Atharvaveda · Sūkta 9.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.1.1
दिवस्पृथिव्या अन्तरिक्षात्समुद्रादग्नेर्वातान् मधुकशा हि जज्ञे ।
तां चायित्वामृतं वसानां हृद्भिः प्रजाः प्रति नन्दन्ति सर्वाः ॥ ९.१.१ ॥
Do céu, da terra, do espaço intermediário, do oceano, de Agni e do vento nasceu Madhukaśā. Aproximando-se dela e vestindo-se de imortalidade, todas as criaturas se alegram de coração.
9.1.2
महत्पयो विश्वरूपमस्याः समुद्रस्य त्वोत रेत आहुः ।
यत ऐति मधुकशा रराणा तत्प्राणस्तदमृतं निविष्टम् ॥ ९.१.२ ॥
Seu grande sumo tem todas as formas; também te chamam de semente do oceano. De onde vem a alegre Madhukaśā, ali está o alento; ali a imortalidade está estabelecida.
9.1.3
पश्यन्त्यस्याश्चरितं पृथिव्यां पृथङ्नरो बहुधा मीमांसमानाः ।
अग्नेर्वातान् मधुकशा हि जज्ञे मरुतामुग्रा नप्तिः ॥ ९.१.३ ॥
Na terra os homens observam seu curso separadamente, refletindo de muitas maneiras. De Agni e do vento nasceu Madhukaśā; ela é a feroz descendente dos Marutas.
9.1.4
मातादित्यानां दुहिता वसूनां प्राणः प्रजानाममृतस्य नाभिः ।
हिरण्यवर्णा मधुकशा घृताची महान् भर्गश्चरति मर्त्येषु ॥ ९.१.४ ॥
Ela é mãe dos Ādityas, filha dos Vasus, alento das criaturas, umbigo da imortalidade. Madhukaśā dourada, que flui com manteiga clarificada; grande esplendor caminha entre os mortais.
9.1.5
मधोः कशामजनयन्त देवास्तस्या गर्भो अभवद्विश्वरूपः ।
तं जातं तरुणं पिपर्ति माता स जातो विश्वा भुवना वि चष्टे ॥ ९.१.५ ॥
Os deuses produziram Madhukaśā, o chicote de mel; seu ventre tornou-se de todas as formas. A mãe nutre aquele jovem nascido; nascido, ele contempla todos os mundos.
9.1.6
कस्तं प्र वेद क उ तं चिकेत यो अस्या हृदः कलशः सोमधानो अक्षितः ।
ब्रह्मा सुमेधाः सो अस्मिन् मदेत ॥ ९.१.६ ॥
Quem realmente o conhece, e quem o percebe? O vaso imperecível de soma que contém o soma, do seu coração — que o sábio Brahmā se alegre nele.
9.1.7
स तौ प्र वेद स उ तौ चिकेत यावस्याः स्तनौ सहस्रधारावक्षितौ ।
ऊर्जं दुहाते अनपस्फुरन्तौ ॥ ९.१.७ ॥
Ele conhece verdadeiramente aqueles dois, e ele os percebe — seus dois seios, de mil correntes e imperecíveis, que ordenham vigor sem vacilar.
9.1.8
हिङ्करिक्रती बृहती वयोधा उच्चैर्घोषाभ्येति या व्रतम् ।
त्रीन् घर्मान् अभि वावशाना मिमाति मायुं पयते पयोभिः ॥ ९.१.८ ॥
Dotada do poder do som hiṅ, vasta, doadora de vida, de voz alta, que vem à ordem — desejando os três calores, ela mede o som e nutre com leite e seiva.
9.1.9
यामापीनामुपसीदन्त्यापः शाक्वरा वृषभा ये स्वराजः ।
ते वर्षन्ति ते वर्षयन्ति तद्विदे काममूर्जमापः ॥ ९.१.९ ॥
As águas que se assentam junto a ela — as fortes, autorregidas, semelhantes a touros — chovem, fazem chover; esse desejo e esse vigor são conhecidos, ó águas.
9.1.10
स्तनयित्नुस्ते वाक्प्रजापते वृषा शुष्मं क्षिपसि भूम्यामधि ।
अग्नेर्वातान् मधुकशा हि जज्ञे मरुतामुग्रा नप्तिः ॥ ९.१.१० ॥
Teu trovão é tua palavra, ó Prajāpati — como touro lanças força sobre a terra; do doce chicote de Agni e dos ventos ela nasceu, a feroz neta dos Marutas.
9.1.11
यथा सोमः प्रातःसवने अश्विनोर्भवति प्रियः ।
एवा मे अश्विना वर्च आत्मनि ध्रियताम् ॥ ९.१.११ ॥
Assim como o soma se torna querido aos Aśvins na prensagem da manhã, assim, ó Aśvins, que o brilho seja mantido em meu ser.
9.1.12
यथा सोमो द्वितीये सवन इन्द्राग्न्योर्भवति प्रियः ।
एवा म इन्द्राग्नी वर्च आत्मनि ध्रियताम् ॥ ९.१.१२ ॥
Assim como o Soma se torna querido de Indra e Agni na segunda libação, que Indra e Agni sustentem o esplendor em meu eu.
9.1.13
यथा सोमस्तृतीये सवन ऋभूणां भवति प्रियः ।
एवा म ऋभवो वर्च आत्मनि ध्रियताम् ॥ ९.१.१३ ॥
Assim como o Soma se torna querido dos Ṛbhus na terceira libação, que os Ṛbhus sustentem o esplendor em meu eu.
9.1.14
मधु जनिषीय मधु वंसिषीय ।
पयस्वान् अग्न आगमं तं मा सं सृज वर्चसा ॥ ९.१.१४ ॥
Que eu produza doçura, que eu obtenha doçura. Ó Agni, vim rico em leite; une-me com aquele esplendor.
9.1.15
सं माग्ने वर्चसा सृज सं प्रजया समायुषा ।
विद्युर्मे अस्य देवा इन्द्रो विद्यात्सह ऋषिभिः ॥ ९.१.१५ ॥
Ó Agni, une-me ao esplendor; une-me à descendência e à vida plena. Que os deuses saibam isto de mim; que Indra o saiba junto com os videntes.
9.1.16
यथा मधु मधुकृतः संभरन्ति मधावधि ।
एवा मे अश्विना वर्च आत्मनि ध्रियताम् ॥ ९.१.१६ ॥
Assim como os produtores de mel reúnem mel sobre mel, que os Aśvin sustentem o esplendor em meu eu.
9.1.17
यथा मक्षाः इदं मधु न्यञ्जन्ति मधावधि ।
एवा मे अश्विना वर्चस्तेजो बलमोजश्च ध्रियताम् ॥ ९.१.१७ ॥
Assim como as moscas espalham mel sobre este mel, que os Aśvin sustentem para mim o esplendor, o brilho, a força e o vigor.
9.1.18
यद्गिरिषु पर्वतेषु गोष्वश्वेषु यन् मधु ।
सुरायां सिच्यमानायां यत्तत्र मधु तन् मयि ॥ ९.१.१८ ॥
Qualquer mel que haja nas montanhas e nos picos, nas vacas e nos cavalos, e qualquer mel que haja na surā quando ela é derramada: que esse mel esteja em mim.
9.1.19
अश्विना सारघेण मा मधुनाङ्क्तं शुभस्पती ।
यथा वर्चस्वतीं वाचमावदानि जनामनु ॥ ९.१.१९ ॥
Ó Aśvins, senhores da prosperidade, ungi-me com sāragha e com mel, para que eu fale palavras resplandecentes entre o povo!
9.1.20
स्तनयित्नुस्ते वाक्प्रजापते वृषा शुष्मं क्षिपसि भूम्यां दिवि ।
तां पशव उप जीवन्ति सर्वे तेनो सेषमूर्जं पिपर्ति ॥ ९.१.२० ॥
Ó Prajāpati, a tua voz de trovão, um touro, lança a sua força sobre a terra e no céu. Por ela vivem todos os rebanhos; ela os enche de alimento e vigor.
9.1.21
पृथिवी दण्डोऽन्तरिक्षं गर्भो द्यौः कशा विद्युत्प्रकशो हिरण्ययो बिन्दुः ॥ ९.१.२१ ॥
A terra é o bastão, a atmosfera o ventre, o céu o chicote, o relâmpago o seu estalo, e a gota dourada a sua ponta.
9.1.22
यो वै कशायाः सप्त मधूनि वेद मधुमान् भवति ।
ब्राह्मणश्च राजा च धेनुश्चानड्वांश्च व्रीहिश्च यवश्च मधु सप्तमम् ॥ ९.१.२२ ॥
Quem conhece as sete doçuras do chicote torna-se rico em mel: o brâmane, o rei, a vaca leiteira, o boi, o arroz e a cevada — a sétima doçura.
9.1.23
मधुमान् भवति मधुमदस्याहार्यं भवति ।
मधुमतो लोकान् जयति य एवं वेद ॥ ९.१.२३ ॥
Torna-se rico em mel; o que deve ser obtido por ele torna-se adocicado. Quem assim sabe conquista os mundos do mel.
9.1.24
यद्वीध्रे स्तनयति प्रजापतिरेव तत्प्रजाभ्यः प्रादुर्भवति ।
तस्मात्प्राचीनोपवीतस्तिष्ठे प्रजापतेऽनु मा बुध्यस्वेति ।
अन्वेनं प्रजा अनु प्रजापतिर्बुध्यते य एवं वेद ॥ ९.१.२४ ॥
Quando o trovão ribomba no céu aberto (vīdhra), esse é Prajāpati, que se manifesta para as criaturas. Por isso me ponho de pé, com o cordão sagrado sobre o ombro esquerdo, e digo: Ó Prajāpati, desperta após mim! As criaturas despertam após ele, e Prajāpati desperta após aquele que assim sabe.