Atharvaveda · Sūkta 5.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.21.1
विहृदयं वैमनस्यं वदामित्रेषु दुन्दुभे ।
विद्वेषं कश्मशं भयममित्रेषु नि दध्मस्यव एनान् दुन्दुभे जहि ॥ ५.२१.१ ॥
O Trommel, bring den Feinden Herzlosigkeit und Verzagtheit! Wir setzen Hass, Zittern und Furcht unter die Feinde; o Trommel, schlage sie nieder!
5.21.2
उद्वेपमाना मनसा चक्षुषा हृदयेन च ।
धावन्तु बिभ्यतोऽमित्राः प्रत्रासेनाज्ये हुते ॥ ५.२१.२ ॥
Zitternd an Geist, Auge und Herz sollen die verängstigten Feinde fliehen — wenn das Butterschmalz geopfert wird, im Schrecken.
5.21.3
वानस्पत्यः संभृत उस्रियाभिर्विश्वगोत्र्यः ।
प्रत्रासममित्रेभ्यो वदाज्येनाभिघारितः ॥ ५.२१.३ ॥
Aus Holz gefertigt, mit Kuhhäuten bereitet, allen Geschlechtern zugehörig, o Trommel! — mit Butterschmalz besprengt, verkünde den Feinden Schrecken.
5.21.4
यथा मृगाः संविजन्त आरण्याः पुरुषादधि ।
एव त्वं दुन्दुभेऽमित्रान् अभि क्रन्द प्र त्रासयाथो चित्तानि मोहय ॥ ५.२१.४ ॥
Wie die wilden Hirsche vor dem Menschen zittern, so, o Trommel, donnere gegen die Feinde; erschrecke sie und verwirre ihre Gedanken.
5.21.5
यथा वृकादजावयो धावन्ति बहु बिभ्यतीः ।
एव त्वं दुन्दुभेऽमित्रान् अभि क्रन्द प्र त्रासयाथो चित्तानि मोहय ॥ ५.२१.५ ॥
Wie Ziegen und Schafe vor dem Wolf in großer Furcht davonlaufen, so, o Trommel, donnere gegen die Feinde; erschrecke sie und verwirre ihre Gedanken.
5.21.6
यथा श्येनात्पतत्रिणः संविजन्ते अहर्दिवि सिंहस्य स्तनथोर्यथा ।
एव त्वं दुन्दुभेऽमित्रान् अभि क्रन्द प्र त्रासयाथो चित्तानि मोहय ॥ ५.२१.६ ॥
Wie die Vögel am Taghimmel vor dem Falken erschrecken und wie sie vor dem Gebrüll des Löwen erschrecken, so, o Trommel, donnere gegen die Feinde; erschrecke sie und verwirre ihre Gedanken.
5.21.7
परामित्रान् दुन्दुभिना हरिणस्याजिनेन च ।
सर्वे देवा अतित्रसन् ये संग्रामस्येषते ॥ ५.२१.७ ॥
Treibe die Feinde weit fort mit der Kriegstrommel und dem Fell der Hirschkuh; alle Götter, die zum Kampf eilen, sollen sie in Schrecken versetzen.
5.21.8
यैरिन्द्रः प्रक्रीडते पद्घोषैश्छायया सह ।
तैरमित्रास्त्रसन्तु नोऽमी ये यन्त्यनीकशः ॥ ५.२१.८ ॥
Durch jene Fußgeräusche, mit denen Indra zusammen mit seinem Schatten spielt, sollen diese Feinde, die in Reihen heranziehen, vor uns erzittern.
5.21.9
ज्याघोषा दुन्दुभयोऽभि क्रोशन्तु या दिशः ।
सेनाः पराजिता यतीरमित्राणामनीकशः ॥ ५.२१.९ ॥
Mögen die Klänge der Bogensehnen und die Kriegstrommeln gegen jene Richtungen dröhnen, aus denen die besiegten Heere der Feinde in Reihen fliehen.
5.21.10
आदित्य चक्षुरा दत्स्व मरीचयोऽनु धावत ।
पत्सङ्गिनीरा सजन्तु विगते बाहुवीर्ये ॥ ५.२१.१० ॥
O Āditya, richte dein Auge auf sie; ihr Strahlen, lauft ihnen nach. Wenn die Kraft ihrer Arme dahin ist, sollen die Fußsoldaten sich an sie heften.
5.21.11
यूयमुग्रा मरुतः पृश्निमातर इन्द्रेण युजा प्र मृनीत शत्रून् ।
सोमो राजा वरुणो राजा महादेव उत मृत्युरिन्द्रः ॥ ५.२१.११ ॥
Ihr wilden Maruts, deren Mutter Pṛśni ist, zermalmt mit Indra als Gefährten die Feinde gänzlich. König Soma, König Varuṇa, der große Gott, der Tod und auch Indra sollen (mit uns sein).
5.21.12
एता देवसेनाः सूर्यकेतवः सचेतसः ।
अमित्रान् नो जयन्तु स्वाहा ॥ ५.२१.१२ ॥
Mögen diese göttlichen Heere, die die Sonne als Banner tragen und eines Sinnes sind, unsere Feinde besiegen. Svāhā.