ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 9.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.15.1
यद्गायत्रे अधि गायत्रमाहितं त्रैष्टुभं वा त्रैष्टुभान् निरतक्षत ।
यद्वा जगज्जगत्याहितं पदं य इत्तद्विदुस्ते अमृतत्वमानुशुः ॥ ९.१५.१ ॥
ಗಾಯತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಗಾಯತ್ರಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ, ಅಥವಾ ತ್ರಿಷ್ಟುಭ್‌ನಿಂದ ತ್ರೈಷ್ಟುಭ ಪಾದಗಳು ಕೆತ್ತಲ್ಪಟ್ಟವು, ಅಥವಾ ಜಗತಿಯಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನ ಹೆಜ್ಜೆ ಇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು — ಅದನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದರು.
9.15.2
गायत्रेण प्रति मिमीते अर्कमर्केण साम त्रैष्टुभेन वाकम् ।
वाकेन वाकं द्विपदा चतुष्पदाक्षरेण मिमते सप्त वाणीः ॥ ९.१५.२ ॥
ಗಾಯತ್ರಿಯಿಂದ ಅರ್ಕವನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅರ್ಕದಿಂದ ಸಾಮವನ್ನು, ತ್ರಿಷ್ಟುಭ್‌ನಿಂದ ವಾಕ್ಕನ್ನು; ವಾಕ್ಕಿನಿಂದ ವಾಕ್ಕನ್ನು, ದ್ವಿಪದ ಮತ್ತು ಚತುಷ್ಪದದಿಂದ, ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಏಳು ವಾಣಿಗಳನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತಾರೆ.
9.15.3
जगता सिन्धुं दिव्यस्कभायद्रथंतरे सूर्यं पर्यपश्यत् ।
गायत्रस्य समिधस्तिस्र आहुस्ततो मह्ना प्र रिरिचे महित्वा ॥ ९.१५.३ ॥
ಜಗತಿಯಿಂದ ಸಿಂಧುವನ್ನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು; ರಥಂತರದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡಿದನು; ಗಾಯತ್ರಿಯ ಮೂರು ಸಮಿಧೆಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವು; ನಂತರ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಅದು ತನ್ನ ಮಹತ್ವದಲ್ಲಿ ಮೀರಿತು.
9.15.4
उप ह्वये सुदुघां धेनुमेतां सुहस्तो गोधुगुत दोहदेनाम् ।
श्रेष्ठं सवं सविता साविषन् नोऽभीद्धो घर्मस्तदु षु प्र वोचत् ॥ ९.१५.४ ॥
ಉತ್ತಮ ಹಾಲು ಕೊಡುವ ಈ ಧೇನುವನ್ನು ನಾನು ಕರೆಯುತ್ತೇನೆ; ಸುಂದರ ಕೈಯ ಗೋದೋಹಕನು ಅವಳನ್ನು ಹಾಲು ಕರೆಯಲಿ. ಸವಿತೃ ನಮಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸವವನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲಿ; ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಘರ್ಮ ಅದನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಘೋಷಿಸಲಿ.
9.15.5
हिङ्कृण्वती वसुपत्नी वसूनां वत्समिच्छन्ती मनसाभ्यागात् ।
दुहामश्विभ्यां पयो अघ्न्येयं सा वर्धतां महते सौभगाय ॥ ९.१५.५ ॥
ಹಿಂಕಾರ ಮಾಡುತ್ತ, ವಸುಗಳ ವಸುಪತ್ನಿಯಾಗಿ, ಕರುವನ್ನು ಬಯಸಿ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಬಂದಳು. ಈ ಅಘ್ನ್ಯೆ ಅಶ್ವಿನರಿಗೆ ಹಾಲು ಕೊಡಲಿ; ಅವಳು ಮಹಾ ಸೌಭಾಗ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲಿ.
9.15.6
गौरमीमेदभि वत्सं मिषन्तं मूर्धानं हिङ्ङकृणोन् मातवा उ ।
सृक्वाणं घर्ममभि वावशाना मिमाति मायुं पयते पयोभिः ॥ ९.१५.६ ॥
ಹಸು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಕರುವಿನ ಕಡೆಗೆ ಕೂಗಿತು; ತಾಯಿಗಾಗಿ ಅದು ಹಿಂಙ್ ಎಂದು ಶಬ್ದ ಮಾಡಿತು. ತುಟಿ ನೆಕ್ಕುತ್ತ, ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಪಾತ್ರೆಯ ಕಡೆಗೆ ಕೂಗುತ್ತ ಅದು ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತದೆ; ಹಾಲಿನಿಂದ ಅವಳು ಹಾಲು ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ.
9.15.7
अयं स शिङ्क्ते येन गौरभिवृता मिमाति मयुं ध्वसनावधि श्रिता ।
सा चित्तिभिर्नि हि चकार मर्त्यान् विद्युद्भवन्ती प्रति वव्रिमौहत ॥ ९.१५.७ ॥
ಇದು ಅವಳು ಕೂಗುವ ಶಬ್ದ; ಇದರಿಂದ ಸುತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ಹಸು ನಾಶದ ಸ್ಥಳದವರೆಗೆ ನಿಂತು ಕೂಗುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಚೈತನ್ಯಗಳಿಂದ ಮರ್ತ್ಯರನ್ನು ಬಾಗಿಸಿದಳು; ಮಿಂಚಾಗಿ ಆಕೆ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯ ಕಡೆಗೆ ತಳ್ಳಿದಳು.
9.15.8
अनच्छये तुरगातु जीवमेजद्ध्रुवं मध्य आ पस्त्यानाम् ।
जीवो मृतस्य चरति स्वधाभिरमर्त्यो मर्त्येना सयोनिः ॥ ९.१५.८ ॥
ಮಲಗದ, ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುವ ಜೀವ, ನಡುಗುವ, ಸ್ಥಿರವಾದ, ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳ ಮಧ್ಯದವರೆಗೆ. ಮೃತನ ಜೀವವು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಚರಿಸುತ್ತದೆ; ಅಮರ್ತ್ಯ, ಮರ್ತ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಒಂದೇ ಮೂಲದವನು.
9.15.9
विधुं दद्राणं सलिलस्य पृष्ठे युवानं सन्तं पलितो जगार ।
देवस्य पश्य काव्यं महित्वाद्य ममार स ह्यः समान ॥ ९.१५.९ ॥
ನೀರಿನ ಮೇಲ್ಮೈಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಚಂದ್ರನನ್ನು, ಯುವಕನಾಗಿದ್ದರೂ, ಮುದುಕನು ನುಂಗಿದನು. ದೇವನ ಕಾವ್ಯವನ್ನು ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ನೋಡು; ಇಂದು ಅವನು ಸತ್ತನು, ನಿನ್ನೆಯಂತೆಯೇ ಸಮಾನವಾಗಿ.
9.15.10
य ईं चकार न सो अस्य वेद य ईं ददर्श हिरुगिन् नु तस्मात् ।
स मातुर्योना परिवीतो अन्तर्बहुप्रजा निर्ऋतिरा विवेश ॥ ९.१५.१० ॥
ಅವನನ್ನು ಮಾಡಿದವನು ಅವನನ್ನು ಅರಿಯನು; ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದವನು ಅವನಿಂದ ವಂಚಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ತಾಯಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಲ್ಪಟ್ಟು ಒಳಗಿದ್ದಾನೆ; ಬಹುಸಂತಾನವತಿಯಾದ ನಿರ್ಋತಿ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು.
9.15.11
अपश्यं गोपामनिपद्यमानमा च परा च पथिभिश्चरन्तम् ।
स सध्रीचीः स विषूचीर्वसान आ वरीवर्ति भुवनेष्वन्तः ॥ ९.१५.११ ॥
ಬೀಳದೆ ನಿಂತಿರುವ ಆ ಗೋಪಾಲಕನನ್ನು ನಾನು ಕಂಡೆನು; ಅವನು ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಇತ್ತ ಅತ್ತ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹೋಗುವವುಗಳನ್ನೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋಗುವವುಗಳನ್ನೂ ಹೊದ್ದವನಾಗಿ ಅವನು ಲೋಕಗಳೊಳಗೆ ಪದೇ ಪದೇ ತಿರುಗುತ್ತಾನೆ.
9.15.12
द्यौर्नः पिता जनिता नाभिरत्र बन्धुर्नो माता पृथिवी महीयम् ।
उत्तानयोश्चम्वोर्योनिरन्तरत्रा पिता दुहितुर्गर्भमाधात् ॥ ९.१५.१२ ॥
ದ್ಯುಲೋಕವು ನಮ್ಮ ತಂದೆ, ಜನಕ, ಇಲ್ಲಿನ ನಾಭಿ; ಈ ಮಹಾ ಪೃಥಿವಿ ನಮ್ಮ ಬಂಧು ಮತ್ತು ತಾಯಿ. ಮೇಲೆತ್ತಿದ ಎರಡು ಪಾತ್ರೆಗಳ ನಡುವಿನ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ, ತಂದೆಯು ಮಗಳ ಗರ್ಭವನ್ನು ಇರಿಸಿದನು.
9.15.13
पृछामि त्वा परमन्तं पृथिव्याः पृछामि वृष्णो अश्वस्य रेतः ।
पृछामि विश्वस्य भुवनस्य नाभिं पृछामि वाचः परमं व्योम ॥ ९.१५.१३ ॥
ಪೃಥಿವಿಯ ಪರಮ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ; ವೃಷಭ-ಅಶ್ವದ ರೇತಸ್ಸನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ. ಸರ್ವ ಭುವನದ ನಾಭಿಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ; ವಾಕ್ಕಿನ ಪರಮ ಆಕಾಶವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ.
9.15.14
इयं वेदिः परो अन्तः पृथिव्या अयं सोमो वृष्णो अश्वस्य रेतः ।
अयं यज्ञो विश्वस्य भुवनस्य नाभिर्ब्रह्मायं वाचः परमं व्योम ॥ ९.१५.१४ ॥
ಈ ವೇದಿಕೆ ಪೃಥಿವಿಯ ಪರಮ ಅಂತ್ಯ; ಈ ಸೋಮವು ವೃಷಭ-ಅಶ್ವದ ರೇತಸ್. ಈ ಯಜ್ಞವು ಸರ್ವ ಭುವನದ ನಾಭಿ; ಈ ಬ್ರಹ್ಮವು ವಾಕ್ಕಿನ ಪರಮ ಆಕಾಶ.
9.15.15
न वि जानामि यदिवेदमस्मि निण्यः संनद्धो मनसा चरामि ।
यदा मागन् प्रथमजा ऋतस्यादिद्वाचो अश्नुवे भागमस्याः ॥ ९.१५.१५ ॥
ನಾನು ಇದಾಗಿ ಏನೆಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿಯೆನು; ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಬಂಧಿತನಾಗಿ ನಾನು ಸಂಚರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಋತದ ಪ್ರಥಮಜಾತರು ನನ್ನ ಬಳಿ ಬಂದಾಗಲೇ ನಾನು ಈ ವಾಕ್ಕಿನ ಭಾಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ.
9.15.16
अपाङ्प्राङेति स्वधया गृभीतोऽमर्त्यो मर्त्येना सयोनिः ।
ता शश्वन्ता विषूचीना वियन्ता न्यन्यं चिक्युर्न नि चिक्युरन्यम् ॥ ९.१५.१६ ॥
ಮೇಲೆ ಕೆಳಗೆ ತನ್ನ ಸ್ವಧೆಯಿಂದ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ಅದು ಸಾಗುತ್ತದೆ; ಅಮರ್ತ್ಯನು ಮರ್ತ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಒಂದೇ ಯೋನಿಯವನು. ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಶಾಶ್ವತರು, ಬೇರ್ಪಟ್ಟು ಹರಡುವವರು, ವಿರುದ್ಧ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವವರು; ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ತಿಳಿದರು, ಆದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ.
9.15.17
सप्तार्धगर्भा भुवनस्य रेतो विष्णोस्तिष्ठन्ति प्रदिशा विधर्मणि ।
ते धीतिभिर्मनसा ते विपश्चितः परिभुवः परि भवन्ति विश्वतः ॥ ९.१५.१७ ॥
ಏಳು ಅರ್ಧಗರ್ಭಗಳು ಲೋಕದ ಬೀಜ; ಅವು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಪ್ರಕಾರ ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ. ಅವು ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ವಿವೇಕಿಗಳು; ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿ ಸುತ್ತಲೂ ಆವರಿಸಿರುತ್ತವೆ.
9.15.18
ऋचो अक्षरे परमे व्योमन् यस्मिन् देवा अधि विश्वे निषेदुः ।
यस्तन् न वेद किमृचा करिष्यति य इत्तद्विदुस्ते अमी समासते ॥ ९.१५.१८ ॥
ಋಕ್ಕಿನ ಅಕ್ಷರದಲ್ಲಿ, ಆ ಪರಮ ವ್ಯೋಮದಲ್ಲಿ, ಯಾವುದರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ನೆಲೆಸಿದರು. ಅದನ್ನು ಅರಿಯದವನು ಋಕ್ಕಿನಿಂದ ಏನು ಮಾಡುವನು? ಅದನ್ನು ಅರಿತವರೇ ಇಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಾರೆ.
9.15.19
ऋचः पदं मात्रया कल्पयन्तोऽर्धर्चेन चकॢपुर्विश्वमेजत् ।
त्रिपाद्ब्रह्म पुरुरूपं वि तष्ठे तेन जीवन्ति प्रदिशश्चतस्रः ॥ ९.१५.१९ ॥
ಋಕ್ಕಿನ ಪದವನ್ನು ಮಾತ್ರೆಗಳಿಂದ ಜೋಡಿಸಿ, ಅರ್ಧ ಋಕ್ಕಿನಿಂದ ಅವರು ನಡುಗುವ ವಿಶ್ವವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರು. ಮೂರು ಪಾದದ ಬ್ರಹ್ಮ, ಅನೇಕ ರೂಪದ್ದು, ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ; ಅದರಿಂದ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳು ಜೀವಿಸುತ್ತವೆ.
9.15.20
सूयवसाद्भगवती हि भूया अधा वयं भगवन्तः स्याम ।
अद्धि तृणमघ्न्ये विश्वदानीं पिब शुद्धमुदकमाचरन्ती ॥ ९.१५.२० ॥
ಉತ್ತಮ ಮೇವಿನಿಂದ ನೀನು ಭಾಗ್ಯವತಿಯಾಗು; ಆಗ ನಾವೂ ಭಾಗ್ಯವಂತರಾಗೋಣ. ಓ ಅಘ್ನ್ಯೇ, ಎಲ್ಲ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲು ತಿನ್ನು, ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ ಶುದ್ಧ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿ.
9.15.21
गौरिन् मिमाय सलिलानि तक्षती एकपदी द्विपदी सा चतुष्पदी ।
अष्टापदी नवपदी बभूवुषी सहस्राक्षरा भुवनस्य पङ्क्तिस्तस्याः समुद्रा अधि वि क्षरन्ति ॥ ९.१५.२१ ॥
ಹಸು ನೀರನ್ನು ಅಳೆದು ರೂಪ ನೀಡಿತು; ಏಕಪದಿ, ದ್ವಿಪದಿ, ಚತುಷ್ಪದಿ, ಅಷ್ಟಪದಿ, ನವಪದಿಯಾಗಿ ಲೋಕದ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷರ ಪಂಕ್ತಿಯಾಯಿತು; ಅವಳಿಂದ ಸಮುದ್ರಗಳು ಮೇಲಿಂದ ಹರಿಯುತ್ತವೆ.
9.15.22
कृष्णं नियानं हरयः सुपर्णा अपो वसाना दिवमुत्पतन्ति ।
तमाववृत्रन्त्सदनादृतस्यादिद्घृतेन पृथिवीं व्यूदुः ॥ ९.१५.२२ ॥
ಕಪ್ಪು ಮಾರ್ಗದ, ಹರಿಗಳಾದ, ಸುಂದರ ರೆಕ್ಕೆಯ ಪಕ್ಷಿಗಳು ನೀರನ್ನು ಹೊದ್ದು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹಾರುತ್ತವೆ; ಋತದ ಆಸನದಿಂದ ಅವರು ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತಿದರು; ನಂತರ ತುಪ್ಪದಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ತೋಯಿಸಿದರು.
9.15.23
अपादेति प्रथमा पद्वतीनां कस्तद्वां मित्रावरुणा चिकेत ।
गर्भो भारं भरत्या चिदस्या ऋतं पिपर्ति अनृतं नि पाति ॥ ९.१५.२३ ॥
ಕಾಲಿಲ್ಲದ್ದು ಮೊದಲು ಹೊರಡುತ್ತದೆ, ಕಾಲುಳ್ಳವುಗಳ ನಡುವೆ; ಓ ಮಿತ್ರಾವರುಣರೇ, ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅದನ್ನು ಯಾರು ಬಲ್ಲರು? ಗರ್ಭವು ಭಾರವನ್ನು ಹೊರುತ್ತದೆ; ಅದು ಋತವನ್ನು ತುಂಬುತ್ತದೆ, ಅಸತ್ಯವನ್ನು ದೂರ ಇಡುತ್ತದೆ.
9.15.24
विराड्वाग्विराट्पृथिवी विराडन्तरिक्षं विराट्प्रजापतिः ।
विराण्मृत्युः साध्यानामधिराजो बभूव तस्य भूतं भव्यं वशे स मे भूतं भव्यं वशे कृणोतु ॥ ९.१५.२४ ॥
ವಿರಾಟ್ ವಾಕ್; ವಿರಾಟ್ ಭೂಮಿ; ವಿರಾಟ್ ಅಂತರಿಕ್ಷ; ವಿರಾಟ್ ಪ್ರಜಾಪತಿ; ವಿರಾಟ್ ಮೃತ್ಯು ಸಾಧ್ಯರ ಅಧಿರಾಜನಾದ; ಅವನ ವಶದಲ್ಲಿ ಭೂತವೂ ಭವ್ಯವೂ ಇರಲಿ; ಅವನು ನನ್ನ ಭೂತವನ್ನೂ ಭವ್ಯವನ್ನೂ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ.
9.15.25
शकमयं धूममारादपश्यं विषूवता पर एनावरेण ।
उक्षाणं पृश्निमपचन्त वीरास्तानि धर्माणि प्रथमान्यासन् ॥ ९.१५.२५ ॥
ಈ ಶಕ್ತಿಯುತ ಹೊಗೆಯನ್ನು ನಾನು ದೂರದಿಂದ ನೋಡಿದೆ, ವಿಷುವತ್‌ನ ಆಚೆ ಈಚೆ; ವೀರರು ಹೋರಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಚುಕ್ಕೆಯ ಹಸುವನ್ನು ಬೇಯಿಸಿದರು; ಅವೇ ಮೊದಲ ಧರ್ಮಗಳು.
9.15.26
त्रयः केशिन ऋतुथा वि चक्षते संवत्सरे वपत एक एषाम् ।
विश्वमन्यो अभिचष्टे शचीभिर्ध्राजिरेकस्य ददृशे न रूपम् ॥ ९.१५.२६ ॥
ಮೂರು ಕೇಶಧಾರಿಗಳು ಋತುಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಬಿತ್ತುತ್ತಾನೆ. ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಇಡೀ ವಿಶ್ವವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಒಬ್ಬನ ತೇಜಸ್ಸಿನ ರೂಪ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.
9.15.27
चत्वारि वाक्परिमिता पदानि तानि विदुर्ब्राह्मणा ये मनीषिणः ।
गुहा त्रीणि निहिता नेङ्गयन्ति तुरीयं वाचो मनुष्या वदन्ति ॥ ९.१५.२७ ॥
ವಾಕ್ಕಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಅಳತೆಯ ಪದಗಳಿವೆ; ಮನೀಷಿಗಳಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅವುಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲರು. ಮೂರು ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಚಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ವಾಕ್ಕಿನ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಪದವನ್ನು ಮನುಷ್ಯರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ.
9.15.28
इन्द्रं मित्रं वरुणमग्निमाहुरथो दिव्यः स सुपर्णो गरुत्मान् ।
एकं सद्विप्रा बहुधा वदन्त्यग्निं यमं मातरिश्वानमाहुः ॥ ९.१५.२८ ॥
ಇಂದ್ರ, ಮಿತ್ರ, ವರುಣ, ಅಗ್ನಿ ಎಂದು ಅವರು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅವನೇ ದಿವ್ಯ ಸುಪರ್ಣ, ಗರುತ್ಮಾನ್ ಕೂಡ. ಒಂದೇ ಸತ್ತನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹಲವು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅಗ್ನಿ, ಯಮ, ಮಾತರಿಶ್ವನ್ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.