ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 5.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.22.1
अग्निस्तक्मानमप बाधतामितः सोमो ग्रावा वरुणः पूतदक्षाः ।
वेदिर्बर्हिः समिधः शोशुचाना अप द्वेषांस्यमुया भवन्तु ॥ ५.२२.१ ॥
ଅଗ୍ନି ଏହି ଜ୍ୱରକୁ ଏଠାରୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ; ଶୁଦ୍ଧବଳ ସୋମ, ପଥର ଓ ବରୁଣ; ବେଦି, କୁଶ ଓ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ସମିଧ — ଶତ୍ରୁତା ସେଠାକୁ ଦୂରେଇ ଯାଉ।
5.22.2
अयं यो विश्वान् हरितान् कृणोष्युच्छोचयन्न् अग्निरिवाभिदुन्वन् ।
अधा हि तक्मन्न् अरसो हि भूया अधा न्यङ्ङधरान् वा परेहि ॥ ५.२२.२ ॥
ହେ ଜ୍ୱର, ଅଗ୍ନି ପରି ଜଳାଇ ସବୁ ସବୁଜ ଶୁଖାଉଥିବା ତୁମେ ରସହୀନ ହୁଅ; ଏବେ ତଳକୁ, ବା ଆହୁରି ତଳକୁ ଯାଅ।
5.22.3
यः परुषः पारुषेयोऽवध्वंस इवारुणः ।
तक्मानं विश्वधावीर्याधराञ्चं परा सुवा ॥ ५.२२.३ ॥
ସନ୍ଧି ମୋଡ଼ୁଥିବା, ଗଣ୍ଠିଯୁକ୍ତ, ପଡ଼ିଥିବା ଲୋକ ପରି ଲାଲ, ସର୍ବତ୍ର ଧାଉଁଥିବା ସେହି ଜ୍ୱରକୁ ତଳକୁ ଦୂର କର।
5.22.4
अधराञ्चं प्र हिणोमि नमः कृत्वा तक्मने ।
शकम्भरस्य मुष्टिहा पुनरेतु महावृषान् ॥ ५.२२.४ ॥
ତଳକୁ ପଠାଉଛି; ଜ୍ୱରକୁ ନମସ୍କାର କରି। ଶକମ୍ଭରଙ୍କ ମୁଷ୍ଟିପ୍ରହାରୀ, ମହାବୃଷ ପୁଣି ଆସନ୍ତୁ।
5.22.5
ओको अस्य मूजवन्त ओको अस्य महावृषाः ।
यावज्जातस्तक्मंस्तावान् असि बल्हिकेषु न्योचरः ॥ ५.२२.५ ॥
ଏହାର ବାସ ମୂଜବନ୍ତ; ଏହାର ବାସ ମହାବୃଷ। ହେ ଜ୍ୱର, ତୁମେ ଯେତିକି ଜନ୍ମିଛ ସେତିକି ହିଁ ତୁମେ; ବାହ୍ଲୀକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ତଳେ ବିଚରଣକାରୀ।
5.22.6
तक्मन् व्याल वि गद व्यङ्ग भूरि यावय ।
दासीं निष्टक्वरीमिच्छ तां वज्रेण समर्पय ॥ ५.२२.६ ॥
ହେ ଜ୍ୱର, ହେ ସର୍ପ, ଦୂରେଇ ଯାଇ କୁହ; ହେ ଅଙ୍ଗ ଭାଙ୍ଗିବା, ବହୁତ ଦୂରକୁ ତଡ଼ି ଦିଅ। ଦାସୀ ନିଷ୍ଟକ୍ୱରୀକୁ ଖୋଜି, ତାକୁ ବଜ୍ରକୁ ସମର୍ପଣ କର।
5.22.7
तक्मन् मूजवतो गच्छ बल्हिकान् वा परस्तराम् ।
शूद्रामिच्छ प्रफर्व्यं तां तक्मन् वीव धूनुहि ॥ ५.२२.७ ॥
ହେ ଜ୍ୱର, ମୂଜବତ୍ରୁ ଯାଅ, କିମ୍ବା ବାହ୍ଲୀକମାନଙ୍କ ପାରିକୁ ଆହୁରି ଦୂରକୁ ଯାଅ। ହେ ଜ୍ୱର, ସେଇ କମ୍ପମାନ ଶୂଦ୍ର ନାରୀକୁ କାମନା କର, ଓ ପକ୍ଷୀ ପରି ତାକୁ ଝାଡ଼ି ଦିଅ।
5.22.8
महावृषान् मूजवतो बन्ध्वद्धि परेत्य ।
प्रैतानि तक्मने ब्रूमो अन्यक्षेत्राणि वा इमा ॥ ५.२२.८ ॥
ମହାବୃଷଭ ପରି ମୂଜବତ୍ରୁ, ବନ୍ଧୁ ପରି ଉପରକୁ ଉଠି ବାହାରି ଯାଅ। ଜ୍ୱରକୁ ଆମେ କହୁଛୁ: ଏସବୁ ଅନ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ର, ଏଗୁଡ଼ିକ ଆଡ଼କୁ ଯାଅ।
5.22.9
अन्यक्षेत्रे न रमसे वशी सन् मृडयासि नः ।
अभूदु प्रार्थस्तक्मा स गमिष्यति बल्हिकान् ॥ ५.२२.९ ॥
ଅନ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ତୁମେ ଆନନ୍ଦ ପାଅ ନାହିଁ; ବଶୀ ହୋଇ ତୁମେ ଆମ ପ୍ରତି ଦୟା କର। ଜ୍ୱର ଅତି ପ୍ରବଳ ହୋଇଛି; ସେ ବାହ୍ଲୀକମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଯିବ।
5.22.10
यत्त्वं शीतोऽथो रूरः सह कासावेपयः ।
भीमास्ते तक्मन् हेतयस्ताभिः स्म परि वृङ्ग्धि नः ॥ ५.२२.१० ॥
ତୁମେ ଶୀତ, ଉତ୍ତାପ ଓ କାଶସହ କମ୍ପାଉଥିବା; ହେ ଜ୍ୱର, ତୁମର ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରରେ ଆମକୁ ଦୂରରେ ରଖ।
5.22.11
मा स्मैतान्त्सखीन् कुरुथा बलासं कासमुद्युगम् ।
मा स्मातोऽर्वाङैः पुनस्तत्त्वा तक्मन्न् उप ब्रुवे ॥ ५.२२.११ ॥
ଏମାନଙ୍କୁ ବଲାସ ଓ ଉଦ୍ୟୁଗ କାଶର ସାଥୀ କର ନାହିଁ। ଏଠାରୁ ପୁଣି ଆମ ଆଡ଼କୁ ଆସ ନାହିଁ; ହେ ଜ୍ୱର, ତୁମକୁ ମୁଁ ଏହା କହୁଛି।
5.22.12
तक्मन् भ्रात्रा बलासेन स्वस्रा कासिकया सह ।
पाप्मा भ्रातृव्येण सह गछामुमरणं जनम् ॥ ५.२२.१२ ॥
ହେ ଜ୍ୱର, ଭାଇ ବଲାସ ସହ, ଭଉଣୀ କାସିକା ସହ, ଶତ୍ରୁ ପାପ ସହ ସେହି ଗୃହହୀନ ଲୋକଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅ।
5.22.13
तृतीयकं वितृतीयं सदन्दिमुत शारदम् ।
तक्मानं शीतं रूरं ग्रैष्मं नाशय वार्षिकम् ॥ ५.२२.१३ ॥
ତୃତୀୟ ଦିନ ଆସୁଥିବା ଜ୍ଵର, ଦ୍ୱିତୀୟ ତୃତୀୟ ଦିନ ଆସୁଥିବା ଜ୍ଵର, ସତତ ରହୁଥିବା ଜ୍ଵର, ଶରତ ଋତୁର ଜ୍ଵର, ଶୀତ ଜ୍ଵର, ଦାହ ଜ୍ଵର, ଗ୍ରୀଷ୍ମର ଜ୍ଵର ଓ ବର୍ଷାର ଜ୍ଵର — ହେ ତକ୍ମନ୍, ନାଶ କର।
5.22.14
गन्धारिभ्यो मूजवद्भ्योऽङ्गेभ्यो मगधेभ्यः ।
प्रैष्यन् जनमिव शेवधिं तक्मानं परि दद्मसि ॥ ५.२२.१४ ॥
ଗନ୍ଧାରମାନଙ୍କଠାରୁ, ମୂଜବତ୍ଠାରୁ, ଅଙ୍ଗମାନଙ୍କଠାରୁ, ମଗଧମାନଙ୍କଠାରୁ — ଯେପରି କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ବା ଧନଭଣ୍ଡାରକୁ ପଠାଯାଏ, ସେପରି ଆମେ ତକ୍ମନ୍କୁ ଦୂରକୁ ପଠାଉଛୁ।