ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 5.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.27.1
ऊर्ध्वा अस्य समिधो भवन्त्यूर्ध्वा शुक्रा शोचीष्यग्नेः ।
द्युमत्तमा सुप्रतीकः ससूनुस्तनूनपादसुरो भूरिपाणिः ॥ ५.२७.१ ॥
ଏହି ଅଗ୍ନିର ସମିଧଗୁଡ଼ିକ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠେ; ଅଗ୍ନିର ଶୁଭ୍ର ଶିଖାଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠେ। ଅତି ତେଜସ୍ୱୀ, ସୁନ୍ଦର ମୁଖବିଶିଷ୍ଟ, ପୁତ୍ର ସହିତ ତନୂନପାତ୍, ଅସୁର, ବହୁହସ୍ତ।
5.27.2
देवो देवेषु देवः पथो अनक्ति मध्वा घृतेन ॥ ५.२७.२ ॥
ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବ ମଧୁ ଓ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ପଥଗୁଡ଼ିକୁ ଅଭିଷେକ କରନ୍ତି।
5.27.3
मध्वा यज्ञं नक्षति प्रैणानो नराशंसो अग्निः सुकृद्देवः सविता विश्ववारः ॥ ५.२७.३ ॥
ମଧୁ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞରେ ପହଞ୍ଚେ; ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଥିବା ନରାଶଂସ ଅଗ୍ନି, ସୁକୃତ ଦେବ ସବିତା, ସର୍ବବରଣୀୟ।
5.27.4
अच्छायमेति शवसा घृता चिदीडानो वह्निर्नमसा ॥ ५.२७.४ ॥
ଏହି ଅଗ୍ନି ବଳ ସହିତ ଆସେ; ଘୃତରେ ଅଭିଷିକ୍ତ, ସ୍ତୁତ, ବହ୍ନି ନମସ୍କାର ସହିତ।
5.27.5
अग्निः स्रुचो अध्वरेषु प्रयक्षु स यक्षदस्य महिमानमग्नेः ॥ ५.२७.५ ॥
ଅଗ୍ନି ଯଜ୍ଞରେ ସ୍ରୁଚ ସହିତ ଥାଏ; ସେ ଏହି ଅଗ୍ନିର ମହିମାକୁ ଯଜନ କରନ୍ତୁ।
5.27.6
तरी मन्द्रासु प्रयक्षु वसवश्चातिष्ठन् वसुधातरश्च ॥ ५.२७.६ ॥
ଦୁଇ ନୌକା — ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଯଜ୍ଞରେ ବସୁଗଣ ଠିଆ ହେଲେ, ଏବଂ ଧନଦାତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଠିଆ ହେଲେ।
5.27.7
द्वारो देवीरन्वस्य विश्वे व्रतं रक्षन्ति विश्वहा ॥ ५.२७.७ ॥
ଦ୍ୱାରରୂପୀ ଦେବୀଗଣ, ତାଙ୍କ ପଛେ, ସମସ୍ତେ, ବ୍ରତକୁ ସର୍ବଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
5.27.8
उरुव्यचसाग्नेर्धाम्ना पत्यमाने ।
आ सुष्वयन्ती यजते उपाके उषासानक्तेमं यज्ञमवतामध्वरं नः ॥ ५.२७.८ ॥
ବିସ୍ତୃତ ବ୍ୟାପୀ ଅଗ୍ନିର ଧାମରେ ଶାସନ କରି, ନିକଟରେ ସୋମ ନିଷ୍କାଶନ କରି ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଊଷା ଓ ରାତ୍ରି, ଆମ ଏହି ଅଧ୍ବର ଯଜ୍ଞକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
5.27.9
दैवा होतार ऊर्ध्वमध्वरं नोऽग्नेर्जिह्वयाभि गृनत गृनता नः स्विष्टये ।
तिस्रो देवीर्बर्हिरेदं सदन्तामिडा सरस्वती मही भारती गृणाना ॥ ५.२७.९ ॥
ହେ ଦୈବ ହୋତାଗଣ, ଆମ ଅଧ୍ବର ଯଜ୍ଞକୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ନିଅ; ଅଗ୍ନିର ଜିହ୍ୱାରେ ସ୍ତୁତି କର, ଆମ ସୁଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସ୍ତୁତି କରି। ତିନି ଦେବୀ—ଇଡ଼ା, ସରସ୍ୱତୀ, ମହୀ ଭାରତୀ—ଏହି କୁଶାସନରେ ବସନ୍ତୁ, ସ୍ତୁତି କରି।
5.27.10
तन् नस्तुरीपमद्भुतं पुरुक्षु ।
देव त्वष्टा रायस्पोषं वि ष्य नाभिमस्य ॥ ५.२७.१० ॥
ତାହା ଆମ ପାଇଁ ଶୀଘ୍ର ଫଳଦାୟୀ, ଅଦ୍ଭୁତ, ବହୁବିଧ ଧନପୋଷଣ; ଦେବ ତ୍ୱଷ୍ଟା ଏହାର ନାଭି ଖୋଲନ୍ତୁ।
5.27.11
वनस्पतेऽव सृजा रराणः ।
त्मना देवेभ्यो अग्निर्हव्यं शमिता स्वदयतु ॥ ५.२७.११ ॥
ହେ ବନସ୍ପତି, ଦାନ କରି ତଳକୁ ଛାଡ଼; ସ୍ୱୟଂ ଅଗ୍ନି—ଶମିତା—ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ହବ୍ୟକୁ ମଧୁର କରନ୍ତୁ।
5.27.12
अग्ने स्वाहा कृणुहि जातवेदः ।
इन्द्राय यज्ञं विश्वे देवा हविरिदं जुषन्ताम् ॥ ५.२७.१२ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ସ୍ୱାହା କର, ହେ ଜାତବେଦା; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କର—ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏହି ହବିଷ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।