அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 6.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.30.1
देवा इमं मधुना संयुतं यवं सरस्वत्यामधि मणावचर्कृषुः ।
इन्द्र आसीत्सीरपतिः शतक्रतुः कीनाशा आसन् मरुतः सुदानवः ॥ ६.३०.१ ॥
தேவர்கள் தேனுடன் கலந்த இந்த பார்லியை சரஸ்வதியின் கரையில் மணிபோன்ற நிலத்தில் உழுதனர். இந்திரன் கலப்பையின் தலைவனாக இருந்தான், நூறு ஆற்றல்களுடையவன்; மருத்கள் கொடையாளி உழவர்களாக இருந்தனர்.
6.30.2
यस्ते मदोऽवकेशो विकेशो येनाभिहस्यं पुरुषं कृणोषि ।
आरात्त्वदन्या वनानि वृक्षि त्वं शमि शतवल्शा वि रोह ॥ ६.३०.२ ॥
உன்னுடைய அந்த மதம், அவகேசம், விகேசம்; அதனால் நீ மனிதனை இலக்காக்குகிறாய். உன்னைத் தவிர்த்த மற்ற மரங்கள் காடுகளில் தொலைவில் இருக்கட்டும்; ஓ சமியே, நூறு கிளைகளுடன் நீ வளர்ந்தெழு.
6.30.3
बृहत्पलाशे सुभगे वर्षवृद्ध ऋतावरि ।
मातेव पुत्रेभ्यो मृड केशेभ्यः शमि ॥ ६.३०.३ ॥
பெரிய இலைகளுடையவளே, சுபமானவளே, மழையால் வளர்பவளே, ரதத்தால் நிறைந்தவளே! தாய் மக்களுக்கு இருப்பதுபோல, ஓ சமியே, கூந்தலுக்கு நீ கருணையுடன் இரு.