ॥ ५.१९.१४ ॥
मृताला ज्याने स्नान घालतात आणि ज्याने दाढी-मिशा ओल्या करतात, त्या ब्रह्मज्याला देवांनी जलाचा भाग धारण करवला.
5.19.15
न वर्षं मैत्रावरुणं ब्रह्मज्यमभि वर्षति ।
नास्मै समितिः कल्पते न मित्रं नयते वशम् ॥ ५.१९.१५ ॥
मैत्रावरुणाचा पाऊस ब्रह्मज्यावर वर्षत नाही. त्याच्यासाठी सभा योग्य ठरत नाही, आणि मित्रही त्याला वशमध्ये आणत नाही.