അഥർവവേദം · സൂക്തം 5.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.27.1
ऊर्ध्वा अस्य समिधो भवन्त्यूर्ध्वा शुक्रा शोचीष्यग्नेः ।
द्युमत्तमा सुप्रतीकः ससूनुस्तनूनपादसुरो भूरिपाणिः ॥ ५.२७.१ ॥
ഈ അഗ്നിയുടെ സമിധകൾ ഉയരുന്നു; അഗ്നിയുടെ വെണ്മയാർന്ന ജ്വാലകളും ഉയരുന്നു. അത്യന്തം തേജസ്വിയായ, സുന്ദരമുഖനായ, പുത്രനോടുകൂടിയ തനൂനപാത്, അസുരൻ, അനേകകരങ്ങളുള്ളവൻ.
5.27.2
देवो देवेषु देवः पथो अनक्ति मध्वा घृतेन ॥ ५.२७.२ ॥
ദേവന്മാരിൽ ദേവനായവൻ തേനും നെയ്യും കൊണ്ട് വഴികളെ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു.
5.27.3
मध्वा यज्ञं नक्षति प्रैणानो नराशंसो अग्निः सुकृद्देवः सविता विश्ववारः ॥ ५.२७.३ ॥
തേൻ കൊണ്ട് യജ്ഞത്തിൽ എത്തുന്നു; മുന്നേറുന്ന നരാശംസൻ അഗ്നി, സൽക്രിയ ചെയ്യുന്ന ദേവൻ സവിതാവ്, സർവ്വവരണീയൻ.
5.27.4
अच्छायमेति शवसा घृता चिदीडानो वह्निर्नमसा ॥ ५.२७.४ ॥
ഇവൻ ശക്തിയോടെ വരുന്നു; നെയ്യാൽ അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ട്, സ്തുതിക്കപ്പെട്ട്, വാഹകനായി നമസ്കാരത്തോടെ.
5.27.5
अग्निः स्रुचो अध्वरेषु प्रयक्षु स यक्षदस्य महिमानमग्नेः ॥ ५.२७.५ ॥
അഗ്നി യജ്ഞങ്ങളിൽ സ്രുവങ്ങളോടുകൂടിയിരിക്കുന്നു; അവൻ ഈ അഗ്നിയുടെ മഹിമയെ ആരാധിക്കട്ടെ.
5.27.6
तरी मन्द्रासु प्रयक्षु वसवश्चातिष्ठन् वसुधातरश्च ॥ ५.२७.६ ॥
രണ്ടു തോണികൾ — ആനന്ദദായകമായ യജ്ഞങ്ങളിൽ വസുക്കൾ നിന്നു, ധനം നൽകുന്നവരും നിന്നു.
5.27.7
द्वारो देवीरन्वस्य विश्वे व्रतं रक्षन्ति विश्वहा ॥ ५.२७.७ ॥
വാതിലുകളായ ദേവിമാർ, അവനെ പിന്തുടർന്ന്, എല്ലാവരും, വ്രതത്തെ എന്നും കാക്കുന്നു.
5.27.8
उरुव्यचसाग्नेर्धाम्ना पत्यमाने ।
आ सुष्वयन्ती यजते उपाके उषासानक्तेमं यज्ञमवतामध्वरं नः ॥ ५.२७.८ ॥
വിശാലമായി വ്യാപിക്കുന്ന അഗ്നിയുടെ ധാമത്താൽ ഭരിച്ചുകൊണ്ട്, അരികെ സോമം പിഴിഞ്ഞ് യജ്ഞം ചെയ്യുന്ന ഉഷസ്സും രാത്രിയും നമ്മുടെ ഈ അധ്വര യജ്ഞത്തെ കാക്കട്ടെ.
5.27.9
दैवा होतार ऊर्ध्वमध्वरं नोऽग्नेर्जिह्वयाभि गृनत गृनता नः स्विष्टये ।
तिस्रो देवीर्बर्हिरेदं सदन्तामिडा सरस्वती मही भारती गृणाना ॥ ५.२७.९ ॥
ദൈവിക ഹോതാക്കളേ, നമ്മുടെ അധ്വര യജ്ഞത്തെ ഉയർത്തുവിൻ; അഗ്നിയുടെ നാവിനാൽ സ്തുതിക്കുവിൻ, നമ്മുടെ സുയജ്ഞത്തിനായി സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട്. മൂന്ന് ദേവിമാർ—ഇളാ, സരസ്വതി, മഹീ ഭാരതി—ഈ ദർഭയിൽ ഇരിക്കട്ടെ, സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട്.
5.27.10
तन् नस्तुरीपमद्भुतं पुरुक्षु ।
देव त्वष्टा रायस्पोषं वि ष्य नाभिमस्य ॥ ५.२७.१० ॥
അത് നമുക്ക് വേഗത്തിൽ ഫലിക്കുന്ന, അത്ഭുതകരമായ, പലവിധ ധനപോഷണം; ദേവ ത്വഷ്ടാവ് ഇതിന്റെ നാഭി തുറക്കട്ടെ.
5.27.11
वनस्पतेऽव सृजा रराणः ।
त्मना देवेभ्यो अग्निर्हव्यं शमिता स्वदयतु ॥ ५.२७.११ ॥
ഓ വനസ്പതേ, നൽകിക്കൊണ്ട് താഴേക്ക് വിടുക; സ്വയം തന്നെ, അഗ്നി—ശമിതാവ്—ദേവന്മാർക്കുള്ള ഹവ്യത്തെ മധുരമാക്കട്ടെ.
5.27.12
अग्ने स्वाहा कृणुहि जातवेदः ।
इन्द्राय यज्ञं विश्वे देवा हविरिदं जुषन्ताम् ॥ ५.२७.१२ ॥
ഓ അഗ്നേ, സ്വാഹാ ചെയ്യുക, ഓ ജാതവേദസ്സേ; ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി യജ്ഞം ചെയ്യുക—എല്ലാ ദേവന്മാരും ഈ ഹവിസ്സ് സ്വീകരിക്കട്ടെ.