أثارفافيدا · سوكتا 9.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.1.1
दिवस्पृथिव्या अन्तरिक्षात्समुद्रादग्नेर्वातान् मधुकशा हि जज्ञे ।
तां चायित्वामृतं वसानां हृद्भिः प्रजाः प्रति नन्दन्ति सर्वाः ॥ ९.१.१ ॥
من السماء والأرض والفضاء المتوسط والمحيط ومن أغني والريح وُلدت مَدهوكَشا. فيقترب منها الجميع ويتسربلون بالخلود، ويفرح بها كل المخلوقات من القلب.
9.1.2
महत्पयो विश्वरूपमस्याः समुद्रस्य त्वोत रेत आहुः ।
यत ऐति मधुकशा रराणा तत्प्राणस्तदमृतं निविष्टम् ॥ ९.१.२ ॥
عصارتها العظيمة ذات كل الصور، ويقال لك أيضاً إنك بذرة المحيط. من حيث تأتي مَدهوكَشا المبتهجة هناك النَّفَس، وهناك استقر الخلود.
9.1.3
पश्यन्त्यस्याश्चरितं पृथिव्यां पृथङ्नरो बहुधा मीमांसमानाः ।
अग्नेर्वातान् मधुकशा हि जज्ञे मरुतामुग्रा नप्तिः ॥ ९.१.३ ॥
على الأرض ينظر الناس إلى مسارها متفرقين، متأملين بوجوه كثيرة. من أغني والريح وُلدت مَدهوكَشا؛ وهي النَّسل الشديد للمَرُوت.
9.1.4
मातादित्यानां दुहिता वसूनां प्राणः प्रजानाममृतस्य नाभिः ।
हिरण्यवर्णा मधुकशा घृताची महान् भर्गश्चरति मर्त्येषु ॥ ९.१.४ ॥
هي أمّ الأدِتيا وابنة الفاسو، ونَفَس المخلوقات، ومركز الخلود. مَدهوكَشا ذات اللون الذهبي التي تفيض بالسمن؛ يتحرك بين الفانين بهاء عظيم.
9.1.5
मधोः कशामजनयन्त देवास्तस्या गर्भो अभवद्विश्वरूपः ।
तं जातं तरुणं पिपर्ति माता स जातो विश्वा भुवना वि चष्टे ॥ ९.१.५ ॥
أنتج الآلهة مَدهوكَشا، سوط العسل؛ فصار جنينها ذا كل الصور. تغذي الأم ذلك الفتى المولود؛ وبعد أن وُلد ينظر إلى جميع العوالم.
9.1.6
कस्तं प्र वेद क उ तं चिकेत यो अस्या हृदः कलशः सोमधानो अक्षितः ।
ब्रह्मा सुमेधाः सो अस्मिन् मदेत ॥ ९.१.६ ॥
من يعرفه حقًا، ومن يدركه؟ الإناء الخالد للسوما الحامل للسوما، من قلبها — ليفرح به البرهمن الحكيم.
9.1.7
स तौ प्र वेद स उ तौ चिकेत यावस्याः स्तनौ सहस्रधारावक्षितौ ।
ऊर्जं दुहाते अनपस्फुरन्तौ ॥ ९.१.७ ॥
هو يعرف ذينك حقًا، وهو يدركهما — ثدياها، ذوا الألف مجرى الخالدان، اللذان يحلبان القوة دون أن يتزعزعا.
9.1.8
हिङ्करिक्रती बृहती वयोधा उच्चैर्घोषाभ्येति या व्रतम् ।
त्रीन् घर्मान् अभि वावशाना मिमाति मायुं पयते पयोभिः ॥ ९.१.८ ॥
ذات قوة صوت الهِنْ، فسيحة، واهبة الحياة، عالية الصوت، القادمة نحو النظام — راغبةً في الحرارات الثلاث تقيس الصوت، وتغذي باللبن والعصارة.
9.1.9
यामापीनामुपसीदन्त्यापः शाक्वरा वृषभा ये स्वराजः ।
ते वर्षन्ति ते वर्षयन्ति तद्विदे काममूर्जमापः ॥ ९.१.९ ॥
المياه التي تجلس قربها — المياه القوية ذات السيادة الذاتية كالثيران — تُمطر، وتُمطِر؛ ذلك الرغبة والقوة معروفة، أيتها المياه.
9.1.10
स्तनयित्नुस्ते वाक्प्रजापते वृषा शुष्मं क्षिपसि भूम्यामधि ।
अग्नेर्वातान् मधुकशा हि जज्ञे मरुतामुग्रा नप्तिः ॥ ९.१.१० ॥
رعدك هو كلامك، أيها براجاباتي — ثورًا تقذف القوة على الأرض؛ من السوط الحلو لأغني والرياح وُلدت، الحفيدة الشرسة للماروت.
9.1.11
यथा सोमः प्रातःसवने अश्विनोर्भवति प्रियः ।
एवा मे अश्विना वर्च आत्मनि ध्रियताम् ॥ ९.१.११ ॥
كما يصير السوما عزيزًا على الأشفينين في عصر الصباح، هكذا، أيها الأشفينان، لتُحفظ الإشراقة في ذاتي.
9.1.12
यथा सोमो द्वितीये सवन इन्द्राग्न्योर्भवति प्रियः ।
एवा म इन्द्राग्नी वर्च आत्मनि ध्रियताम् ॥ ९.१.१२ ॥
كما يصير السوما محبوبًا لدى إندرا وأغني في العصرة الثانية، فليحمل إندرا وأغني البهاء في ذاتي.
9.1.13
यथा सोमस्तृतीये सवन ऋभूणां भवति प्रियः ।
एवा म ऋभवो वर्च आत्मनि ध्रियताम् ॥ ९.१.१३ ॥
كما يصير السوما محبوبًا لدى الرَبهوس في العصرة الثالثة، فليحمل الرَبهوس البهاء في ذاتي.
9.1.14
मधु जनिषीय मधु वंसिषीय ।
पयस्वान् अग्न आगमं तं मा सं सृज वर्चसा ॥ ९.१.१४ ॥
ليتني أُنتج العسل، وليتني أنال العسل. أيها أغني، لقد جئت غنيًّا باللبن؛ فاجمعني بذلك البهاء.
9.1.15
सं माग्ने वर्चसा सृज सं प्रजया समायुषा ।
विद्युर्मे अस्य देवा इन्द्रो विद्यात्सह ऋषिभिः ॥ ९.१.१५ ॥
يا أغني، اجمعني بالبهاء؛ واجمعني بالنسل والعمر الكامل. لتعلم الآلهة هذا مني؛ ولْيعلمه إندرا مع الرشيين.
9.1.16
यथा मधु मधुकृतः संभरन्ति मधावधि ।
एवा मे अश्विना वर्च आत्मनि ध्रियताम् ॥ ९.१.१६ ॥
كما يجمع صانعو العسل العسل على العسل، فليحمل الأشفينان البهاء في ذاتي.
9.1.17
यथा मक्षाः इदं मधु न्यञ्जन्ति मधावधि ।
एवा मे अश्विना वर्चस्तेजो बलमोजश्च ध्रियताम् ॥ ९.१.१७ ॥
كما تُمسح الذباب العسل على هذا العسل، فليحمل الأشفينان لي البهاء والتوهج والقوة والحيوية.
9.1.18
यद्गिरिषु पर्वतेषु गोष्वश्वेषु यन् मधु ।
सुरायां सिच्यमानायां यत्तत्र मधु तन् मयि ॥ ९.१.१८ ॥
أيُّ عسلٍ في الجبال والقمم، وفي الأبقار والخيل، وأيُّ عسلٍ في السُّورا عند صبِّها، فليكن ذلك العسل فيَّ.
9.1.19
अश्विना सारघेण मा मधुनाङ्क्तं शुभस्पती ।
यथा वर्चस्वतीं वाचमावदानि जनामनु ॥ ९.१.१९ ॥
يا أشوينِ، سيِّدَي الخير، امسحاني بالسارغ والعسل، لكي أتكلم كلاماً مشرقاً بين الناس.
9.1.20
स्तनयित्नुस्ते वाक्प्रजापते वृषा शुष्मं क्षिपसि भूम्यां दिवि ।
तां पशव उप जीवन्ति सर्वे तेनो सेषमूर्जं पिपर्ति ॥ ९.१.२० ॥
يا برجاباتي، صوتُك الرعدي كالثور يقذف قوّته على الأرض وفي السماء. به تعيش جميع الماشية؛ فيملؤها بالطعام والقوة.
9.1.21
पृथिवी दण्डोऽन्तरिक्षं गर्भो द्यौः कशा विद्युत्प्रकशो हिरण्ययो बिन्दुः ॥ ९.१.२१ ॥
الأرض عصا، والفضاء الرحم، والسماء السوط، والبرق لسعته، والقطرة الذهبية طرفه.
9.1.22
यो वै कशायाः सप्त मधूनि वेद मधुमान् भवति ।
ब्राह्मणश्च राजा च धेनुश्चानड्वांश्च व्रीहिश्च यवश्च मधु सप्तमम् ॥ ९.१.२२ ॥
من يعرف العذوبات السبع للسوط يصير غنيًّا بالعسل: البراهمي، والملك، والبقرة الحلوب، والثور، والأرز، والشعير — والسابعة عسل.
9.1.23
मधुमान् भवति मधुमदस्याहार्यं भवति ।
मधुमतो लोकान् जयति य एवं वेद ॥ ९.१.२३ ॥
يصير غنيًّا بالعسل، وما يُنال به يصير عسلياً. ومن يعرف هكذا يفوز بعوالم العسل.
9.1.24
यद्वीध्रे स्तनयति प्रजापतिरेव तत्प्रजाभ्यः प्रादुर्भवति ।
तस्मात्प्राचीनोपवीतस्तिष्ठे प्रजापतेऽनु मा बुध्यस्वेति ।
अन्वेनं प्रजा अनु प्रजापतिर्बुध्यते य एवं वेद ॥ ९.१.२४ ॥
عندما يرعد الرعد في السماء المفتوحة (vīdhra)، فذلك هو براجاباتي الذي يتجلى للمخلوقات. لذلك أقف والخيط المقدس على كتفي الأيسر وأقول: أيها براجاباتي، استيقظ بعدي. تستيقظ المخلوقات بعده، ويستيقظ براجاباتي بعد من يعرف هكذا.