अथर्ववेद · सूक्त 5.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.30.1
आवतस्त आवतः परावतस्त आवतः ।
इहैव भव मा नु गा मा पूर्वान् अनु गाः पितॄन् असुं बध्नामि ते दृढम् ॥ ५.३०.१ ॥
तुझ्या जवळून, तुझ्या दूरून, तुझ्या जवळून — येथेच राहा; आता जाऊ नकोस, पूर्वजांच्या मागे जाऊ नकोस; तुझ्यात प्राणाला दृढपणे बांधतो.
5.30.2
यत्त्वाभिचेरुः पुरुषः स्वो यदरणो जनः ।
उन्मोचनप्रमोचने उभे वाचा वदामि ते ॥ ५.३०.२ ॥
तुला एखाद्या माणसाने, तुझ्या स्वजनाने किंवा शत्रुजनाने शाप दिला असेल तर — मुक्ती आणि पूर्ण मोचन, दोन्ही तुझ्यासाठी वाणीने सांगतो.
5.30.3
यद्दुद्रोहिथ शेपिषे स्त्रियै पुंसे अचित्त्या ।
उन्मोचनप्रमोचने उभे वाचा वदामि ते ॥ ५.३०.३ ॥
तू नकळत एखाद्या स्त्रीशी किंवा पुरुषाशी द्रोह केलास किंवा शाप दिलास तर — मुक्ती आणि पूर्ण मोचन, दोन्ही तुझ्यासाठी वाणीने सांगतो.
5.30.4
यतेनसो मातृकृताच्छेषे पितृकृताच्च यत् ।
उन्मोचनप्रमोचने उभे वाचा वदामि ते ॥ ५.३०.४ ॥
आईने केलेल्या व वडिलांनी केलेल्या पापातून जे तुझ्यात शिल्लक राहिले असेल तर — मुक्ती आणि पूर्ण मोचन, दोन्ही तुझ्यासाठी वाणीने सांगतो.
5.30.5
यत्ते माता यत्ते पिता जमिर्भ्राता च सर्जतः ।
प्रत्यक्सेवस्व भेषजं जरदष्टिं कृणोमि त्वा ॥ ५.३०.५ ॥
तुझी आई, वडील, बहीण किंवा भाऊ तुला सोडून गेले असतील तर — मागे वळून औषध घे; तुला दीर्घायुषी करतो.
5.30.6
इहैधि पुरुष सर्वेण मनसा सह ।
दूतौ यमस्य मानु गा अधि जीवपुरा इहि ॥ ५.३०.६ ॥
हे पुरुषा, येथेच पूर्ण मनाने राहा; यमाच्या दूतांच्या मागे जाऊ नकोस; जिवंतांच्या नगराकडे येथे ये.
5.30.7
अनुहूतः पुनरेहि विद्वान् उदयनं पथः ।
आरोहणमाक्रमणं जीवतोजीवतोऽयनम् ॥ ५.३०.७ ॥
बोलावलेल्या तू पुन्हा ये, मार्गांचे उदयन जाणणारा. चढणे आणि पुढे जाणे, जिवंतांसाठी जिवंतांचा मार्ग.
5.30.8
मा बिभेर्न मरिष्यसि जरदष्टिं कृणोमि त्वा ।
निरवोचमहं यक्ष्ममङ्गेभ्यो अङ्गज्वरं तव ॥ ५.३०.८ ॥
भिऊ नकोस, तू मरणार नाहीस. दीर्घायुषी तुला करतो. तुझ्या अवयवांमधून यक्ष्म आणि अंगज्वर मी दूर घालवतो.
5.30.9
अङ्गभेदो अङ्गज्वरो यश्च ते हृदयामयः ।
यक्ष्मः श्येन इव प्रापप्तद्वचा साढः परस्तराम् ॥ ५.३०.९ ॥
अंगभेद, अंगज्वर, आणि तुझा हृदयरोग जो यक्ष्म—बाजासारखा उडून गेला; मंत्राने हरवून दूर दूर गेला.
5.30.10
ऋषी बोधप्रतीबोधावस्वप्नो यश्च जागृविः ।
तौ ते प्राणस्य गोप्तारौ दिवा नक्तं च जागृताम् ॥ ५.३०.१० ॥
बोध आणि प्रतिबोध हे दोन ऋषी, निद्राहीन आणि जागृत जो—ते तुझ्या प्राणाचे रक्षक; दिवसा आणि रात्री ते जागे राहोत.
5.30.11
अयमग्निरुपसद्य इह सूर्य उदेतु ते ।
उदेहि मृत्योर्गम्भीरात्कृष्णाच्चित्तमसस्परि ॥ ५.३०.११ ॥
हा अग्नी इथे जवळ येण्यायोग्य आहे; सूर्य तुझ्यासाठी उगवो. मृत्यूच्या खोल, काळ्या अंधारातून तू वर ये.
5.30.12
नमो यमाय नमो अस्तु मृत्यवे नमः पितृभ्य उत ये नयन्ति ।
उत्पारणस्य यो वेद तमग्निं पुरो दधेऽस्मा अरिष्टतातये ॥ ५.३०.१२ ॥
यमाला नमस्कार, मृत्यूला नमस्कार; पितरांना आणि त्यांना नेणाऱ्यांना नमस्कार. उत्तरण जाणणाऱ्या त्या अग्नीला या माणसाच्या अहिंसित कल्याणासाठी मी पुढे ठेवतो.
5.30.13
ऐतु प्राण ऐतु मन ऐतु चक्षुरथो बलम् ।
शरीरमस्य सं विदां तत्पद्भ्यां प्रति तिष्ठतु ॥ ५.३०.१३ ॥
प्राण येवो, मन येवो, डोळे येवोत आणि बलही येवो. याचे शरीर एकत्र होवो; ते दोन पायांवर दृढपणे उभे राहो.
5.30.14
प्राणेनाग्ने चक्षुषा सं सृजेमं समीरय तन्वा सं बलेन ।
वेत्थामृतस्य मा नु गान् मा नु भूमिगृहो भुवत् ॥ ५.३०.१४ ॥
हे अग्नी, प्राणाने, डोळ्यांनी याला जोड; शरीर आणि बलाने याला पुन्हा सजीव कर. अमृताचा मार्ग तुला माहीत आहे; हा आता जाऊ नये, याचे मातीचे घर होऊ नये.
5.30.15
मा ते प्राण उप दसन् मो अपानोऽपि धायि ते ।
सूर्यस्त्वाधिपतिर्मृत्योरुदायच्छतु रश्मिभिः ॥ ५.३०.१५ ॥
तुझ्या प्राणाला इजा न होवो, अपानालाही न होवो; तुझ्यावर विघ्न न येवो. सूर्य तुझा अधिपती आहे; त्याने आपल्या किरणांनी तुला मृत्यूपासून वर उचलावे.
5.30.16
इयमन्तर्वदति जिह्वा बद्धा पनिष्पदा ।
त्वया यक्ष्मं निरवोचं शतं रोपीश्च तक्मनः ॥ ५.३०.१६ ॥
आत बांधलेली ही जीभ बोलते, ती पणीच्या बंधनासारखी बांधलेली आहे. तुझ्याद्वारे मी यक्ष्माला आणि तापाच्या शंभर रोगांना दूर करण्याचे घोषित केले.
5.30.17
अयं लोकः प्रियतमो देवानामपराजितः ।
यस्मै त्वमिह मृत्यवे दिष्टः पुरुष जज्ञिषे ।
स च त्वानु ह्वयामसि मा पुरा जरसो मृथाः ॥ ५.३०.१७ ॥
हे जग देवांना अत्यंत प्रिय, अपराजित आहे. हे पुरुषा, ज्या मृत्यूसाठी तू येथे नियत होऊन जन्मलास, त्या मृत्यूकडेच आम्ही तुला पुन्हा बोलावतो; वार्धक्यापूर्वी तू मरू नयेस.