アタルヴァ・ヴェーダ · スークタ 5.21

5.21.1

विहृदयं वैमनस्यं वदामित्रेषु दुन्दुभे ।
विद्वेषं कश्मशं भयममित्रेषु नि दध्मस्यव एनान् दुन्दुभे जहि ॥ ५.२१.१ ॥

太鼓よ、敵から心を奪い、落胆させよ。我らは敵のうちに憎しみ、震え、恐れを置く。太鼓よ、彼らを打ち倒せ。

उद्वेपमाना मनसा चक्षुषा हृदयेन च ।
धावन्तु बिभ्यतोऽमित्राः प्रत्रासेनाज्ये हुते ॥ ५.२१.२ ॥

心と目と胸とに震え、怯えた敵よ、逃げよ——酥油が供えられるとき、恐怖によって。

वानस्पत्यः संभृत उस्रियाभिर्विश्वगोत्र्यः ।
प्रत्रासममित्रेभ्यो वदाज्येनाभिघारितः ॥ ५.२१.३ ॥

木から作られ、牛皮で整えられ、すべての氏族に属する太鼓よ——酥油を注がれ、敵に恐怖を告げよ。

यथा मृगाः संविजन्त आरण्याः पुरुषादधि ।
एव त्वं दुन्दुभेऽमित्रान् अभि क्रन्द प्र त्रासयाथो चित्तानि मोहय ॥ ५.२१.४ ॥

野の鹿が人を恐れて震えるように、太鼓よ、敵に向かって轟け；彼らを怯えさせ、心を惑わせよ。

यथा वृकादजावयो धावन्ति बहु बिभ्यतीः ।
एव त्वं दुन्दुभेऽमित्रान् अभि क्रन्द प्र त्रासयाथो चित्तानि मोहय ॥ ५.२१.५ ॥

山羊や羊が狼を恐れて大いに逃げ惑うように、太鼓よ、敵に向かって轟け；彼らを怯えさせ、心を惑わせよ。

यथा श्येनात्पतत्रिणः संविजन्ते अहर्दिवि सिंहस्य स्तनथोर्यथा ।
एव त्वं दुन्दुभेऽमित्रान् अभि क्रन्द प्र त्रासयाथो चित्तानि मोहय ॥ ५.२१.६ ॥

昼の空の鳥が鷹を恐れ、獅子の咆哮に怯えるように、太鼓よ、敵に向かって轟け；彼らを怯えさせ、心を惑わせよ。

परामित्रान् दुन्दुभिना हरिणस्याजिनेन च ।
सर्वे देवा अतित्रसन् ये संग्रामस्येषते ॥ ५.२१.७ ॥

戦太鼓と鹿の皮で敵を遠くへ追い払え。戦いへ向かうすべての神々が彼らを震え上がらせよ。

यैरिन्द्रः प्रक्रीडते पद्घोषैश्छायया सह ।
तैरमित्रास्त्रसन्तु नोऽमी ये यन्त्यनीकशः ॥ ५.२१.८ ॥

インドラが自分の影と戯れるあの足音によって、列をなして進むこれらの敵は私たちのために震えよ。

ज्याघोषा दुन्दुभयोऽभि क्रोशन्तु या दिशः ।
सेनाः पराजिता यतीरमित्राणामनीकशः ॥ ५.२१.९ ॥

弓弦の響きと戦太鼓よ、敵の敗れた軍勢が列をなして逃げていく方角へ轟け。

आदित्य चक्षुरा दत्स्व मरीचयोऽनु धावत ।
पत्सङ्गिनीरा सजन्तु विगते बाहुवीर्ये ॥ ५.२१.१० ॥

アーディティヤよ、お前の眼を彼らに注げ。光線よ、彼らの後を追え。腕の力が失せたとき、歩兵らが彼らに取りすがれ。

यूयमुग्रा मरुतः पृश्निमातर इन्द्रेण युजा प्र मृनीत शत्रून् ।
सोमो राजा वरुणो राजा महादेव उत मृत्युरिन्द्रः ॥ ५.२१.११ ॥

プリシュニを母とする猛き者マルトたちよ、インドラを伴として敵を完全に打ち砕け。王ソーマ、王ヴァルナ、大神、死、そしてインドラもまた（我らと共にあれ）。

एता देवसेनाः सूर्यकेतवः सचेतसः ।
अमित्रान् नो जयन्तु स्वाहा ॥ ५.२१.१२ ॥

太陽を旗印とし、心を一つにするこの神々の軍勢が、我らの敵に勝利せんことを。スヴァーハー。