अथर्ववेद · सूक्त 5.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.20.1
उच्चैर्घोषो दुन्दुभिः सत्वनायन् वानस्पत्यः संभृत उस्रियाभिः ।
वाचं क्षुणुवानो दमयन्त्सपत्नान्त्सिंह इव जेष्यन्न् अभि तंस्तनीहि ॥ ५.२०.१ ॥
उंच आवाजात दुंदुभी घोष करते, शत्रूंना कंपवते; वानस्पत्य लाकडापासून बनवलेली आणि गाईच्या कातड्यांनी मढवलेली आहे. वाणी दुमदुमवत, शत्रूंना दमवत, सिंहासारखा विजय इच्छिणाऱ्या तू त्यांच्यावर गर्ज.
5.20.2
सिंह इवास्तानीद्द्रुवयो विबद्धोऽभिक्रन्दन्न् ऋषभो वासितामिव ।
वृषा त्वं वध्रयस्ते सपत्ना ऐन्द्रस्ते शुष्मो अभिमातिषाहः ॥ ५.२०.२ ॥
सिंहासारखी ती गर्जली; बांधलेला बैल गाईच्या हाकेला हंबरावा तसे. तू वृषभ आहेस; तुझे शत्रू षंढ आहेत. इंद्राचे बळ तुझ्यात आहे, जे शत्रूंना जिंकते.
5.20.3
वृषेव यूथे सहसा विदानो गव्यन्न् अभि रुव संधनाजित् ।
शुचा विध्य हृदयं परेषां हित्वा ग्रामान् प्रच्युता यन्तु शत्रवः ॥ ५.२०.३ ॥
कळपात बैल बळाने ओळखतो तसा, गायी शोधणारा, युद्धसंपत्ती जिंकणारा तू गर्ज. दुःखाने शत्रूंचे हृदय भेद; शत्रू गावे सोडून पळून जावोत.
5.20.4
संजयन् पृतना ऊर्ध्वमायुर्गृह्या गृह्णानो बहुधा वि चक्ष्व ।
दैवीं वाचं दुन्दुभ आ गुरस्व वेधाः शत्रूणामुप भरस्व वेदः ॥ ५.२०.४ ॥
सेनांना विजयी करीत, आयुष्य उंच करीत, घरातील संपत्ती अनेक प्रकारे ग्रहण करीत, दृष्टी पसर. हे दुंदुभी, दैवी वाणीने गर्ज; विधाता होऊन शत्रूंची संपत्ती आण.
5.20.5
दुन्दुभेर्वाचं प्रयतां वदन्तीमाशृण्वती नाथिता घोषबुद्धा ।
नारी पुत्रं धावतु हस्तगृह्यामित्री भीता समरे वधानाम् ॥ ५.२०.५ ॥
दुंदुभीची वाणी ऐकून, आवाजाने जागी होऊन, आक्रंदत — शत्रूची स्त्री, हात धरलेली, घाबरलेली, युद्धात मेलेल्यांसाठी — आपल्या मुलाकडे धावो.
5.20.6
पूर्वो दुन्दुभे प्र वदासि वाचं भूम्याः पृष्ठे वद रोचमानः ।
अमित्रसेनामभिजञ्जभानो द्युमद्वद दुन्दुभे सूनृतावत् ॥ ५.२०.६ ॥
हे दुंदुभी, तू पुढे राहून वाणी उच्चार. पृथ्वीच्या पाठीवर तेजस्वीपणे बोल. शत्रुसैन्याला चिरडत तेजस्वी आणि सत्यमधुर वाणीत गर्जना कर, हे दुंदुभी.
5.20.7
अन्तरेमे नभसी घोषो अस्तु पृथक्ते ध्वनयो यन्तु शीभम् ।
अभि क्रन्द स्तनयोत्पिपानः श्लोककृन् मित्रतूर्याय स्वर्धी ॥ ५.२०.७ ॥
या दोन आकाशांमध्ये तुझा घोष असो. तुझे प्रतिध्वनी वेगळे होऊन लवकर जावोत. गर्जत, उसळत आरोळी दे; कीर्ती निर्माण करणाऱ्या, मित्रांच्या रणशिंगासाठी, स्वर्गाला जिंकणारा होऊन.
5.20.8
धीभिः कृतः प्र वदाति वाचमुद्धर्षय सत्वनामायुधानि ।
इन्द्रमेदी सत्वनो नि ह्वयस्व मित्रैरमित्राँ अव जङ्घनीहि ॥ ५.२०.८ ॥
बुद्धीने घडवलेला तू वाणी उच्चारतोस. वीरांची शस्त्रे चेतव. इंद्रप्रिया, बलवान, मित्रांना हाक; शत्रूंना खाली पाडून प्रहार कर.
5.20.9
संक्रन्दनः प्रवदो धृष्णुषेणः प्रवेदकृद् बहुधा ग्रामघोषी ।
श्रेयो वन्वानो वयुनानि विद्वान् कीर्तिं बहुभ्यो वि हर द्विराजे ॥ ५.२०.९ ॥
एकत्र गर्जणारा, धाडसी सैन्याचा, अनेक प्रकारे जाहीर करणारा, गावोगावी घुमणारा, कल्याण मिळवणारा, खुणा जाणणारा, अनेकांसाठी कीर्ती आण, दोन राजांसाठी.
5.20.10
श्रेयःकेतो वसुजित्सहीयान्त्संग्रामजित्संशितो ब्रह्मणासि ।
अंशून् इव ग्रावाधिषवणे अद्रिर्गव्यन् दुन्दुभेऽधि नृत्य वेदः ॥ ५.२०.१० ॥
कल्याणाची पताका, धन जिंकणारा, अतिशय बलवान, युद्ध जिंकणारा, ब्रह्ममंत्राने धारदार झालेला तू आहेस. सोमाच्या काड्या दाबणाऱ्या दगडासारखा, हे दुंदुभी, गायींची इच्छा करत, संपत्तीवर नाच.
5.20.11
शत्रूषाण्नीषादभिमातिषाहो गवेषणः सहमान उद्भित् ।
वाग्वीव मन्त्रं प्र भरस्व वाचं सांग्रामजित्यायेषमुद्वदेह ॥ ५.२०.११ ॥
शत्रूंना वश करणारा, विरोधकांना पराभूत करणारा, गायी शोधणारा, सहन करणारा, वर उठणारा तू आहेस. वाणी मंत्र धारण करते तसे युद्धविजयासाठी वाणी प्रकट कर, बल उंच उचल.
5.20.12
अच्युतच्युत्समदो गमिष्ठो मृधो जेता पुरएतायोध्यः ।
इन्द्रेण गुप्तो विदथा निचिक्यद्धृद्द्योतनो द्विषतां याहि शीभम् ॥ ५.२०.१२ ॥
अचल, शत्रूंना पाडणारा व आनंदी, अत्यंत वेगाने जाणारा, शत्रुसेनांचा जेता, पुढे चालणारा, अजेय आहेस. इंद्राने रक्षिलेला, सभांमध्ये व युद्धांमध्ये जाणणारा, हृदय उजळवणारा तू, शत्रूंकडे लवकर जा.