అథర్వవేదం · సూక్తం 9.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.15.1
यद्गायत्रे अधि गायत्रमाहितं त्रैष्टुभं वा त्रैष्टुभान् निरतक्षत ।
यद्वा जगज्जगत्याहितं पदं य इत्तद्विदुस्ते अमृतत्वमानुशुः ॥ ९.१५.१ ॥
గాయత్రిలో గాయత్రి స్థాపితమైనది, లేదా త్రిష్టుభ్ నుండి త్రైష్టుభ చరణాలు చెక్కబడ్డాయి, లేదా జగతిలో జగత్తు యొక్క పదం ఉంచబడింది — దానిని ఎవరు తెలుసుకున్నారో వారు అమరత్వాన్ని పొందారు.
9.15.2
गायत्रेण प्रति मिमीते अर्कमर्केण साम त्रैष्टुभेन वाकम् ।
वाकेन वाकं द्विपदा चतुष्पदाक्षरेण मिमते सप्त वाणीः ॥ ९.१५.२ ॥
గాయత్రితో అర్కాన్ని కొలుస్తారు; అర్కంతో సామాన్ని, త్రిష్టుభ్‌తో వాక్కును; వాక్కుతో వాక్కును, ద్విపద మరియు చతుష్పద ఛందస్సులతో, అక్షరంతో ఏడు వాణులను కొలుస్తారు.
9.15.3
जगता सिन्धुं दिव्यस्कभायद्रथंतरे सूर्यं पर्यपश्यत् ।
गायत्रस्य समिधस्तिस्र आहुस्ततो मह्ना प्र रिरिचे महित्वा ॥ ९.१५.३ ॥
జగతితో సింధువును దివిలో నిలిపాడు; రథంతరంలో సూర్యుణ్ణి చుట్టూ చూశాడు; గాయత్రి యొక్క మూడు సమిధలు చెప్పబడ్డాయి; అప్పుడు మహిమతో అది తన మహత్వంలో మించిపోయింది.
9.15.4
उप ह्वये सुदुघां धेनुमेतां सुहस्तो गोधुगुत दोहदेनाम् ।
श्रेष्ठं सवं सविता साविषन् नोऽभीद्धो घर्मस्तदु षु प्र वोचत् ॥ ९.१५.४ ॥
మంచి పాలిచ్చే ఈ ధేనువును నేను పిలుస్తున్నాను; అందమైన చేతులున్న గోదోగ్ధ ఆమెను పాలు పితకనివ్వు. సవిత మాకు శ్రేష్ఠమైన సవాన్ని ప్రేరేపించుగాక; ప్రజ్వలించిన ఘర్మం దానిని బాగుగా ప్రకటించుగాక.
9.15.5
हिङ्कृण्वती वसुपत्नी वसूनां वत्समिच्छन्ती मनसाभ्यागात् ।
दुहामश्विभ्यां पयो अघ्न्येयं सा वर्धतां महते सौभगाय ॥ ९.१५.५ ॥
హింకారం చేస్తూ, వసువుల వసుపత్నిగా, దూడను కోరుతూ మనసుతో వచ్చింది. ఈ అఘ్న్య అశ్వినులకు పాలు ఇవ్వుగాక; ఆమె గొప్ప సౌభాగ్యం కోసం పెరుగుగాక.
9.15.6
गौरमीमेदभि वत्सं मिषन्तं मूर्धानं हिङ्ङकृणोन् मातवा उ ।
सृक्वाणं घर्ममभि वावशाना मिमाति मायुं पयते पयोभिः ॥ ९.१५.६ ॥
ఆవు చూస్తున్న దూడ వైపు అరిచింది; తల్లి కోసం అది హింఙ్ అని ధ్వనించింది. పెదవులు నాకుతూ, వెచ్చని పాత్రవైపు అరుస్తూ ఉంది; పాలతో ఆమె పాలిస్తుంది.
9.15.7
अयं स शिङ्क्ते येन गौरभिवृता मिमाति मयुं ध्वसनावधि श्रिता ।
सा चित्तिभिर्नि हि चकार मर्त्यान् विद्युद्भवन्ती प्रति वव्रिमौहत ॥ ९.१५.७ ॥
ఇదే ఆమె పెద్ద అరుపు; దీనితో చుట్టుముట్టబడిన ఆవు నాశన స్థలం వరకు నిలిచి అరుస్తుంది. తన చైతన్యాలతో మర్త్యులను వంచింది; మెరుపుగా మారి ఆమె కొట్టంవైపు నెట్టింది.
9.15.8
अनच्छये तुरगातु जीवमेजद्ध्रुवं मध्य आ पस्त्यानाम् ।
जीवो मृतस्य चरति स्वधाभिरमर्त्यो मर्त्येना सयोनिः ॥ ९.१५.८ ॥
పడుకోనిది, వేగంగా కదిలే జీవి, వణుకుతూ, స్థిరంగా, నివాసాల మధ్యవరకు. చనిపోయినవాని జీవుడు తన శక్తులతో సంచరిస్తాడు; అమర్త్యుడు, మర్త్యునితో ఒకే మూలమైనవాడు.
9.15.9
विधुं दद्राणं सलिलस्य पृष्ठे युवानं सन्तं पलितो जगार ।
देवस्य पश्य काव्यं महित्वाद्य ममार स ह्यः समान ॥ ९.१५.९ ॥
నీటి ఉపరితలంపై కనిపించే చంద్రుడిని, యువకుడై ఉన్నా, ముసలివాడు మింగాడు. దేవుని కావ్యాన్ని మహిమతో చూడు; ఈరోజు అతడు చనిపోయాడు, నిన్నలాగే సమానంగా.
9.15.10
य ईं चकार न सो अस्य वेद य ईं ददर्श हिरुगिन् नु तस्मात् ।
स मातुर्योना परिवीतो अन्तर्बहुप्रजा निर्ऋतिरा विवेश ॥ ९.१५.१० ॥
అతనిని సృష్టించినవాడు అతన్ని ఎరుగడు; అతన్ని చూసినవాడు అతని చేత మోసగించబడతాడు. అతడు తల్లి గర్భంలో చుట్టబడి లోపల ఉన్నాడు; బహుసంతానవతి నిర్ఋతి లోపల ప్రవేశించింది.
9.15.11
अपश्यं गोपामनिपद्यमानमा च परा च पथिभिश्चरन्तम् ।
स सध्रीचीः स विषूचीर्वसान आ वरीवर्ति भुवनेष्वन्तः ॥ ९.१५.११ ॥
పడిపోకుండా నిలిచి ఉన్న ఆ గోపాలుడిని నేను చూశాను; అతడు మార్గాల వెంట ఇటు అటు సంచరిస్తున్నాడు. కలిసి వెళ్ళేవాటినీ వేరుగా వెళ్ళేవాటినీ ధరించినవాడై అతడు లోకాల లోపల పదే పదే తిరుగుతున్నాడు.
9.15.12
द्यौर्नः पिता जनिता नाभिरत्र बन्धुर्नो माता पृथिवी महीयम् ।
उत्तानयोश्चम्वोर्योनिरन्तरत्रा पिता दुहितुर्गर्भमाधात् ॥ ९.१५.१२ ॥
ద్యులోకం మన తండ్రి, జనకుడు, ఇక్కడి నాభి; ఈ మహతి పృథివి మన బంధువు, తల్లి. పైకి ఎత్తిన రెండు పాత్రల మధ్య యోని ఉంది, అక్కడ తండ్రి కుమార్తెలో గర్భాన్ని ఉంచాడు.
9.15.13
पृछामि त्वा परमन्तं पृथिव्याः पृछामि वृष्णो अश्वस्य रेतः ।
पृछामि विश्वस्य भुवनस्य नाभिं पृछामि वाचः परमं व्योम ॥ ९.१५.१३ ॥
పృథివి యొక్క పరమ అంతాన్ని నిన్ను అడుగుతున్నాను; వృషభ-అశ్వపు రేతస్సును అడుగుతున్నాను. సమస్త భువనానికి నాభిని అడుగుతున్నాను; వాక్కుకు పరమ ఆకాశాన్ని అడుగుతున్నాను.
9.15.14
इयं वेदिः परो अन्तः पृथिव्या अयं सोमो वृष्णो अश्वस्य रेतः ।
अयं यज्ञो विश्वस्य भुवनस्य नाभिर्ब्रह्मायं वाचः परमं व्योम ॥ ९.१५.१४ ॥
ఈ వేది పృథివికి పరమ అంతం; ఈ సోముడు వృషభ-అశ్వపు రేతస్సు. ఈ యజ్ఞం సమస్త భువనానికి నాభి; ఈ బ్రహ్మం వాక్కుకు పరమ ఆకాశం.
9.15.15
न वि जानामि यदिवेदमस्मि निण्यः संनद्धो मनसा चरामि ।
यदा मागन् प्रथमजा ऋतस्यादिद्वाचो अश्नुवे भागमस्याः ॥ ९.१५.१५ ॥
నేను ఇదిగా ఏమిటో స్పష్టంగా తెలియదు; రహస్యంగా మనసుతో బంధింపబడి నేను తిరుగుతాను. ఋతం యొక్క ప్రథమజాతులు నా దగ్గరకు వచ్చినప్పుడే, ఈ వాక్కులో భాగాన్ని పొందుతాను.
9.15.16
अपाङ्प्राङेति स्वधया गृभीतोऽमर्त्यो मर्त्येना सयोनिः ।
ता शश्वन्ता विषूचीना वियन्ता न्यन्यं चिक्युर्न नि चिक्युरन्यम् ॥ ९.१५.१६ ॥
పైకి క్రిందికి తన స్వధతో గ్రహించబడి అది వెళ్తుంది; అమర్త్యుడు మర్త్యునితో ఒకే యోనికి చెందినవాడు. ఆ ఇద్దరూ శాశ్వతులు, విడిపోయి వ్యాపించేవారు, వేరు దిశలకు వెళ్లేవారు; ఒకరినొకరు తెలుసుకున్నారు, అయినా పూర్తిగా తెలుసుకోలేదు.
9.15.17
सप्तार्धगर्भा भुवनस्य रेतो विष्णोस्तिष्ठन्ति प्रदिशा विधर्मणि ।
ते धीतिभिर्मनसा ते विपश्चितः परिभुवः परि भवन्ति विश्वतः ॥ ९.१५.१७ ॥
ఏడు అర్ధగర్భాలు లోకానికి బీజం; అవి విష్ణువు ధర్మంలో దిశల ప్రకారం నిలుస్తాయి. అవి బుద్ధితో, మనస్సుతో జ్ఞానులు; అన్ని వైపులా వ్యాపించి చుట్టూ నిండి ఉంటాయి.
9.15.18
ऋचो अक्षरे परमे व्योमन् यस्मिन् देवा अधि विश्वे निषेदुः ।
यस्तन् न वेद किमृचा करिष्यति य इत्तद्विदुस्ते अमी समासते ॥ ९.१५.१८ ॥
ఋక్కుల అక్షరంలో, ఆ పరమ వ్యోమంలో, దేనిపై విశ్వ దేవతలు అధిష్ఠించారు. దానిని తెలియనివాడు ఋక్కుతో ఏమి చేస్తాడు? దానిని తెలిసినవారే ఇక్కడ కలిసి కూర్చున్నారు.
9.15.19
ऋचः पदं मात्रया कल्पयन्तोऽर्धर्चेन चकॢपुर्विश्वमेजत् ।
त्रिपाद्ब्रह्म पुरुरूपं वि तष्ठे तेन जीवन्ति प्रदिशश्चतस्रः ॥ ९.१५.१९ ॥
ఋక్కు పాదాన్ని మాత్రలతో అమర్చి, అర్ధ ఋక్కుతో వారు కంపించే విశ్వాన్ని సృష్టించారు. మూడు పాదాల బ్రహ్మం, అనేక రూపాలది, వేరుగా నిలుస్తుంది; దాని ద్వారా నాలుగు దిశలు జీవిస్తాయి.
9.15.20
सूयवसाद्भगवती हि भूया अधा वयं भगवन्तः स्याम ।
अद्धि तृणमघ्न्ये विश्वदानीं पिब शुद्धमुदकमाचरन्ती ॥ ९.१५.२० ॥
మంచి మేతతో నువ్వు నిజంగా భాగ్యవతివి కావాలి; అప్పుడు మేము కూడా భాగ్యవంతులమవుతాము. ఓ అఘ్న్యా, ఎల్లప్పుడూ గడ్డి తిను, తిరుగుతూ శుద్ధ జలాన్ని త్రాగు.
9.15.21
गौरिन् मिमाय सलिलानि तक्षती एकपदी द्विपदी सा चतुष्पदी ।
अष्टापदी नवपदी बभूवुषी सहस्राक्षरा भुवनस्य पङ्क्तिस्तस्याः समुद्रा अधि वि क्षरन्ति ॥ ९.१५.२१ ॥
ఆవు జలాలను కొలిచి రూపమిచ్చింది; ఏక-పది, ద్వి-పది, చతుష్పది, అష్టపది, నవపదిగా మారి లోకపు సహస్రాక్షర పంక్తి అయింది; ఆమె నుండి సముద్రాలు పై నుంచి ప్రవహిస్తాయి.
9.15.22
कृष्णं नियानं हरयः सुपर्णा अपो वसाना दिवमुत्पतन्ति ।
तमाववृत्रन्त्सदनादृतस्यादिद्घृतेन पृथिवीं व्यूदुः ॥ ९.१५.२२ ॥
నల్లని మార్గం గల, హరులైన అందమైన రెక్కల పక్షులు జలాలను కప్పుకొని స్వర్గానికి ఎగురుతాయి; ఋత స్థానం నుండి వారు అతన్ని చుట్టారు; తరువాత ఘృతంతో భూమిని తడిపారు.
9.15.23
अपादेति प्रथमा पद्वतीनां कस्तद्वां मित्रावरुणा चिकेत ।
गर्भो भारं भरत्या चिदस्या ऋतं पिपर्ति अनृतं नि पाति ॥ ९.१५.२३ ॥
పాదాలు లేనిది మొదట కదులుతుంది, పాదాలు గలవాటిలో; ఓ మిత్రావరుణులారా, మీ ఇద్దరినీ తప్ప దానిని ఎవరు తెలుసు? గర్భం భారాన్ని మోస్తుంది; అది ఋతాన్ని నింపుతుంది, అసత్యాన్ని దూరంగా ఉంచుతుంది.
9.15.24
विराड्वाग्विराट्पृथिवी विराडन्तरिक्षं विराट्प्रजापतिः ।
विराण्मृत्युः साध्यानामधिराजो बभूव तस्य भूतं भव्यं वशे स मे भूतं भव्यं वशे कृणोतु ॥ ९.१५.२४ ॥
విరాట్ వాక్; విరాట్ భూమి; విరాట్ అంతరిక్షం; విరాట్ ప్రజాపతి; విరాట్ మృత్యువు సాధ్యులకు అధిరాజు అయ్యాడు; అతని వశంలో భూతం భవ్యం ఉండుగాక; అతడు నా భూతం భవ్యాన్ని కూడా వశం చేయుగాక.
9.15.25
शकमयं धूममारादपश्यं विषूवता पर एनावरेण ।
उक्षाणं पृश्निमपचन्त वीरास्तानि धर्माणि प्रथमान्यासन् ॥ ९.१५.२५ ॥
ఈ శక్తిమంతమైన ధూమాన్ని నేను దూరం నుండి చూశాను, విషువతకు అవతల, ఇవతల నుండి; వీరులు ఎద్దును, చుక్కల ఆవును వండారు; అవే మొదటి ధర్మాలు.
9.15.26
त्रयः केशिन ऋतुथा वि चक्षते संवत्सरे वपत एक एषाम् ।
विश्वमन्यो अभिचष्टे शचीभिर्ध्राजिरेकस्य ददृशे न रूपम् ॥ ९.१५.२६ ॥
మూడు కేశధారులు ఋతువుల ప్రకారం కనిపిస్తారు; సంవత్సరంలో వారిలో ఒకరు విత్తుతారు. మరొకరు తన శక్తులతో సమస్త విశ్వాన్ని చూస్తారు; ఒకరి తేజస్సు రూపం కనిపించదు.
9.15.27
चत्वारि वाक्परिमिता पदानि तानि विदुर्ब्राह्मणा ये मनीषिणः ।
गुहा त्रीणि निहिता नेङ्गयन्ति तुरीयं वाचो मनुष्या वदन्ति ॥ ९.१५.२७ ॥
వాక్కుకు నాలుగు కొలవబడిన పదాలు ఉన్నాయి; వాటిని మనీషులైన బ్రాహ్మణులు తెలుసుకుంటారు. మూడు గుహలో దాగి ఉన్నవి, కదలవు; వాక్కు నాలుగవ పదాన్ని మనుష్యులు పలుకుతారు.
9.15.28
इन्द्रं मित्रं वरुणमग्निमाहुरथो दिव्यः स सुपर्णो गरुत्मान् ।
एकं सद्विप्रा बहुधा वदन्त्यग्निं यमं मातरिश्वानमाहुः ॥ ९.१५.२८ ॥
ఇంద్రుడు, మిత్రుడు, వరుణుడు, అగ్ని అని వారు అంటారు; ఆయనే దివ్య సుపర్ణుడు, గరుత్మంతుడు కూడా. ఒకే సత్‌ను జ్ఞానులు అనేక విధాలుగా చెబుతారు; అగ్ని, యముడు, మాతరిశ్వుడు అని అంటారు.