Vedyatra वेदयात्रा
ਖੋਜੋ

ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 5.30

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ਸ਼ਬਦ-ਅਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੋ

5.30.1

आवतस्त आवतः परावतस्त आवतः ।
इहैव भव मा नु गा मा पूर्वान् अनु गाः पितॄन् असुं बध्नामि ते दृढम् ॥ ५.३०.१ ॥

ਤੇਰੇ ਨੇੜਿਓਂ, ਤੇਰੇ ਦੂਰੋਂ, ਤੇਰੇ ਨੇੜਿਓਂ — ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ; ਹੁਣ ਨਾ ਜਾ, ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਜਾ; ਤੇਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਣ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ।

5.30.2

यत्त्वाभिचेरुः पुरुषः स्वो यदरणो जनः ।
उन्मोचनप्रमोचने उभे वाचा वदामि ते ॥ ५.३०.२ ॥

ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ, ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਜਨ ਜਾਂ ਵੈਰੀ ਜਨ ਨੇ ਸਰਾਪਿਆ ਹੋਵੇ — ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਪੂਰਨ ਮੋਚਨ, ਦੋਵੇਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਬਚਨ ਨਾਲ ਆਖਦਾ ਹਾਂ।

5.30.3

यद्दुद्रोहिथ शेपिषे स्त्रियै पुंसे अचित्त्या ।
उन्मोचनप्रमोचने उभे वाचा वदामि ते ॥ ५.३०.३ ॥

ਤੂੰ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਇਸਤਰੀ ਜਾਂ ਪੁਰਸ਼ ਨਾਲ ਦ੍ਰੋਹ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਸਰਾਪ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ — ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਪੂਰਨ ਮੋਚਨ, ਦੋਵੇਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਬਚਨ ਨਾਲ ਆਖਦਾ ਹਾਂ।

5.30.4

यतेनसो मातृकृताच्छेषे पितृकृताच्च यत् ।
उन्मोचनप्रमोचने उभे वाचा वदामि ते ॥ ५.३०.४ ॥

ਮਾਤਾ ਦੇ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਬਚਿਆ ਹੋਵੇ — ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਪੂਰਨ ਮੋਚਨ, ਦੋਵੇਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਬਚਨ ਨਾਲ ਆਖਦਾ ਹਾਂ।

5.30.5

यत्ते माता यत्ते पिता जमिर्भ्राता च सर्जतः ।
प्रत्यक्सेवस्व भेषजं जरदष्टिं कृणोमि त्वा ॥ ५.३०.५ ॥

ਤੇਰੀ ਮਾਤਾ, ਪਿਤਾ, ਭੈਣ ਜਾਂ ਭਰਾ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਹੋਵੇ — ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਦਵਾਈ ਲੈ; ਤੈਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।

5.30.6

इहैधि पुरुष सर्वेण मनसा सह ।
दूतौ यमस्य मानु गा अधि जीवपुरा इहि ॥ ५.३०.६ ॥

ਹੇ ਪੁਰਖ, ਇੱਥੇ ਹੀ ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਰਹਿ; ਯਮ ਦੇ ਦੋ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਜਾ; ਜੀਵਤਾਂ ਦੇ ਨਗਰ ਵੱਲ ਇੱਥੇ ਆ।

5.30.7

अनुहूतः पुनरेहि विद्वान् उदयनं पथः ।
आरोहणमाक्रमणं जीवतोजीवतोऽयनम् ॥ ५.३०.७ ॥

ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ ਤੂੰ ਮੁੜ ਆ, ਰਾਹਾਂ ਦੇ ਉਦਯਨ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੋਇਆ। ਚੜ੍ਹਨਾ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ, ਜੀਉਂਦਿਆਂ ਲਈ ਜੀਉਂਦਿਆਂ ਦਾ ਰਾਹ।

5.30.8

मा बिभेर्न मरिष्यसि जरदष्टिं कृणोमि त्वा ।
निरवोचमहं यक्ष्ममङ्गेभ्यो अङ्गज्वरं तव ॥ ५.३०.८ ॥

ਨਾ ਡਰ, ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਮਰੇਂਗਾ। ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਤੈਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਯਕਸ਼ਮਾ ਅਤੇ ਅੰਗਜ੍ਵਰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕੱਢਦਾ ਹਾਂ।

5.30.9

अङ्गभेदो अङ्गज्वरो यश्च ते हृदयामयः ।
यक्ष्मः श्येन इव प्रापप्तद्वचा साढः परस्तराम् ॥ ५.३०.९ ॥

ਅੰਗਭੇਦ, ਅੰਗਜ੍ਵਰ, ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਦਿਲ ਦਾ ਰੋਗ ਜੋ ਯਕਸ਼ਮਾ ਹੈ—ਬਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਉੱਡ ਗਿਆ; ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਹਾਰ ਕੇ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।

5.30.10

ऋषी बोधप्रतीबोधावस्वप्नो यश्च जागृविः ।
तौ ते प्राणस्य गोप्तारौ दिवा नक्तं च जागृताम् ॥ ५.३०.१० ॥

ਬੋਧ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਬੋਧ ਦੋ ਰਿਸ਼ੀ, ਨੀਂਦ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਜਾਗਦਾ ਜੋ—ਉਹ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਾਣ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹਨ; ਦਿਨ ਅਤੇ ਰਾਤ ਉਹ ਜਾਗਦੇ ਰਹਿਣ।

5.30.11

अयमग्निरुपसद्य इह सूर्य उदेतु ते ।
उदेहि मृत्योर्गम्भीरात्कृष्णाच्चित्तमसस्परि ॥ ५.३०.११ ॥

ਇਹ ਅੱਗ ਇੱਥੇ ਨੇੜੇ ਜਾਣ ਯੋਗ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੜ੍ਹੇ। ਮੌਤ ਦੇ ਡੂੰਘੇ, ਕਾਲੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਤੂੰ ਉੱਪਰ ਆ ਜਾ।

5.30.12

नमो यमाय नमो अस्तु मृत्यवे नमः पितृभ्य उत ये नयन्ति ।
उत्पारणस्य यो वेद तमग्निं पुरो दधेऽस्मा अरिष्टतातये ॥ ५.३०.१२ ॥

ਯਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਉਤਪਾਰਣ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਅੱਗ ਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਅਹਿੰਸਿਤ ਕਲਿਆਣ ਲਈ ਮੈਂ ਅੱਗੇ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।

5.30.13

ऐतु प्राण ऐतु मन ऐतु चक्षुरथो बलम् ।
शरीरमस्य सं विदां तत्पद्भ्यां प्रति तिष्ठतु ॥ ५.३०.१३ ॥

ਪ੍ਰਾਣ ਆਵੇ, ਮਨ ਆਵੇ, ਅੱਖ ਆਵੇ ਅਤੇ ਬਲ ਵੀ ਆਵੇ। ਇਸਦਾ ਸਰੀਰ ਇਕੱਠਾ ਹੋਵੇ; ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇ।

5.30.14

प्राणेनाग्ने चक्षुषा सं सृजेमं समीरय तन्वा सं बलेन ।
वेत्थामृतस्य मा नु गान् मा नु भूमिगृहो भुवत् ॥ ५.३०.१४ ॥

ਹੇ ਅਗਨੀ, ਪ੍ਰਾਣ ਅਤੇ ਅੱਖ ਨਾਲ ਇਸਨੂੰ ਜੋੜ; ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਬਲ ਨਾਲ ਇਸਨੂੰ ਫਿਰ ਜੀਵਤ ਕਰ। ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਰਾਹ ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ; ਇਹ ਹੁਣ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਇਸਦਾ ਧਰਤੀ ਦਾ ਘਰ ਨਾ ਬਣੇ।

5.30.15

मा ते प्राण उप दसन् मो अपानोऽपि धायि ते ।
सूर्यस्त्वाधिपतिर्मृत्योरुदायच्छतु रश्मिभिः ॥ ५.३०.१५ ॥

ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਾਣ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ, ਅਪਾਨ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ; ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਆਵੇ। ਸੂਰਜ ਤੇਰਾ ਅਧਿਪਤੀ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਮੌਤ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੇ।

5.30.16

इयमन्तर्वदति जिह्वा बद्धा पनिष्पदा ।
त्वया यक्ष्मं निरवोचं शतं रोपीश्च तक्मनः ॥ ५.३०.१६ ॥

ਅੰਦਰ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਇਹ ਜੀਭ ਬੋਲਦੀ ਹੈ, ਪਣਿ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਾਂਗ ਬੱਝੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਯਕ੍ਸ਼ਮਾ ਅਤੇ ਬੁਖਾਰ ਦੇ ਸੌ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ।

5.30.17

अयं लोकः प्रियतमो देवानामपराजितः ।
यस्मै त्वमिह मृत्यवे दिष्टः पुरुष जज्ञिषे ।
स च त्वानु ह्वयामसि मा पुरा जरसो मृथाः ॥ ५.३०.१७ ॥

ਇਹ ਲੋਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ, ਅਜਿੱਤ ਹੈ। ਹੇ ਪੁਰਖ, ਜਿਸ ਮੌਤ ਲਈ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਨਿਯਤ ਹੋ ਕੇ ਜਨਮਿਆ ਹੈਂ, ਉਸੇ ਮੌਤ ਵੱਲ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ; ਬੁਢਾਪੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੂੰ ਨਾ ਮਰੇਂ।