அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 5.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.27.1
ऊर्ध्वा अस्य समिधो भवन्त्यूर्ध्वा शुक्रा शोचीष्यग्नेः ।
द्युमत्तमा सुप्रतीकः ससूनुस्तनूनपादसुरो भूरिपाणिः ॥ ५.२७.१ ॥
இந்த அக்னியின் சமித்துகள் மேலெழுகின்றன; அக்னியின் வெண்மையான சுடர்கள் மேலெழுகின்றன. மிகவும் ஒளிர்பவன், அழகிய முகம் கொண்டவன், தன் மகனுடன் கூடிய, தனூநபாத், அசுரன், பல கரங்கள் கொண்டவன்.
5.27.2
देवो देवेषु देवः पथो अनक्ति मध्वा घृतेन ॥ ५.२७.२ ॥
தேவர்களிடையே தேவனான அவன் தேனாலும் நெய்யாலும் வழிகளை அபிஷேகம் செய்கிறான்.
5.27.3
मध्वा यज्ञं नक्षति प्रैणानो नराशंसो अग्निः सुकृद्देवः सविता विश्ववारः ॥ ५.२७.३ ॥
தேனால் யாகத்தை அடைகிறான்; முன்னேறும் நராசம்ஸ அக்னி, நல்வினை செய்யும் தேவன் சவிதா, அனைவராலும் விரும்பப்படுபவன்.
5.27.4
अच्छायमेति शवसा घृता चिदीडानो वह्निर्नमसा ॥ ५.२७.४ ॥
இவ்வக்னி வலிமையுடன் வருகிறான்; நெய்யால் அபிஷேகிக்கப்பட்டு, போற்றப்பட்டு, சுமப்பவனாக, வணக்கத்துடன்.
5.27.5
अग्निः स्रुचो अध्वरेषु प्रयक्षु स यक्षदस्य महिमानमग्नेः ॥ ५.२७.५ ॥
அக்னி யாகங்களில் ஸ்ருவங்களுடன் இருக்கிறான்; அவன் இந்த அக்னியின் மகிமையை வழிபடட்டும்.
5.27.6
तरी मन्द्रासु प्रयक्षु वसवश्चातिष्ठन् वसुधातरश्च ॥ ५.२७.६ ॥
இரண்டு படகுகள் — மகிழ்விக்கும் யாகங்களில் வசுக்கள் நின்றனர், செல்வம் அளிப்பவர்களும் நின்றனர்.
5.27.7
द्वारो देवीरन्वस्य विश्वे व्रतं रक्षन्ति विश्वहा ॥ ५.२७.७ ॥
வாயில்களாகிய தேவியர், அவரைப் பின்தொடர்ந்து, எல்லோரும், விரதத்தை எப்போதும் காக்கின்றனர்.
5.27.8
उरुव्यचसाग्नेर्धाम्ना पत्यमाने ।
आ सुष्वयन्ती यजते उपाके उषासानक्तेमं यज्ञमवतामध्वरं नः ॥ ५.२७.८ ॥
விரிந்து பரவும் அக்னியின் இருப்பிடத்தால் ஆளுகை செய்து, அருகில் சோமம் பிழிந்து யாகம் செய்யும் உஷையும் இரவும், நம் இந்த அத்வர யாகத்தைக் காக்கட்டும்.
5.27.9
दैवा होतार ऊर्ध्वमध्वरं नोऽग्नेर्जिह्वयाभि गृनत गृनता नः स्विष्टये ।
तिस्रो देवीर्बर्हिरेदं सदन्तामिडा सरस्वती मही भारती गृणाना ॥ ५.२७.९ ॥
தெய்வீக ஹோதாக்களே, எங்கள் அத்வர யாகத்தை மேலே எடுத்துச் செல்லுங்கள்; அக்னியின் நாவினால் துதியுங்கள், எங்கள் நல்ல யாகத்திற்காக துதிப்பவர்களாக. மூன்று தேவியர்—இடா, சரஸ்வதி, மஹி பாரதி—இந்த தர்ப்பையில் அமரட்டும், துதித்தவாறு.
5.27.10
तन् नस्तुरीपमद्भुतं पुरुक्षु ।
देव त्वष्टा रायस्पोषं वि ष्य नाभिमस्य ॥ ५.२७.१० ॥
அது நமக்கு விரைவான, அற்புதமான, பலவகையான செல்வ வளர்ச்சி; தேவ த்வஷ்டா இதன் நாபியைத் திறக்கட்டும்.
5.27.11
वनस्पतेऽव सृजा रराणः ।
त्मना देवेभ्यो अग्निर्हव्यं शमिता स्वदयतु ॥ ५.२७.११ ॥
ஓ வனஸ்பதியே, கொடையளித்துக்கொண்டு கீழே விடுவாயாக; தானாகவே, அக்னி—சமிதா—தேவர்களுக்கான ஹவ்யத்தை இனிமையாக்கட்டும்.
5.27.12
अग्ने स्वाहा कृणुहि जातवेदः ।
इन्द्राय यज्ञं विश्वे देवा हविरिदं जुषन्ताम् ॥ ५.२७.१२ ॥
ஓ அக்னி, ஸ்வாஹா செய்வாயாக, ஓ ஜாதவேதா; இந்திரனுக்காக யாகம் செய்வாயாக—எல்லா தேவர்களும் இந்த ஹவிஸை ஏற்கட்டும்.