ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 5.4

5.4.1

यो गिरिष्वजायथा वीरुधां बलवत्तमः ।
कुष्ठेहि तक्मनाशन तक्मानं नाशयन्न् इतः ॥ ५.४.१ ॥

ଯେ ପର୍ବତରେ ଜନ୍ମିଛ, ଔଷଧି ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ବଳବାନ, ହେ କୁଷ୍ଠ, ତକ୍ମନାଶନ, ଆସ; ଜ୍ୱରକୁ ଏଠାରୁ ନାଶ କରି।

सुपर्णसुवने गिरौ जातं हिमवतस्परि ।
धनैरभि श्रुत्वा यन्ति विदुर्हि तक्मनाशनम् ॥ ५.४.२ ॥

ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ଉଦ୍ୟାନଥିବା ପର୍ବତରେ, ହିମାଳୟରୁ ଜାତ; ଧନ ଦେଇ ଶୁଣି ଲୋକେ ତା ପାଖକୁ ଯାଆନ୍ତି; ନିଶ୍ଚୟ ସେମାନେ ତକ୍ମନାଶନକୁ ଜାଣନ୍ତି।

अश्वत्थो देवसदनस्तृतीयस्यामितो दिवि ।
तत्रामृतस्य चक्षणं देवाः कुष्ठमवन्वत ॥ ५.४.३ ॥

ଅଶ୍ୱତ୍ଥ, ଦେବତାଙ୍କ ଆସନ, ଏଠାରୁ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗରେ; ସେଠାରେ ଅମୃତର ଦୃଷ୍ଟି; ଦେବତାମାନେ କୁଷ୍ଠ ପାଇଲେ।

हिरण्ययी नौरचरद्धिरण्यबन्धना दिवि ।
तत्रामृतस्य पुष्पं देवाः कुष्ठमवन्वत ॥ ५.४.४ ॥

ସୁନାର ନୌକା ସ୍ୱର୍ଗରେ ଚାଲିଲା, ସୁନାର ବନ୍ଧନ ସହିତ; ସେଠାରେ ଅମୃତର ପୁଷ୍ପ; ଦେବତାମାନେ କୁଷ୍ଠ ପାଇଲେ।

हिरण्ययाः पन्थान आसन्न् अरित्राणि हिरण्यया ।
नावो हिरण्ययीरासन् याभिः कुष्ठं निरावहन् ॥ ५.४.५ ॥

ସୁନାର ପଥ ଥିଲା, ସୁନାର ଦାଣ୍ଡ ଥିଲା; ସୁନାର ନୌକା ଥିଲା, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେମାନେ କୁଷ୍ଠକୁ ଆଣିଲେ।

इमं मे कुष्ठ पूरुषं तमा वह तं निष्कुरु ।
तमु मे अगदं कृधि ॥ ५.४.६ ॥

ହେ କୁଷ୍ଠ, ମୋ ଏ ପୁରୁଷକୁ ଆଣ, ତାକୁ ମୁକ୍ତ କର; ଏବଂ ତାକୁ ମୋ ପାଇଁ ରୋଗମୁକ୍ତ କର।

देवेभ्यो अधि जातोऽसि सोमस्यासि सखा हितः ।
स प्राणाय व्यानाय चक्षुषे मे अस्मै मृड ॥ ५.४.७ ॥

ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କଠାରୁ ଜାତ; ସୋମର ମିତ୍ର ଓ ହିତକାରୀ। ସେ ମୋର ପ୍ରାଣ, ବ୍ୟାନ ଓ ଚକ୍ଷୁ ପାଇଁ ଏହି ମନୁଷ୍ୟ ପ୍ରତି କୃପା କରନ୍ତୁ।

उदङ्जातो हिमवतः स प्राच्यां नीयसे जनम् ।
तत्र कुष्ठस्य नामान्युत्तमानि वि भेजिरे ॥ ५.४.८ ॥

ତୁମେ ହିମାଳୟରୁ ଉତ୍ତରକୁ ଜାତ; ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଲୋକଙ୍କ ପାଖକୁ ତୁମକୁ ନିଆଯାଏ। ସେଠାରେ କୁଷ୍ଠର ଉତ୍ତମ ନାମ ବିଭକ୍ତ ହୋଇଥିଲା।

उत्तमो नाम कुष्ठस्युत्तमो नाम ते पिता ।
यक्ष्मं च सर्वं नाशय तक्मानं चारसं कृधि ॥ ५.४.९ ॥

କୁଷ୍ଠ, ତୁମ ନାମ ଉତ୍ତମ; ତୁମ ପିତାଙ୍କ ନାମ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ। ସବୁ ଯକ୍ଷ୍ମାକୁ ନଷ୍ଟ କର; ତକ୍ମକୁ ରସହୀନ କର।

शीर्षामयमुपहत्यामक्ष्योस्तन्वो रपः ।
कुष्ठस्तत्सर्वं निष्करद्दैवं समह वृष्ण्यम् ॥ ५.४.१० ॥

ମସ୍ତକ ରୋଗ, ଦୁଇ ଆଖି ଓ ଶରୀରର ଦୋଷକୁ ଆଘାତ କରି — କୁଷ୍ଠ ସବୁ ଦୂର କରୁ; ଦୈବ ଓ ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ଶକ୍ତିକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜାଗ୍ରତ କରୁ।