Atharvaveda · Sūkta 9.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.1.1
दिवस्पृथिव्या अन्तरिक्षात्समुद्रादग्नेर्वातान् मधुकशा हि जज्ञे ।
तां चायित्वामृतं वसानां हृद्भिः प्रजाः प्रति नन्दन्ति सर्वाः ॥ ९.१.१ ॥
Del cielo, la tierra, el espacio intermedio, el océano, Agni y el viento nació Madhukaśā. Acercándose a ella y revistiéndose de inmortalidad, todas las criaturas se alegran de corazón.
9.1.2
महत्पयो विश्वरूपमस्याः समुद्रस्य त्वोत रेत आहुः ।
यत ऐति मधुकशा रराणा तत्प्राणस्तदमृतं निविष्टम् ॥ ९.१.२ ॥
Su gran savia tiene todas las formas; también te llaman semilla del océano. De donde viene la alegre Madhukaśā, allí está el aliento; allí reside la inmortalidad.
9.1.3
पश्यन्त्यस्याश्चरितं पृथिव्यां पृथङ्नरो बहुधा मीमांसमानाः ।
अग्नेर्वातान् मधुकशा हि जज्ञे मरुतामुग्रा नप्तिः ॥ ९.१.३ ॥
En la tierra los hombres contemplan su curso por separado, reflexionando de muchas maneras. De Agni y del viento nació Madhukaśā; es la feroz descendiente de los Marutas.
9.1.4
मातादित्यानां दुहिता वसूनां प्राणः प्रजानाममृतस्य नाभिः ।
हिरण्यवर्णा मधुकशा घृताची महान् भर्गश्चरति मर्त्येषु ॥ ९.१.४ ॥
Ella es madre de los Ādityas, hija de los Vasus, aliento de las criaturas, ombligo de la inmortalidad. Madhukaśā de color dorado, que fluye con mantequilla clarificada; un gran resplandor se mueve entre los mortales.
9.1.5
मधोः कशामजनयन्त देवास्तस्या गर्भो अभवद्विश्वरूपः ।
तं जातं तरुणं पिपर्ति माता स जातो विश्वा भुवना वि चष्टे ॥ ९.१.५ ॥
Los dioses produjeron a Madhukaśā, el látigo de miel; su vientre se hizo de todas las formas. La madre nutre a ese joven nacido; nacido, contempla todos los mundos.
9.1.6
कस्तं प्र वेद क उ तं चिकेत यो अस्या हृदः कलशः सोमधानो अक्षितः ।
ब्रह्मा सुमेधाः सो अस्मिन् मदेत ॥ ९.१.६ ॥
¿Quién lo conoce verdaderamente, y quién lo percibe? La vasija imperecedera de soma que contiene el soma, desde su corazón — que el sabio Brahmā se regocije en ella.
9.1.7
स तौ प्र वेद स उ तौ चिकेत यावस्याः स्तनौ सहस्रधारावक्षितौ ।
ऊर्जं दुहाते अनपस्फुरन्तौ ॥ ९.१.७ ॥
Él conoce verdaderamente aquellos dos, y él los percibe — sus dos pechos, de mil corrientes e imperecederos, que ordeñan vigor sin vacilar.
9.1.8
हिङ्करिक्रती बृहती वयोधा उच्चैर्घोषाभ्येति या व्रतम् ।
त्रीन् घर्मान् अभि वावशाना मिमाति मायुं पयते पयोभिः ॥ ९.१.८ ॥
Dotada del poder del sonido hiṅ, vasta, dadora de vida, de voz alta, que viene hacia el orden — deseando los tres calores, mide el sonido y nutre con leche y savia.
9.1.9
यामापीनामुपसीदन्त्यापः शाक्वरा वृषभा ये स्वराजः ।
ते वर्षन्ति ते वर्षयन्ति तद्विदे काममूर्जमापः ॥ ९.१.९ ॥
Las aguas que se asientan junto a ella — las aguas fuertes, autorregidas, semejantes a toros — llueven, hacen llover; ese deseo y ese vigor se conocen, oh aguas.
9.1.10
स्तनयित्नुस्ते वाक्प्रजापते वृषा शुष्मं क्षिपसि भूम्यामधि ।
अग्नेर्वातान् मधुकशा हि जज्ञे मरुतामुग्रा नप्तिः ॥ ९.१.१० ॥
Tu trueno es tu palabra, oh Prajāpati — como toro arrojas fuerza sobre la tierra; del dulce látigo de Agni y de los vientos nació ella, la feroz nieta de los Marutas.
9.1.11
यथा सोमः प्रातःसवने अश्विनोर्भवति प्रियः ।
एवा मे अश्विना वर्च आत्मनि ध्रियताम् ॥ ९.१.११ ॥
Así como el soma se vuelve querido a los Aśvins en la prensa matutina, así, oh Aśvins, que el esplendor sea sostenido en mi ser.
9.1.12
यथा सोमो द्वितीये सवन इन्द्राग्न्योर्भवति प्रियः ।
एवा म इन्द्राग्नी वर्च आत्मनि ध्रियताम् ॥ ९.१.१२ ॥
Como el Soma se vuelve querido para Indra y Agni en la segunda libación, así Indra y Agni sostengan el esplendor en mi ser.
9.1.13
यथा सोमस्तृतीये सवन ऋभूणां भवति प्रियः ।
एवा म ऋभवो वर्च आत्मनि ध्रियताम् ॥ ९.१.१३ ॥
Como el Soma se vuelve querido para los Ṛbhus en la tercera libación, así los Ṛbhus sostengan el esplendor en mi ser.
9.1.14
मधु जनिषीय मधु वंसिषीय ।
पयस्वान् अग्न आगमं तं मा सं सृज वर्चसा ॥ ९.१.१४ ॥
Que yo produzca dulzura, que obtenga dulzura. Oh Agni, he venido rico en leche; únteme con ese esplendor.
9.1.15
सं माग्ने वर्चसा सृज सं प्रजया समायुषा ।
विद्युर्मे अस्य देवा इन्द्रो विद्यात्सह ऋषिभिः ॥ ९.१.१५ ॥
Oh Agni, únteme con el esplendor; únteme con la descendencia y la vida plena. Que los dioses conozcan esto mío; que Indra lo conozca junto con los videntes.
9.1.16
यथा मधु मधुकृतः संभरन्ति मधावधि ।
एवा मे अश्विना वर्च आत्मनि ध्रियताम् ॥ ९.१.१६ ॥
Como los productores de miel acumulan miel sobre miel, así los Aśvin sostengan el esplendor en mi ser.
9.1.17
यथा मक्षाः इदं मधु न्यञ्जन्ति मधावधि ।
एवा मे अश्विना वर्चस्तेजो बलमोजश्च ध्रियताम् ॥ ९.१.१७ ॥
Como las moscas untan miel sobre esta miel, así los Aśvin sostengan para mí el esplendor, la brillantez, la fuerza y el vigor.
9.1.18
यद्गिरिषु पर्वतेषु गोष्वश्वेषु यन् मधु ।
सुरायां सिच्यमानायां यत्तत्र मधु तन् मयि ॥ ९.१.१८ ॥
Cualquier miel que haya en las montañas y en las cumbres, en las vacas y en los caballos, y cualquier miel que haya en la surā cuando se vierte: que esa miel esté en mí.
9.1.19
अश्विना सारघेण मा मधुनाङ्क्तं शुभस्पती ।
यथा वर्चस्वतीं वाचमावदानि जनामनु ॥ ९.१.१९ ॥
¡Oh Aśvin, señores de la prosperidad, úngeme con sāraghá y con miel, para que pueda pronunciar entre la gente una palabra resplandeciente!
9.1.20
स्तनयित्नुस्ते वाक्प्रजापते वृषा शुष्मं क्षिपसि भूम्यां दिवि ।
तां पशव उप जीवन्ति सर्वे तेनो सेषमूर्जं पिपर्ति ॥ ९.१.२० ॥
¡Oh Prajāpati! Tu voz de trueno, un toro, arroja su fuerza sobre la tierra y en el cielo. Por ella viven todos los ganados; ella los llena de alimento y vigor.
9.1.21
पृथिवी दण्डोऽन्तरिक्षं गर्भो द्यौः कशा विद्युत्प्रकशो हिरण्ययो बिन्दुः ॥ ९.१.२१ ॥
La tierra es el bastón, la atmósfera el vientre, el cielo el látigo, el relámpago su chasquido, y la gota dorada su punta.
9.1.22
यो वै कशायाः सप्त मधूनि वेद मधुमान् भवति ।
ब्राह्मणश्च राजा च धेनुश्चानड्वांश्च व्रीहिश्च यवश्च मधु सप्तमम् ॥ ९.१.२२ ॥
Quien conoce las siete dulzuras del látigo se vuelve rico en miel: el brahmán, el rey, la vaca lechera, el buey, el arroz y la cebada — la séptima dulzura.
9.1.23
मधुमान् भवति मधुमदस्याहार्यं भवति ।
मधुमतो लोकान् जयति य एवं वेद ॥ ९.१.२३ ॥
Se vuelve rico en miel; lo que ha de obtener se vuelve mielado. Quien así lo sabe conquista los mundos de la miel.
9.1.24
यद्वीध्रे स्तनयति प्रजापतिरेव तत्प्रजाभ्यः प्रादुर्भवति ।
तस्मात्प्राचीनोपवीतस्तिष्ठे प्रजापतेऽनु मा बुध्यस्वेति ।
अन्वेनं प्रजा अनु प्रजापतिर्बुध्यते य एवं वेद ॥ ९.१.२४ ॥
Cuando el trueno retumba en el cielo abierto (vīdhra), eso es Prajāpati, que se manifiesta para las criaturas. Por ello me pongo de pie con el cordón sagrado sobre el hombro izquierdo y digo: ¡Oh Prajāpati, despierta tras de mí! Las criaturas despiertan tras él, y Prajāpati despierta tras quien así sabe.