ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 5.5

5.5.1

रात्री माता नभः पितार्यमा ते पितामहः ।
सिलाची नाम वा असि सा देवानामसि स्वसा ॥ ५.५.१ ॥

ରାତ୍ରି ତୁମ ମାତା, ଆକାଶ ପିତା, ଅର୍ୟମା ତୁମ ପିତାମହ। ତୁମେ ସିଲାଚୀ ନାମର; ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଭଉଣୀ।

यस्त्वा पिबति जीवति त्रायसे पुरुषं त्वम् ।
भर्त्री हि शश्वतामसि जनानां च न्यञ्चनी ॥ ५.५.२ ॥

ଯେ ତୁମକୁ ପିଇ ବଞ୍ଚେ, ସେହି ପୁରୁଷକୁ ତୁମେ ରକ୍ଷା କର। ତୁମେ ପ୍ରକୃତରେ ଅନେକଙ୍କ ପୋଷଣକାରିଣୀ; (ରୋଗକୁ) ତଳକୁ ପକାଉଥିବା।

वृक्षंवृक्षमा रोहसि वृषण्यन्तीव कन्यला ।
जयन्ती प्रत्यातिष्ठन्ती स्परणी नाम वा असि ॥ ५.५.३ ॥

ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗଛ ଉପରେ ତୁମେ ଚଢ଼ୁଛ, ସ୍ୱାମୀ ଇଚ୍ଛୁକ କନ୍ୟା ପରି। ଜୟୀ ହୋଇ, ବିରୋଧରେ ଠିଆ ହେଉଥିବା ତୁମେ ସ୍ପରଣୀ ନାମର।

यद्दण्डेन यदिष्वा यद्वारुर्हरसा कृतम् ।
तस्य त्वमसि निष्कृतिः सेमं निष्कृधि पूरुषम् ॥ ५.५.४ ॥

ଦଣ୍ଡଦ୍ୱାରା, ବାଣଦ୍ୱାରା, ଧନୁର ଛିଆଦ୍ୱାରା, ଅଭିଶାପଦ୍ୱାରା ଯାହା କରାଯାଇଛି, ତାହାର ତୁମେ ନିଷ୍କୃତି। ଏହି ପୁରୁଷକୁ ମୁକ୍ତ କର।

भद्रात्प्लक्षान् निस्तिष्ठस्यश्वत्थात्खदिराद्धवात् ।
भद्रान् न्यग्रोधात्पर्णात्सा न एह्यरुन्धति ॥ ५.५.५ ॥

ଭଲ ପ୍ଲକ୍ଷ ଗଛରୁ ତୁମେ ଉଠୁଛ; ଅଶ୍ୱତ୍ଥ, ଖଦିର, ହବ (ଗଛରୁ); ଭଲ ନ୍ୟଗ୍ରୋଧ, ପର୍ଣରୁ। ସେହି ତୁମେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ହେ ଅରୁନ୍ଧତୀ।

हिरण्यवर्णे सुभगे सूर्यवर्णे वपुष्टमे ।
रुतं गच्छासि निष्कृते निष्कृतिर्नाम वा असि ॥ ५.५.६ ॥

ହେ ସୁବର୍ଣ୍ଣବର୍ଣ୍ଣା, ଶୁଭା, ସୂର୍ଯ୍ୟବର୍ଣ୍ଣା, ଅତି ସୁନ୍ଦର ରୂପଧାରିଣୀ! ତୁମେ (ରୋଗର) ଶବ୍ଦ ପାଖକୁ ଯାଅ; ହେ ନିଷ୍କୃତି, ତୁମେ ପ୍ରକୃତରେ ନିଷ୍କୃତି ନାମର।

हिरण्यवर्णे सुभगे शुष्मे लोमशवक्षणे ।
अपामसि स्वसा लाक्षे वातो हात्मा बभूव ते ॥ ५.५.७ ॥

ହେ ସୁନା ବର୍ଣ୍ଣା, ସୌଭାଗ୍ୟବତୀ, ବଳବତୀ, ରୋମଯୁକ୍ତ ବକ୍ଷବିଶିଷ୍ଟା ଲାକ୍ଷେ! ତୁମେ ଜଳର ଭଉଣୀ; ବାୟୁ ତୁମର ଆତ୍ମା ହୋଇଛି।

सिलाची नाम कानीनोऽजबभ्रु पिता तव ।
अश्वो यमस्य यः श्यावस्तस्य हास्नास्युक्षिता ॥ ५.५.८ ॥

ସିଲାଚୀ ନାମରେ ତୁମେ; କାନୀନ (ଅବିବାହିତା କନ୍ୟାର ପୁତ୍ର) ଅଜବଭ୍ରୁ ତୁମର ପିତା। ଯମଙ୍କ ଶ୍ୟାବ ଅଶ୍ୱର ମୁଖର ଫେଣରେ ତୁମେ ସିକ୍ତ।

अश्वस्यास्नः संपतिता सा वृक्षामभि सिष्यदे ।
सरा पतत्रिणी भूत्वा सा न एह्यरुन्धति ॥ ५.५.९ ॥

ଘୋଡାର ଫେଣରୁ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହୋଇ ପଡ଼ିଥିବା ସେ ବୃକ୍ଷ ଉପରେ ବ୍ୟାପେ। ପକ୍ଷବତୀ ହୋଇ, ହେ ଅରୁନ୍ଧତୀ, ସେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ।