Vedyatra वेदयात्रा
शोधा

अथर्ववेद · सूक्त 5.22

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

शब्दार्थांसह वाचा

5.22.1

अग्निस्तक्मानमप बाधतामितः सोमो ग्रावा वरुणः पूतदक्षाः ।
वेदिर्बर्हिः समिधः शोशुचाना अप द्वेषांस्यमुया भवन्तु ॥ ५.२२.१ ॥

अग्नी हा ताप येथून दूर घालवो; शुद्धबल सोम, दगड व वरुण; वेदी, दर्भ आणि प्रज्वलित समिधा — द्वेष तिकडे दूर होवोत.

5.22.2

अयं यो विश्वान् हरितान् कृणोष्युच्छोचयन्न् अग्निरिवाभिदुन्वन् ।
अधा हि तक्मन्न् अरसो हि भूया अधा न्यङ्ङधरान् वा परेहि ॥ ५.२२.२ ॥

हे ताप, अग्नीसारखा जाळून सर्व हिरवेपणा सुकवणारा तू नीरस हो; आता खाली, किंवा आणखी खाली जा.

5.22.3

यः परुषः पारुषेयोऽवध्वंस इवारुणः ।
तक्मानं विश्वधावीर्याधराञ्चं परा सुवा ॥ ५.२२.३ ॥

सांधे मुरगळणारा, गाठी असलेला, पडल्यासारखा तांबडा, सर्वत्र धावणारा तो ताप खाली दूर सार.

5.22.4

अधराञ्चं प्र हिणोमि नमः कृत्वा तक्मने ।
शकम्भरस्य मुष्टिहा पुनरेतु महावृषान् ॥ ५.२२.४ ॥

खाली पाठवतो; तापाला नमस्कार करून. शकंभराचा मुष्टिप्रहार करणारा महावृष पुन्हा येवो.

5.22.5

ओको अस्य मूजवन्त ओको अस्य महावृषाः ।
यावज्जातस्तक्मंस्तावान् असि बल्हिकेषु न्योचरः ॥ ५.२२.५ ॥

याचे वसतिस्थान मूजवान; याचे वसतिस्थान महावृष. हे ताप, तू जन्मलास तितकाच तू आहेस; बाह्लिकांमध्ये तू खाली संचार करणारा आहेस.

5.22.6

तक्मन् व्याल वि गद व्यङ्ग भूरि यावय ।
दासीं निष्टक्वरीमिच्छ तां वज्रेण समर्पय ॥ ५.२२.६ ॥

हे ताप, हे सर्पा, दूर सरून बोल; हे अवयव मोडणाऱ्या, फार दूर घालव. दासी निष्टक्वरीचा शोध घेऊन तिला वज्राच्या हवाली कर.

5.22.7

तक्मन् मूजवतो गच्छ बल्हिकान् वा परस्तराम् ।
शूद्रामिच्छ प्रफर्व्यं तां तक्मन् वीव धूनुहि ॥ ५.२२.७ ॥

हे ताप, मूजवतपासून जा, किंवा बल्हिकांच्या पलीकडे आणखी दूर जा. हे ताप, त्या थरथरणाऱ्या शूद्र स्त्रीला शोधून, पक्ष्याप्रमाणे तिला झटकून टाक.

5.22.8

महावृषान् मूजवतो बन्ध्वद्धि परेत्य ।
प्रैतानि तक्मने ब्रूमो अन्यक्षेत्राणि वा इमा ॥ ५.२२.८ ॥

महावृषभांसारख्या मूजवतातून, बांधवाप्रमाणे वर चढून बाहेर पड. तापाला आम्ही सांगतो: हे सर्व दुसरे प्रदेश आहेत, त्यांच्याकडे जा.

5.22.9

अन्यक्षेत्रे न रमसे वशी सन् मृडयासि नः ।
अभूदु प्रार्थस्तक्मा स गमिष्यति बल्हिकान् ॥ ५.२२.९ ॥

दुसऱ्या क्षेत्रात तुला आनंद मिळत नाही; वश होऊन तू आमच्यावर कृपा करतोस. ताप अत्यंत प्रबल झाला आहे; तो बल्हिकांकडे जाईल.

5.22.10

यत्त्वं शीतोऽथो रूरः सह कासावेपयः ।
भीमास्ते तक्मन् हेतयस्ताभिः स्म परि वृङ्ग्धि नः ॥ ५.२२.१० ॥

तू थंडी, उष्णता आणि खोकल्यासह थरथर कापवणारा आहेस; हे ताप, तुझ्या भयानक बाणांनी आम्हांपासून दूर राख.

5.22.11

मा स्मैतान्त्सखीन् कुरुथा बलासं कासमुद्युगम् ।
मा स्मातोऽर्वाङैः पुनस्तत्त्वा तक्मन्न् उप ब्रुवे ॥ ५.२२.११ ॥

यांना बलास आणि उद्युग खोकल्याचे सोबती करू नकोस. इथून पुन्हा आमच्याकडे येऊ नकोस; हे ताप, तुला मी हेच सांगतो.

5.22.12

तक्मन् भ्रात्रा बलासेन स्वस्रा कासिकया सह ।
पाप्मा भ्रातृव्येण सह गछामुमरणं जनम् ॥ ५.२२.१२ ॥

हे ताप, भाऊ बलासासह, बहीण कासिकेसह, शत्रू पापासह त्या निवासहीन लोकांकडे जा.

5.22.13

तृतीयकं वितृतीयं सदन्दिमुत शारदम् ।
तक्मानं शीतं रूरं ग्रैष्मं नाशय वार्षिकम् ॥ ५.२२.१३ ॥

तिसऱ्या दिवशी येणारा ताप, दुसऱ्या तिसऱ्या दिवशी येणारा ताप, सतत राहणारा ताप, शरद ऋतूतील ताप, थंडी वाजून येणारा ताप, दाहक ताप, ग्रीष्मातील ताप आणि पावसाळ्यातील ताप — हे तक्मन्, नष्ट कर.

5.22.14

गन्धारिभ्यो मूजवद्भ्योऽङ्गेभ्यो मगधेभ्यः ।
प्रैष्यन् जनमिव शेवधिं तक्मानं परि दद्मसि ॥ ५.२२.१४ ॥

गंधारांपासून, मूजवतपासून, अंगांपासून, मगधांपासून — जसे एखाद्या माणसाला किंवा खजिन्याला पाठवावे तसे आम्ही तक्मनला दूर पाठवतो.