അഥർവവേദം · സൂക്തം 9.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.1.1
दिवस्पृथिव्या अन्तरिक्षात्समुद्रादग्नेर्वातान् मधुकशा हि जज्ञे ।
तां चायित्वामृतं वसानां हृद्भिः प्रजाः प्रति नन्दन्ति सर्वाः ॥ ९.१.१ ॥
ആകാശത്തിൽ നിന്നും ഭൂമിയിൽ നിന്നും അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിന്നും സമുദ്രത്തിൽ നിന്നും അഗ്നിയിൽ നിന്നും വായുവിൽ നിന്നും മധുകശ ജനിച്ചു. അവളെ സമീപിച്ച് അമൃതം ധരിച്ച് സകല പ്രജകളും ഹൃദയത്താൽ ആനന്ദിക്കുന്നു.
9.1.2
महत्पयो विश्वरूपमस्याः समुद्रस्य त्वोत रेत आहुः ।
यत ऐति मधुकशा रराणा तत्प्राणस्तदमृतं निविष्टम् ॥ ९.१.२ ॥
അവളുടെ മഹത്തായ രസം വിശ്വരൂപമാണ്; സമുദ്രത്തിന്റെ ബീജമെന്നും നിന്നെ പറയുന്നു. ആനന്ദിച്ച് മധുകശ എവിടെ നിന്ന് വരുന്നുവോ അതാണ് പ്രാണൻ; അതാണ് അമൃതം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
9.1.3
पश्यन्त्यस्याश्चरितं पृथिव्यां पृथङ्नरो बहुधा मीमांसमानाः ।
अग्नेर्वातान् मधुकशा हि जज्ञे मरुतामुग्रा नप्तिः ॥ ९.१.३ ॥
ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യർ അവളുടെ സഞ്ചാരത്തെ പലവിധത്തിൽ ചിന്തിച്ച് വെവ്വേറെ കാണുന്നു. അഗ്നിയിൽ നിന്നും വായുവിൽ നിന്നും മധുകശ ജനിച്ചു; അവൾ മരുത്തുക്കളുടെ ഉഗ്ര സന്തതിയാണ്.
9.1.4
मातादित्यानां दुहिता वसूनां प्राणः प्रजानाममृतस्य नाभिः ।
हिरण्यवर्णा मधुकशा घृताची महान् भर्गश्चरति मर्त्येषु ॥ ९.१.४ ॥
അവൾ ആദിത്യന്മാരുടെ മാതാവും വസുക്കളുടെ പുത്രിയും പ്രജകളുടെ പ്രാണനും അമൃതത്തിന്റെ കേന്ദ്രവുമാണ്. സ്വർണവർണ്ണയായ, നെയ് ഒഴുകുന്ന മധുകശ; മർത്യരുടെ ഇടയിൽ മഹത്തായ തേജസ്സ് സഞ്ചരിക്കുന്നു.
9.1.5
मधोः कशामजनयन्त देवास्तस्या गर्भो अभवद्विश्वरूपः ।
तं जातं तरुणं पिपर्ति माता स जातो विश्वा भुवना वि चष्टे ॥ ९.१.५ ॥
ദേവന്മാർ തേനിന്റെ ചാട്ടയായ മധുകശയെ സൃഷ്ടിച്ചു; അവളുടെ ഗർഭം വിശ്വരൂപമായി. ജനിച്ച ആ യുവാവിനെ മാതാവ് പോഷിപ്പിക്കുന്നു; ജനിച്ചവൻ എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും നോക്കുന്നു.
9.1.6
कस्तं प्र वेद क उ तं चिकेत यो अस्या हृदः कलशः सोमधानो अक्षितः ।
ब्रह्मा सुमेधाः सो अस्मिन् मदेत ॥ ९.१.६ ॥
അവനെ ആരാണ് നന്നായി അറിയുന്നത്? ആരാണ് അവനെ മനസ്സിലാക്കുന്നത്? ഇവളുടെ ഹൃദയത്തിൽനിന്നുള്ള, സോമം വഹിക്കുന്ന നശിക്കാത്ത കലശം — നല്ല ബുദ്ധിയുള്ള ബ്രഹ്മാവ് ഇതിൽ സന്തോഷിക്കട്ടെ.
9.1.7
स तौ प्र वेद स उ तौ चिकेत यावस्याः स्तनौ सहस्रधारावक्षितौ ।
ऊर्जं दुहाते अनपस्फुरन्तौ ॥ ९.१.७ ॥
അവൻ ആ രണ്ടിനെയും നന്നായി അറിയുന്നു, അവൻ തന്നെ അവയെ മനസ്സിലാക്കുന്നു — ഇവളുടെ രണ്ട് സ്തനങ്ങൾ, ആയിരം ധാരകളുള്ളവ, നശിക്കാത്തവ, ഇടറാതെ ഊർജ്ജം ചുരത്തുന്നവ.
9.1.8
हिङ्करिक्रती बृहती वयोधा उच्चैर्घोषाभ्येति या व्रतम् ।
त्रीन् घर्मान् अभि वावशाना मिमाति मायुं पयते पयोभिः ॥ ९.१.८ ॥
ഹിങ്കാര ശക്തിയുള്ള, വിശാലയായ, ജീവൻ നൽകുന്ന, ഉച്ചസ്വരമുള്ള, വ്രതത്തിലേക്ക് വരുന്നവൾ — മൂന്നു താപങ്ങളെ ആഗ്രഹിച്ച് അവൾ ശബ്ദത്തെ അളക്കുന്നു; പാലും രസവും കൊണ്ട് പോഷിപ്പിക്കുന്നു.
9.1.9
यामापीनामुपसीदन्त्यापः शाक्वरा वृषभा ये स्वराजः ।
ते वर्षन्ति ते वर्षयन्ति तद्विदे काममूर्जमापः ॥ ९.१.९ ॥
ജലപ്രവാഹങ്ങൾ ആരുടെ അരികിൽ ഇരിക്കുന്നുവോ, ശക്തരായ സ്വരാജ്യമുള്ള കാളകളെപ്പോലെയുള്ള ജലങ്ങൾ — അവ വർഷിക്കുന്നു, അവ വർഷിപ്പിക്കുന്നു; ആ ആഗ്രഹവും ഊർജ്ജവും അറിയപ്പെടുന്നു, ഹേ ജലങ്ങളേ.
9.1.10
स्तनयित्नुस्ते वाक्प्रजापते वृषा शुष्मं क्षिपसि भूम्यामधि ।
अग्नेर्वातान् मधुकशा हि जज्ञे मरुतामुग्रा नप्तिः ॥ ९.१.१० ॥
നിന്റെ ഇടിമുഴക്കം നിന്റെ വാക്ക്, ഹേ പ്രജാപതേ — കാളയായ നീ ഭൂമിയിൽ ബലം എറിയുന്നു; അഗ്നിയുടെയും വായുക്കളുടെയും മധുരമായ ചാട്ടയിൽനിന്നാണ് അവൾ ജനിച്ചത്, മരുത്തുകളുടെ ഉഗ്രയായ പേരക്കുട്ടി.
9.1.11
यथा सोमः प्रातःसवने अश्विनोर्भवति प्रियः ।
एवा मे अश्विना वर्च आत्मनि ध्रियताम् ॥ ९.१.११ ॥
പ്രാതഃസവനത്തിൽ സോമം അശ്വിനികൾക്ക് എങ്ങനെ പ്രിയമാകുന്നുവോ, അതുപോലെ, ഹേ അശ്വിനികളേ, എന്റെ ആത്മാവിൽ തേജസ്സ് ധരിക്കപ്പെടട്ടെ.
9.1.12
यथा सोमो द्वितीये सवन इन्द्राग्न्योर्भवति प्रियः ।
एवा म इन्द्राग्नी वर्च आत्मनि ध्रियताम् ॥ ९.१.१२ ॥
രണ്ടാം സവനത്തിൽ സോമം ഇന്ദ്രാഗ്നികൾക്ക് പ്രിയമാകുന്നതുപോലെ, ഇന്ദ്രാഗ്നികൾ എന്റെ ആത്മാവിൽ തേജസ്സ് ധരിക്കട്ടെ.
9.1.13
यथा सोमस्तृतीये सवन ऋभूणां भवति प्रियः ।
एवा म ऋभवो वर्च आत्मनि ध्रियताम् ॥ ९.१.१३ ॥
മൂന്നാം സവനത്തിൽ സോമം ഋഭുക്കൾക്ക് പ്രിയമാകുന്നതുപോലെ, ഋഭുക്കൾ എന്റെ ആത്മാവിൽ തേജസ്സ് ധരിക്കട്ടെ.
9.1.14
मधु जनिषीय मधु वंसिषीय ।
पयस्वान् अग्न आगमं तं मा सं सृज वर्चसा ॥ ९.१.१४ ॥
മധു ഉണ്ടാക്കട്ടെ, മധു നേടട്ടെ. അഗ്നേ, പാലുള്ളവനായി ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നു; ആ തേജസ്സോടെ എന്നെ ചേർക്കേണമേ.
9.1.15
सं माग्ने वर्चसा सृज सं प्रजया समायुषा ।
विद्युर्मे अस्य देवा इन्द्रो विद्यात्सह ऋषिभिः ॥ ९.१.१५ ॥
അഗ്നേ, എന്നെ തേജസ്സോടെ ചേർക്കേണമേ; പ്രജയോടും പൂർണായുസ്സോടും ചേർക്കേണമേ. ദേവന്മാർ എന്റെ ഇതിനെ അറിയട്ടെ; ഇന്ദ്രൻ ഋഷിമാരോടൊപ്പം അറിയട്ടെ.
9.1.16
यथा मधु मधुकृतः संभरन्ति मधावधि ।
एवा मे अश्विना वर्च आत्मनि ध्रियताम् ॥ ९.१.१६ ॥
തേനീച്ചകൾ തേനിൽ തേൻ ശേഖരിക്കുന്നതുപോലെ, അശ്വികൾ എന്റെ ആത്മാവിൽ തേജസ്സ് ധരിക്കട്ടെ.
9.1.17
यथा मक्षाः इदं मधु न्यञ्जन्ति मधावधि ।
एवा मे अश्विना वर्चस्तेजो बलमोजश्च ध्रियताम् ॥ ९.१.१७ ॥
ഈച്ചകൾ ഈ തേനിൽ തേൻ പൂശുന്നതുപോലെ, അശ്വികൾ എനിക്ക് തേജസ്സ്, ഓജസ്സ്, ബലം, വീര്യം എന്നിവ ധരിപ്പിക്കട്ടെ.
9.1.18
यद्गिरिषु पर्वतेषु गोष्वश्वेषु यन् मधु ।
सुरायां सिच्यमानायां यत्तत्र मधु तन् मयि ॥ ९.१.१८ ॥
മലകളിലും കൊടുമുടികളിലും പശുക്കളിലും കുതിരകളിലും ഉള്ള ഏതു മധുവോ, സുര പകരുമ്പോൾ അതിലുള്ള ഏതു മധുവോ, ആ മധു എന്നിലുണ്ടാകട്ടെ.
9.1.19
अश्विना सारघेण मा मधुनाङ्क्तं शुभस्पती ।
यथा वर्चस्वतीं वाचमावदानि जनामनु ॥ ९.१.१९ ॥
ശുഭത്തിന്റെ നാഥന്മാരായ അശ്വികളേ, സാരഘത്താലും മധുവിനാലും എന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്യൂ; ഞാൻ ജനങ്ങളോട് തേജസ്സുള്ള വാക്ക് സംസാരിക്കുവാൻ.
9.1.20
स्तनयित्नुस्ते वाक्प्रजापते वृषा शुष्मं क्षिपसि भूम्यां दिवि ।
तां पशव उप जीवन्ति सर्वे तेनो सेषमूर्जं पिपर्ति ॥ ९.१.२० ॥
പ്രജാപതേ, നിന്റെ ഇടിനാദം വൃഷഭത്തെപ്പോലെ ശക്തിയെ ഭൂമിയിലും ദ്യുലോകത്തിലും എറിയുന്നു. അതിനാൽ എല്ലാ പശുക്കളും ജീവിക്കുന്നു; അത് അന്നവും ഊർജ്ജവും നിറയ്ക്കുന്നു.
9.1.21
पृथिवी दण्डोऽन्तरिक्षं गर्भो द्यौः कशा विद्युत्प्रकशो हिरण्ययो बिन्दुः ॥ ९.१.२१ ॥
ഭൂമി ദണ്ഡം; അന്തരീക്ഷം ഗർഭം; ദ്യൗ കശ; മിന്നൽ പ്രകശം; സ്വർണ്ണ ബിന്ദു.
9.1.22
यो वै कशायाः सप्त मधूनि वेद मधुमान् भवति ।
ब्राह्मणश्च राजा च धेनुश्चानड्वांश्च व्रीहिश्च यवश्च मधु सप्तमम् ॥ ९.१.२२ ॥
കശയുടെ ഏഴു മധുക്കളെ അറിയുന്നവൻ മധുമാനാകുന്നു: ബ്രാഹ്മണൻ, രാജാവ്, ധേനു, അനഡ്വാൻ, വ്രീഹി, യവം — ഏഴാമത്തേത് മധു.
9.1.23
मधुमान् भवति मधुमदस्याहार्यं भवति ।
मधुमतो लोकान् जयति य एवं वेद ॥ ९.१.२३ ॥
അവൻ മധുമാനാകുന്നു; അവന് ലഭിക്കുന്നത് മധുമയമാകുന്നു. ഇപ്രകാരം അറിയുന്നവൻ മധുമയ ലോകങ്ങളെ ജയിക്കുന്നു.
9.1.24
यद्वीध्रे स्तनयति प्रजापतिरेव तत्प्रजाभ्यः प्रादुर्भवति ।
तस्मात्प्राचीनोपवीतस्तिष्ठे प्रजापतेऽनु मा बुध्यस्वेति ।
अन्वेनं प्रजा अनु प्रजापतिर्बुध्यते य एवं वेद ॥ ९.१.२४ ॥
വീധ്ര (തുറന്ന ആകാശം) യിൽ ഇടി മുഴങ്ങുമ്പോൾ അത് പ്രജാപതി തന്നെയാണ്; അവൻ പ്രജകൾക്കായി പ്രത്യക്ഷനാകുന്നു. അതിനാൽ ഇടത്തോളിൽ പൂണൂൽ ധരിച്ച് നിന്ന് ഞാൻ പറയുന്നു: ഹേ പ്രജാപതേ, എന്നെ അനുസരിച്ച് ഉണരുക. ഇവനെ പിന്തുടർന്ന് പ്രജകൾ ഉണരുന്നു; ഇപ്രകാരം അറിയുന്നവന് പ്രജാപതിയും പിന്തുടർന്ന് ഉണരുന്നു.