अथर्ववेद · सूक्त 7.102

7.102.1

यदद्य त्वा प्रयति यज्ञे अस्मिन् होतश्चिकित्वन्न् अवृणीमहीह ।
ध्रुवमयो ध्रुवमुता शविष्ठैप्रविद्वान् यज्ञमुप याहि सोमम् ॥ ७.१०२.१ ॥

आज या यज्ञात, हे होत्या, जाणून तुला येथे आम्ही निवडतो तेव्हा, हे अत्यंत बलवान, दृढपणे आणि निश्चितपणे, नीट जाणून यज्ञाला आणि सोमाला ये.

समिन्द्र नो मनसा नेष गोभिः सं सूरिभिर्हरिवन्त्सं स्वस्त्या ।
सं ब्रह्मणा देवहितं यदस्ति सं देवानां सुमतौ यज्ञियानाम् ॥ ७.१०२.२ ॥

हे इंद्रा, आम्हाला मनाने, गाईंनी, ज्ञात्यांनी, कल्याणाने जोडा; हे हरिवान, देवांना प्रिय असलेल्या ब्रह्माने, यज्ञार्ह देवांच्या सुमतीने जोडा.

यान् आवह उशतो देव देवांस्तान् प्रेरय स्वे अग्ने सधस्थे ।
जक्षिवांसः पपिवांसो मधून्यस्मै धत्त वसवो वसूनि ॥ ७.१०२.३ ॥

हे देवा अग्नी, इच्छेने तू आणलेल्या देवांना आपल्या स्वतःच्या सामाईक स्थानी पाठव; हे वसुंनो, खाऊन पिऊन, याला मधुर भोग व धन द्या.

सुगा वो देवाः सदना अकर्म य आजग्म सवने मा जुषाणाः ।
वहमाना भरमाणाः स्वा वसूनि वसुं घर्मं दिवमा रोहतानु ॥ ७.१०२.४ ॥

हे देवांनो, तुमच्यासाठी सहज गाठता येतील अशी आसने आम्ही केली; सवनात माझ्यावर संतुष्ट होऊन आलेले तुम्ही, आपले धन वाहून, वसु आणि घर्मासह स्वर्गात चढा.

यज्ञ यज्ञं गच्छ यज्ञपतिं गच्छ ।
स्वां योनिं गच्छ स्वाहा ॥ ७.१०२.५ ॥

हे यज्ञा, यज्ञाकडे जा; यज्ञपतीकडे जा; आपल्या स्वतःच्या स्थानाकडे जा, स्वाहा.

एष ते यज्ञो यज्ञपते सहसूक्तवाकः ।
सुवीर्यः स्वाहा ॥ ७.१०२.६ ॥

हे यज्ञपते, हा तुझा यज्ञ आहे, सूक्त व वाणीसह, उत्तम वीर्याने युक्त; स्वाहा.

वषड्धुतेभ्यो वषडहुतेभ्यः ।
देवा गातुविदो गातुं वित्त्वा गातुमित ॥ ७.१०२.७ ॥

वषट् ने आहुत देवतांसाठी, वषट् ने आहुत देवतांसाठी. मार्ग जाणणारे देव, मार्ग मिळवून, मार्गाने (या), असे.

मनसस्पत इमं नो दिवि देवेषु यज्ञम् ।
स्वाहा दिवि स्वाहा पृथिव्यां स्वाहान्तरिक्षे स्वाहा वाते धां स्वाहा ॥ ७.१०२.८ ॥

मनाचा स्वामी, देवांमध्ये, द्युलोकात आमचा हा यज्ञ (स्थापन कर). स्वाहा द्युलोकात, स्वाहा पृथ्वीवर, स्वाहा अंतरिक्षात, स्वाहा; वायूत (ठेव), स्वाहा.