ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 7.21

7.21.1

अन्वद्य नोऽनुमतिर्यज्ञं देवेषु मन्यताम् ।
अग्निश्च हव्यवाहनो भवतां दाशुषे मम ॥ ७.२१.१ ॥

ଆଜି ଅନୁମତି ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନୁମୋଦନ କରୁ; ଏବଂ ହବ୍ୟବାହନ ଅଗ୍ନି ଦାତା ମୋ ପ୍ରତି ଅନୁକୂଳ ହେଉନ୍ତୁ।

अन्विदनुमते त्वं मंससे शं च नस्कृधि ।
जुषस्व हव्यमाहुतं प्रजां देवि ररास्व नः ॥ ७.२१.२ ॥

ହେ ଅନୁମତି, ତୁମେ ଅନୁମୋଦନ କରୁଛ; ଆମ ପାଇଁ କଲ୍ୟାଣ କର। ହେ ଦେବୀ, ଆହୁତ ହବ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କର ଏବଂ ଆମକୁ ସନ୍ତାନ ଦିଅ।

अनु मन्यतामनुमन्यमानः प्रजावन्तं रयिमक्षीयमाणम् ।
तस्य वयं हेडसि मापि भूम सुमृडीके अस्य सुमतौ स्याम ॥ ७.२१.३ ॥

ସେ ଅନୁମୋଦନ କରନ୍ତୁ; ଅନୁମୋଦନ କରି ସନ୍ତାନଯୁକ୍ତ, ଅକ୍ଷୟ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ। ଆମେ ତାଙ୍କ କ୍ରୋଧରେ ନ ପଡ଼ୁ; ତାଙ୍କ ସୁପ୍ରସନ୍ନତା ଓ ସଦ୍ଭାବରେ ଥାଉ।

यत्ते नाम सुहवं सुप्रणीतेऽनुमते अनुमतं सुदानु ।
तेना नो यज्ञं पिपृहि विश्ववारे रयिं नो धेहि सुभगे सुवीरम् ॥ ७.२१.४ ॥

ହେ ସୁପ୍ରଣୀତା ଅନୁମତି, ତୁମ ନାମ ସୁହବ ଓ ଅନୁମତ; ହେ ସୁଦାନୁ, ସେହି ନାମରେ ଆମ ଯଜ୍ଞ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର। ହେ ବିଶ୍ୱବାରା, ସୁଭଗା, ଆମକୁ ଉତ୍ତମ ବୀରପୁତ୍ରଯୁକ୍ତ ଧନ ଦିଅ।

एमं यज्ञमनुमतिर्जगाम सुक्षेत्रतायै सुवीरतायै सुजातम् ।
भद्रा ह्यस्याः प्रमतिर्बभूव सेमं यज्ञमवतु देवगोपा ॥ ७.२१.५ ॥

ଅନୁମତି ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ସୁକ୍ଷେତ୍ର, ସୁବୀରତା ଓ ସୁଜାତ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଆସିଲେ; ପ୍ରକୃତରେ ତାଙ୍କ ପ୍ରମତି କଲ୍ୟାଣକାରୀ ହେଲା। ଦେବଗୋପା ସେ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

अनुमतिः सर्वमिदं बभूव यत्तिष्ठति चरति यदु च विश्वमेजति ।
तस्यास्ते देवि सुमतौ स्यामानुमते अनु हि मंससे नः ॥ ७.२१.६ ॥

ଅନୁମତି ଏହି ସବୁ ହୋଇଛନ୍ତି — ଯାହା ସ୍ଥିର, ଯାହା ଚାଲେ, ଏବଂ ଯାହା କିଛି କମ୍ପେ ବା ଗତି କରେ। ହେ ଦେବୀ, ତୁମ ସଦ୍ଭାବରେ ଆମେ ଥାଉ; ହେ ଅନୁମତି, ତୁମେ ଆମକୁ ଅନୁମୋଦନ କର।