अथर्ववेद · सूक्त 5.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.21.1
विहृदयं वैमनस्यं वदामित्रेषु दुन्दुभे ।
विद्वेषं कश्मशं भयममित्रेषु नि दध्मस्यव एनान् दुन्दुभे जहि ॥ ५.२१.१ ॥
हे दुंदुभी, शत्रूंमध्ये हृदयशून्यता आणि खिन्नता निर्माण कर. शत्रूंमध्ये द्वेष, कंप आणि भय आम्ही ठेवतो; हे दुंदुभी, यांना खाली पाड.
5.21.2
उद्वेपमाना मनसा चक्षुषा हृदयेन च ।
धावन्तु बिभ्यतोऽमित्राः प्रत्रासेनाज्ये हुते ॥ ५.२१.२ ॥
मन, डोळे आणि हृदयाने थरथरत, घाबरलेले शत्रू पळू देत — तूप आहुत केल्यावर, भीतीने.
5.21.3
वानस्पत्यः संभृत उस्रियाभिर्विश्वगोत्र्यः ।
प्रत्रासममित्रेभ्यो वदाज्येनाभिघारितः ॥ ५.२१.३ ॥
वृक्षापासून बनलेला, गायीच्या कातड्यांनी सज्ज, सर्वगोत्रीय दुंदुभी — तुपाने अभिषिक्त होऊन शत्रूंना भय सांग.
5.21.4
यथा मृगाः संविजन्त आरण्याः पुरुषादधि ।
एव त्वं दुन्दुभेऽमित्रान् अभि क्रन्द प्र त्रासयाथो चित्तानि मोहय ॥ ५.२१.४ ॥
जंगली हरणे माणसाला घाबरून थरथरतात तसे, हे दुंदुभी, शत्रूंवर गर्ज; त्यांना घाबरव, त्यांची मने मोहित कर.
5.21.5
यथा वृकादजावयो धावन्ति बहु बिभ्यतीः ।
एव त्वं दुन्दुभेऽमित्रान् अभि क्रन्द प्र त्रासयाथो चित्तानि मोहय ॥ ५.२१.५ ॥
लांडग्यापासून शेळ्या-मेंढ्या अति घाबरून पळतात तसे, हे दुंदुभी, शत्रूंवर गर्ज; त्यांना घाबरव, त्यांची मने मोहित कर.
5.21.6
यथा श्येनात्पतत्रिणः संविजन्ते अहर्दिवि सिंहस्य स्तनथोर्यथा ।
एव त्वं दुन्दुभेऽमित्रान् अभि क्रन्द प्र त्रासयाथो चित्तानि मोहय ॥ ५.२१.६ ॥
दिवसा आकाशात बाजापासून पक्षी घाबरतात आणि सिंहाच्या गर्जनेने घाबरतात तसे, हे दुंदुभी, शत्रूंवर गर्ज; त्यांना घाबरव, त्यांची मने मोहित कर.
5.21.7
परामित्रान् दुन्दुभिना हरिणस्याजिनेन च ।
सर्वे देवा अतित्रसन् ये संग्रामस्येषते ॥ ५.२१.७ ॥
दुंदुभी आणि हरिणाच्या कातड्याने शत्रूंना दूर पळवा. संग्रामाकडे धावणारे सर्व देव त्यांना भयभीत करोत.
5.21.8
यैरिन्द्रः प्रक्रीडते पद्घोषैश्छायया सह ।
तैरमित्रास्त्रसन्तु नोऽमी ये यन्त्यनीकशः ॥ ५.२१.८ ॥
इंद्र आपल्या सावलीसह ज्या पदध्वनींनी खेळतो, त्याच ध्वनींनी रांगांनी येणारे हे शत्रू आमच्यामुळे भयभीत होवोत.
5.21.9
ज्याघोषा दुन्दुभयोऽभि क्रोशन्तु या दिशः ।
सेनाः पराजिता यतीरमित्राणामनीकशः ॥ ५.२१.९ ॥
धनुष्याच्या प्रत्यंचेचे घोष आणि दुंदुभी त्या दिशांकडे गर्जोत, जिथून शत्रूंची पराभूत सेना रांगांनी पळत आहे.
5.21.10
आदित्य चक्षुरा दत्स्व मरीचयोऽनु धावत ।
पत्सङ्गिनीरा सजन्तु विगते बाहुवीर्ये ॥ ५.२१.१० ॥
हे आदित्या, तुझी दृष्टी खिळवून ठेव; हे किरणांनो, त्यांच्या मागे धावा. बाहुबल नष्ट झाल्यावर पायदळ त्यांना चिकटून राहो.
5.21.11
यूयमुग्रा मरुतः पृश्निमातर इन्द्रेण युजा प्र मृनीत शत्रून् ।
सोमो राजा वरुणो राजा महादेव उत मृत्युरिन्द्रः ॥ ५.२१.११ ॥
पृश्नी ज्यांची माता आहे अशा उग्र मरुतांनो, इंद्राला सोबती करून शत्रूंना पूर्णपणे चिरडून टाका. राजा सोम, राजा वरुण, महादेव, मृत्यू आणि इंद्र (हेही आमच्या सोबत असोत).
5.21.12
एता देवसेनाः सूर्यकेतवः सचेतसः ।
अमित्रान् नो जयन्तु स्वाहा ॥ ५.२१.१२ ॥
सूर्य ज्यांचा ध्वज आहे, एकचित्त असलेल्या या देवसेना आमच्या शत्रूंवर विजय मिळवोत. स्वाहा.