அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 5.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.19.1
अतिमात्रमवर्धन्त नोदिव दिवमस्पृशन् ।
भृगुं हिंसित्वा सृञ्जया वैतहव्याः पराभवन् ॥ ५.१९.१ ॥
அளவுக்கு மீறி வளர்ந்தார்கள், வானத்தைத் தொடுவதுபோல்; பிருகுவைத் துன்புறுத்தியதால் சிருஞ்சயர்களும் வைதஹவ்யர்களும் தோற்றனர்.
5.19.2
ये बृहत्सामानमाङ्गिरसमार्पयन् ब्राह्मणं जनाः ।
पेत्वस्तेषामुभयादमविस्तोकान्यावयत् ॥ ५.१९.२ ॥
பிருஹத்சாமம் ஓதும் ஆங்கிரஸ பிராமணரை விரட்டிய மக்கள்—அவர்களின் இருபுறத்திலிருந்தும் பேத்வு... அவர்களின் சிறுவர்களைப் பிரிக்கட்டும்.
5.19.3
ये ब्राह्मणं प्रत्यष्ठीवन् ये वास्मिञ्छुल्कमीषिरे ।
अस्नस्ते मध्ये कुल्यायाः केशान् खादन्त आसते ॥ ५.१९.३ ॥
பிராமணர் மீது எச்சில் உமிழ்ந்தவர்களும், அவர் மீது வரி கோரியவர்களும்—இரத்தமற்றவர்களாய் வாய்க்கால் நடுவில் முடிகளை மென்றுகொண்டு அமர்ந்திருப்பார்கள்.
5.19.4
ब्रह्मगवी पच्यमाना यावत्साभि विजङ्गहे ।
तेजो राष्ट्रस्य निर्हन्ति न वीरो जायते वृषा ॥ ५.१९.४ ॥
பிராமண மாடு சமைக்கப்பட்டு வெட்டப்படும் வரை, அது நாட்டின் தேஜஸை அழிக்கிறது; அங்கு வீரனான வீரியமுள்ள மனிதன் பிறப்பதில்லை.
5.19.5
क्रूरमस्या आशसनं तृष्टं पिशितमस्यते ।
क्षीरं यदस्याः पीयते तद्वै पितृषु किल्बिषम् ॥ ५.१९.५ ॥
அவளின் கொடூரமான வெட்டுதல், ஆசையுடன் உண்ணப்படும் அவளின் இறைச்சி; அவளின் பால் குடிக்கப்படுவது—அது பிதிர்களிடையே பாவமே.
5.19.6
उग्रो राजा मन्यमानो ब्राह्मणं यो जिघत्सति ।
परा तत्सिच्यते राष्ट्रं ब्राह्मणो यत्र जीयते ॥ ५.१९.६ ॥
கொடிய அரசன், தன்னை வலியவனாக எண்ணி, பிராமணனை அழிக்க விரும்பினால்—அந்த நாடு வடிந்துபோகும்; பிராமணன் தோற்கும் இடத்தில்.
5.19.7
अष्टापदी चतुरक्षी चतुःश्रोत्रा चतुर्हनुः ।
द्व्यास्या द्विजिह्वा भूत्वा सा राष्ट्रमव धूनुते ब्रह्मज्यस्य ॥ ५.१९.७ ॥
எட்டுக் கால்களும், நான்கு கண்களும், நான்கு காதுகளும், நான்கு தாடைகளும், இரண்டு முகங்களும், இரண்டு நாவுகளும் கொண்டவளாக ஆகி, அவள் பிரம்மஹத்தி செய்பவனின் அரசை உலுக்கி வீழ்த்துகிறாள்.
5.19.8
तद्वै राष्ट्रमा स्रवति नावं भिन्नामिवोदकम् ।
ब्रह्माणं यत्र हिंसन्ति तद्राष्ट्रं हन्ति दुछुना ॥ ५.१९.८ ॥
அந்த அரசு, உடைந்த படகிலிருந்து நீர் ஒழுகுவது போல் ஒழுகிப் போகிறது; பிரம்மணனை அவர்கள் துன்புறுத்தும் இடத்தில் துர்பாக்கியம் அந்த அரசை அழிக்கிறது.
5.19.9
तं वृक्षा अप सेधन्ति छायां नो मोप गा इति ।
यो ब्राह्मणस्य सद्धनमभि नारद मन्यते ॥ ५.१९.९ ॥
மரங்கள் அவனை விரட்டுகின்றன, 'எங்கள் நிழலுக்கு வராதே' என்று சொல்லி; நாரதா, பிரம்மணனின் உண்மையான செல்வத்தை விரும்புபவன் அவ்வாறு ஆகிறான்.
5.19.10
विषमेतद्देवकृतं राजा वरुणोऽब्रवीत् ।
न ब्राह्मणस्य गां जग्ध्वा रास्त्रे जागार कश्चन ॥ ५.१९.१० ॥
இது தேவர்களால் செய்யப்பட்ட விஷம் என்று அரசன் வருணன் கூறினான்; பிரம்மணனின் பசுவைத் தின்றவர்களில் எவரும் அரசில் விழித்திருப்பதில்லை.
5.19.11
नवैव ता नवतयो या भूमिर्व्यधूनुत ।
प्रजां हिंसित्वा ब्राह्मणीमसंभव्यं पराभवन् ॥ ५.१९.११ ॥
பூமி உதறித் தள்ளிய அந்த தொண்ணூற்று ஒன்பதுதான்; மக்களைத் துன்புறுத்தி, பிரம்மணியை — அது அசம்பாவிதம்தான் — அவர்கள் தோற்று அழிந்தனர்.
5.19.12
यां मृतायानुबध्नन्ति कूद्यं पदयोपनीम् ।
तद्वै ब्रह्मज्य ते देवा उपस्तरणमब्रुवन् ॥ ५.१९.१२ ॥
இறந்தவனுக்காக அவர்கள் காலால் கொண்டுவந்து கட்டும் அந்தப் போர்வையை, அதுவே பிரம்மஹத்தி செய்பவனின் படுக்கை என்று தேவர்கள் சொன்னார்கள்.
5.19.13
अश्रूणि कृपमानस्य यानि जीतस्य वावृतुः ।
तं वै ब्रह्मज्य ते देवा अपां भागमधारयन् ॥ ५.१९.१३ ॥
உயிருடன் இருப்பவனின் துக்கத்தால் புலம்புபவனின் கண்ணீர் எதுவெல்லாம் திரும்பிச் சென்றதோ, அந்த பிரம்மஜ்யனை தேவர்கள் நீரின் பங்காக்கினர்.
5.19.14
येन मृतं स्नपयन्ति श्मश्रूणि येनोन्दते ।
तं वै ब्रह्मज्य ते देवा अपां भागमधारयन् ॥ ५.१९.१४ ॥
இறந்தவனை நீராட்டும் எதைக்கொண்டு, எதைக்கொண்டு தாடியை நனைக்கிறார்களோ, அந்த பிரம்மஜ்யனை தேவர்கள் நீரின் பங்காக்கினர்.
5.19.15
न वर्षं मैत्रावरुणं ब्रह्मज्यमभि वर्षति ।
नास्मै समितिः कल्पते न मित्रं नयते वशम् ॥ ५.१९.१५ ॥
மித்ராவருண மழை பிரம்மஜ்யன் மீது பொழிவதில்லை. அவனுக்கு சபை பொருந்துவதில்லை; நண்பனும் அவனை வசப்படுத்துவதில்லை.