Atharvaveda · Sūkta 5.19

5.19.1

अतिमात्रमवर्धन्त नोदिव दिवमस्पृशन् ।
भृगुं हिंसित्वा सृञ्जया वैतहव्याः पराभवन् ॥ ५.१९.१ ॥

Cresceram além de toda medida, como se tocassem o céu; tendo ferido Bhṛgu, os Sṛñjayas e os Vaitahavyas foram derrotados.

ये बृहत्सामानमाङ्गिरसमार्पयन् ब्राह्मणं जनाः ।
पेत्वस्तेषामुभयादमविस्तोकान्यावयत् ॥ ५.१९.२ ॥

Aqueles homens que afastaram o brâmane āṅgirasa, cantor do Bṛhat-sāman—de ambos os lados deles, que Petvu... afaste seus pequenos.

ये ब्राह्मणं प्रत्यष्ठीवन् ये वास्मिञ्छुल्कमीषिरे ।
अस्नस्ते मध्ये कुल्यायाः केशान् खादन्त आसते ॥ ५.१९.३ ॥

Aqueles que cuspiram sobre o brâmane, ou exigiram tributo dele—exangues, sentam-se no meio do canal comendo cabelos.

ब्रह्मगवी पच्यमाना यावत्साभि विजङ्गहे ।
तेजो राष्ट्रस्य निर्हन्ति न वीरो जायते वृषा ॥ ५.१९.४ ॥

Enquanto a vaca do brâmane, sendo cozida, é cortada sobre si, destrói o esplendor do reino; ali não nasce herói nem varão potente como um touro.

क्रूरमस्या आशसनं तृष्टं पिशितमस्यते ।
क्षीरं यदस्याः पीयते तद्वै पितृषु किल्बिषम् ॥ ५.१९.५ ॥

Seu abate cruel, o corte ávido de sua carne e o beber de seu leite—são de fato uma falta para com os antepassados.

उग्रो राजा मन्यमानो ब्राह्मणं यो जिघत्सति ।
परा तत्सिच्यते राष्ट्रं ब्राह्मणो यत्र जीयते ॥ ५.१९.६ ॥

Um rei feroz que, achando-se poderoso, deseja ferir o brâmane—esse reino é esvaziado, ali onde o brâmane é vencido.

अष्टापदी चतुरक्षी चतुःश्रोत्रा चतुर्हनुः ।
द्व्यास्या द्विजिह्वा भूत्वा सा राष्ट्रमव धूनुते ब्रह्मज्यस्य ॥ ५.१९.७ ॥

Tornando-se de oito pés, quatro olhos, quatro orelhas, quatro mandíbulas, duas faces e duas línguas, ela sacode o reino de quem fere o brâhmaṇa.

तद्वै राष्ट्रमा स्रवति नावं भिन्नामिवोदकम् ।
ब्रह्माणं यत्र हिंसन्ति तद्राष्ट्रं हन्ति दुछुना ॥ ५.१९.८ ॥

Esse reino escoa como a água de um barco rachado; onde ferem o brâhmaṇa, a desgraça (duchunā) atinge e destrói esse reino.

तं वृक्षा अप सेधन्ति छायां नो मोप गा इति ।
यो ब्राह्मणस्य सद्धनमभि नारद मन्यते ॥ ५.१९.९ ॥

As árvores o repelem, dizendo: 'Não te aproximes da nossa sombra'; ó Nārada, assim é tratado aquele que cobiça a verdadeira riqueza do brâhmaṇa.

विषमेतद्देवकृतं राजा वरुणोऽब्रवीत् ।
न ब्राह्मणस्य गां जग्ध्वा रास्त्रे जागार कश्चन ॥ ५.१९.१० ॥

O rei Varuṇa disse: 'Este é um veneno feito pelos deuses'; depois de comer a vaca de um brâhmaṇa, ninguém permanece desperto no reino.

नवैव ता नवतयो या भूमिर्व्यधूनुत ।
प्रजां हिंसित्वा ब्राह्मणीमसंभव्यं पराभवन् ॥ ५.१९.११ ॥

Esses são os noventa e nove que a terra sacudiu; tendo ferido o povo e a brâhmaṇī — algo impensável —, foram derrotados e arruinados.

यां मृतायानुबध्नन्ति कूद्यं पदयोपनीम् ।
तद्वै ब्रह्मज्य ते देवा उपस्तरणमब्रुवन् ॥ ५.१९.१२ ॥

A mortalha que trazem e atam ao morto com os pés — essa, disseram os deuses, é o leito de quem fere o brâhmaṇa.

अश्रूणि कृपमानस्य यानि जीतस्य वावृतुः ।
तं वै ब्रह्मज्य ते देवा अपां भागमधारयन् ॥ ५.१९.१३ ॥

As lágrimas de quem chora pelo homem vivo, as que retrocederam — a esse brahmajya os deuses atribuíram a porção das águas.

येन मृतं स्नपयन्ति श्मश्रूणि येनोन्दते ।
तं वै ब्रह्मज्य ते देवा अपां भागमधारयन् ॥ ५.१९.१४ ॥

Com o que se banha o morto e com o que se molha sua barba — a esse brahmajya os deuses atribuíram a porção das águas.

न वर्षं मैत्रावरुणं ब्रह्मज्यमभि वर्षति ।
नास्मै समितिः कल्पते न मित्रं नयते वशम् ॥ ५.१९.१५ ॥

A chuva de Mitra e Varuṇa não cai sobre o brahmajya. Nenhuma assembleia lhe convém, e nenhum amigo o submete.