ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 7.102

7.102.1

यदद्य त्वा प्रयति यज्ञे अस्मिन् होतश्चिकित्वन्न् अवृणीमहीह ।
ध्रुवमयो ध्रुवमुता शविष्ठैप्रविद्वान् यज्ञमुप याहि सोमम् ॥ ७.१०२.१ ॥

ଆଜି ଏହି ଯଜ୍ଞରେ, ହେ ହୋତା, ଜାଣି ତୁମକୁ ଏଠାରେ ଆମେ ବରଣ କରୁଁ, ତେବେ ହେ ଅତି ବଳବାନ, ଦୃଢ଼ ହୋଇ, ଭଲ ଜାଣି ଯଜ୍ଞ ଓ ସୋମ ନିକଟକୁ ଆସ।

समिन्द्र नो मनसा नेष गोभिः सं सूरिभिर्हरिवन्त्सं स्वस्त्या ।
सं ब्रह्मणा देवहितं यदस्ति सं देवानां सुमतौ यज्ञियानाम् ॥ ७.१०२.२ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ମନ ସହିତ, ଗାଈ ସହିତ, ଜ୍ଞାନୀ ସହିତ, କଲ୍ୟାଣ ସହିତ ଯୋଡ଼; ହେ ହରିବାନ, ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ବ୍ରହ୍ମ ସହିତ, ଯଜ୍ଞାର୍ହ ଦେବତାଙ୍କ ସୁମତି ସହିତ ଯୋଡ଼।

यान् आवह उशतो देव देवांस्तान् प्रेरय स्वे अग्ने सधस्थे ।
जक्षिवांसः पपिवांसो मधून्यस्मै धत्त वसवो वसूनि ॥ ७.१०२.३ ॥

ହେ ଦେବ ଅଗ୍ନି, ଇଚ୍ଛାରେ ତୁମେ ଆଣୁଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ତୁମ ନିଜ ସାଧାରଣ ସ୍ଥାନକୁ ପଠାଅ; ହେ ବସୁଗଣ, ଖାଇ ପିଇ, ଏହାକୁ ମଧୁର ଭୋଗ ଓ ଧନ ଦିଅ।

सुगा वो देवाः सदना अकर्म य आजग्म सवने मा जुषाणाः ।
वहमाना भरमाणाः स्वा वसूनि वसुं घर्मं दिवमा रोहतानु ॥ ७.१०२.४ ॥

ହେ ଦେବଗଣ, ତୁମ ପାଇଁ ସହଜରେ ପହଞ୍ଚିବା ଆସନ ଆମେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲୁଁ; ସବନରେ ମୋ ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଆସିଥିବା ତୁମେ, ନିଜ ଧନ ବହି, ବସୁ ଓ ଘର୍ମ ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଆରୋହଣ କର।

यज्ञ यज्ञं गच्छ यज्ञपतिं गच्छ ।
स्वां योनिं गच्छ स्वाहा ॥ ७.१०२.५ ॥

ହେ ଯଜ୍ଞ, ଯଜ୍ଞ ପ୍ରତି ଯାଅ; ଯଜ୍ଞପତି ପ୍ରତି ଯାଅ; ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଅ, ସ୍ୱାହା।

एष ते यज्ञो यज्ञपते सहसूक्तवाकः ।
सुवीर्यः स्वाहा ॥ ७.१०२.६ ॥

ହେ ଯଜ୍ଞପତି, ଏହା ତୁମ ଯଜ୍ଞ, ସୂକ୍ତ ଓ ବାକ୍ୟ ସହିତ, ଉତ୍ତମ ବୀର୍ଯ୍ୟଯୁକ୍ତ; ସ୍ୱାହା।

वषड्धुतेभ्यो वषडहुतेभ्यः ।
देवा गातुविदो गातुं वित्त्वा गातुमित ॥ ७.१०२.७ ॥

ୱଷଟ୍‌ରେ ଆହୁତ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ, ୱଷଟ୍‌ରେ ଆହୁତ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ। ପଥ ଜାଣିଥିବା ଦେବତାଗଣ, ପଥ ପାଇ, ପଥରେ (ଆସନ୍ତୁ), ଏପରି।

मनसस्पत इमं नो दिवि देवेषु यज्ञम् ।
स्वाहा दिवि स्वाहा पृथिव्यां स्वाहान्तरिक्षे स्वाहा वाते धां स्वाहा ॥ ७.१०२.८ ॥

ମନର ପତି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଦ୍ୟୁଲୋକରେ ଆମ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ (ସ୍ଥାପନ କର). ସ୍ୱାହା ଦ୍ୟୁଲୋକରେ, ସ୍ୱାହା ପୃଥିବୀରେ, ସ୍ୱାହା ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ, ସ୍ୱାହା; ବାୟୁରେ (ରଖ), ସ୍ୱାହା।