ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.15.1
यद्गायत्रे अधि गायत्रमाहितं त्रैष्टुभं वा त्रैष्टुभान् निरतक्षत ।
यद्वा जगज्जगत्याहितं पदं य इत्तद्विदुस्ते अमृतत्वमानुशुः ॥ ९.१५.१ ॥
ଗାୟତ୍ରୀରେ ଗାୟତ୍ରୀ ସ୍ଥାପିତ, କିମ୍ବା ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ୍ରୁ ତ୍ରୈଷ୍ଟୁଭ ପଦ କଟାଯାଇଛି, କିମ୍ବା ଜଗତୀରେ ଜଗତର ପଦ ରଖାଯାଇଛି — ଯେଉଁମାନେ ତାହା ଜାଣନ୍ତି ସେମାନେ ଅମରତ୍ୱ ପାଇଛନ୍ତି।
9.15.2
गायत्रेण प्रति मिमीते अर्कमर्केण साम त्रैष्टुभेन वाकम् ।
वाकेन वाकं द्विपदा चतुष्पदाक्षरेण मिमते सप्त वाणीः ॥ ९.१५.२ ॥
ଗାୟତ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ଅର୍କକୁ ମାପାଯାଏ; ଅର୍କ ଦ୍ୱାରା ସାମକୁ, ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ୍ ଦ୍ୱାରା ବାକ୍ୟକୁ; ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବାକ୍ୟକୁ, ଦ୍ୱିପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ସହ, ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ସାତ ବାଣୀ ମାପାଯାଏ।
9.15.3
जगता सिन्धुं दिव्यस्कभायद्रथंतरे सूर्यं पर्यपश्यत् ।
गायत्रस्य समिधस्तिस्र आहुस्ततो मह्ना प्र रिरिचे महित्वा ॥ ९.१५.३ ॥
ଜଗତୀ ଦ୍ୱାରା ସିନ୍ଧୁକୁ ଆକାଶରେ ସ୍ଥିର କଲେ; ରଥନ୍ତରରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଚାରିଆଡ଼େ ଦେଖିଲେ; ଗାୟତ୍ରୀର ତିନି ସମିଧା କୁହାଗଲା; ତା'ପରେ ମହିମାରେ ତାହା ନିଜ ମହତ୍ତ୍ୱରେ ଅତିକ୍ରମ କଲା।
9.15.4
उप ह्वये सुदुघां धेनुमेतां सुहस्तो गोधुगुत दोहदेनाम् ।
श्रेष्ठं सवं सविता साविषन् नोऽभीद्धो घर्मस्तदु षु प्र वोचत् ॥ ९.१५.४ ॥
ଉତ୍ତମ ଦୁଗ୍ଧଦାୟିନୀ ଏହି ଧେନୁକୁ ମୁଁ ଆହ୍ୱାନ କରେ; ସୁନ୍ଦର ହସ୍ତ ଗୋଦୋହକ ତାକୁ ଦୁହୁ। ସବିତା ଆମ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସବକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତୁ; ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଘର୍ମ ତାହା ଭଲଭାବେ ଘୋଷଣା କରୁ।
9.15.5
हिङ्कृण्वती वसुपत्नी वसूनां वत्समिच्छन्ती मनसाभ्यागात् ।
दुहामश्विभ्यां पयो अघ्न्येयं सा वर्धतां महते सौभगाय ॥ ९.१५.५ ॥
ହିଙ୍କାର କରି, ବସୁମାନଙ୍କର ବସୁପତ୍ନୀ ହୋଇ, ବତ୍ସକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ମନରେ ଆସିଲା। ଏହି ଅଘ୍ନ୍ୟା ଅଶ୍ୱିନଙ୍କ ପାଇଁ କ୍ଷୀର ଦେଉ; ସେ ମହାନ ସୌଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ବଢ଼ୁ।
9.15.6
गौरमीमेदभि वत्सं मिषन्तं मूर्धानं हिङ्ङकृणोन् मातवा उ ।
सृक्वाणं घर्ममभि वावशाना मिमाति मायुं पयते पयोभिः ॥ ९.१५.६ ॥
ଚାହିଁ ରହିଥିବା ବାଛୁରୀ ଆଡ଼କୁ ଗାଈ ଡାକିଲା; ମାଆ ପାଇଁ ସେ ହିଙ୍ ଶବ୍ଦ କଲା। ଓଠ ଚାଟି, ଗରମ ପାତ୍ର ଆଡ଼କୁ ଡାକି ସେ ଶବ୍ଦ କରେ; ଦୁଧ ସହିତ ସେ ଦୁଗ୍ଧ ଦିଏ।
9.15.7
अयं स शिङ्क्ते येन गौरभिवृता मिमाति मयुं ध्वसनावधि श्रिता ।
सा चित्तिभिर्नि हि चकार मर्त्यान् विद्युद्भवन्ती प्रति वव्रिमौहत ॥ ९.१५.७ ॥
ଏହା ସେହି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶବ୍ଦ; ଏଥିରେ ଘେରା ଗାଈ ବିନାଶ ସ୍ଥାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଛିଡ଼ା ହୋଇ ଡାକେ। ନିଜ ଚେତନାରେ ମର୍ତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନୁଆଁଇଲା; ବିଜୁଳି ହୋଇ ସେ ଗୋହାଲ ଆଡ଼କୁ ଠେଲିଲା।
9.15.8
अनच्छये तुरगातु जीवमेजद्ध्रुवं मध्य आ पस्त्यानाम् ।
जीवो मृतस्य चरति स्वधाभिरमर्त्यो मर्त्येना सयोनिः ॥ ९.१५.८ ॥
ଶୋଉ ନ ଥିବା, ଦ୍ରୁତ ଗତି ଜୀବନ୍ତ, କମ୍ପମାନ, ସ୍ଥିର, ବାସସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ। ମୃତର ଜୀବ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ବିଚରେ; ଅମର, ମର୍ତ୍ୟ ସହିତ ଏକ ଉତ୍ସର।
9.15.9
विधुं दद्राणं सलिलस्य पृष्ठे युवानं सन्तं पलितो जगार ।
देवस्य पश्य काव्यं महित्वाद्य ममार स ह्यः समान ॥ ९.१५.९ ॥
ଜଳର ପୃଷ୍ଠରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଚନ୍ଦ୍ରକୁ, ଯୁବକ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ, ବୃଦ୍ଧ ଗିଳିଲା। ଦେବଙ୍କ କାବ୍ୟ ମହିମାରେ ଦେଖ; ଆଜି ସେ ମଲା, ଗତକାଲିର ପରି ସମାନ।
9.15.10
य ईं चकार न सो अस्य वेद य ईं ददर्श हिरुगिन् नु तस्मात् ।
स मातुर्योना परिवीतो अन्तर्बहुप्रजा निर्ऋतिरा विवेश ॥ ९.१५.१० ॥
ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲା ସେ ତାଙ୍କୁ ଜାଣେ ନାହିଁ; ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲା ସେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତାରିତ ହୁଏ। ସେ ମାଆର ଗର୍ଭରେ ଘେରା ହୋଇ ଭିତରେ ଅଛି; ବହୁପ୍ରଜା ନିର୍ଋତି ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲା।
9.15.11
अपश्यं गोपामनिपद्यमानमा च परा च पथिभिश्चरन्तम् ।
स सध्रीचीः स विषूचीर्वसान आ वरीवर्ति भुवनेष्वन्तः ॥ ९.१५.११ ॥
ପଡ଼ି ନ ଯାଇ ସ୍ଥିର ରହୁଥିବା ସେହି ଗୋପାଳକୁ ମୁଁ ଦେଖିଲି; ସେ ପଥରେ ଏଠି ସେଠି ବିଚରଣ କରେ। ଏକତ୍ର ଯାଉଥିବା ଓ ବିପରୀତ ଦିଗକୁ ଯାଉଥିବାଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ରରୂପେ ଧାରଣ କରି ସେ ଭୁବନମାନଙ୍କ ଭିତରେ ବାରମ୍ବାର ଘୂରେ।
9.15.12
द्यौर्नः पिता जनिता नाभिरत्र बन्धुर्नो माता पृथिवी महीयम् ।
उत्तानयोश्चम्वोर्योनिरन्तरत्रा पिता दुहितुर्गर्भमाधात् ॥ ९.१५.१२ ॥
ଦ୍ୟୁଲୋକ ଆମର ପିତା ଓ ଜନକ, ଏଠାର ନାଭି; ଏହି ମହତୀ ପୃଥିବୀ ଆମର ବନ୍ଧୁ ଓ ମାତା। ଉପରକୁ ଉଠିଥିବା ଦୁଇ ପାତ୍ରର ମଧ୍ୟରେ ଯୋନି, ଯେଉଁଠି ପିତା ଝିଅ ଗର୍ଭେ ରଖିଲେ।
9.15.13
पृछामि त्वा परमन्तं पृथिव्याः पृछामि वृष्णो अश्वस्य रेतः ।
पृछामि विश्वस्य भुवनस्य नाभिं पृछामि वाचः परमं व्योम ॥ ९.१५.१३ ॥
ପୃଥିବୀର ପରମ ଅନ୍ତ ତୁମକୁ ପଚାରୁଛି; ବୃଷ-ଅଶ୍ୱର ରେତସ୍ ପଚାରୁଛି। ସମସ୍ତ ଭୁବନର ନାଭି ପଚାରୁଛି; ବାଣୀର ପରମ ଆକାଶ ପଚାରୁଛି।
9.15.14
इयं वेदिः परो अन्तः पृथिव्या अयं सोमो वृष्णो अश्वस्य रेतः ।
अयं यज्ञो विश्वस्य भुवनस्य नाभिर्ब्रह्मायं वाचः परमं व्योम ॥ ९.१५.१४ ॥
ଏହି ବେଦି ପୃଥିବୀର ପରମ ଅନ୍ତ; ଏହି ସୋମ ବୃଷ-ଅଶ୍ୱର ରେତସ୍। ଏହି ଯଜ୍ଞ ସମସ୍ତ ଭୁବନର ନାଭି; ଏହି ବ୍ରହ୍ମ ବାଣୀର ପରମ ଆକାଶ।
9.15.15
न वि जानामि यदिवेदमस्मि निण्यः संनद्धो मनसा चरामि ।
यदा मागन् प्रथमजा ऋतस्यादिद्वाचो अश्नुवे भागमस्याः ॥ ९.१५.१५ ॥
ମୁଁ ଏହା କ'ଣ ତାହା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଜାଣେ ନାହିଁ; ଗୁପ୍ତରେ ମନ ଦ୍ୱାରା ବଦ୍ଧ ହୋଇ ମୁଁ ବିଚରଣ କରେ। ଋତର ପ୍ରଥମଜାତମାନେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଲେ, ତେବେ ହିଁ ମୁଁ ଏହି ବାଣୀର ଅଂଶ ପାଏ।
9.15.16
अपाङ्प्राङेति स्वधया गृभीतोऽमर्त्यो मर्त्येना सयोनिः ।
ता शश्वन्ता विषूचीना वियन्ता न्यन्यं चिक्युर्न नि चिक्युरन्यम् ॥ ९.१५.१६ ॥
ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଓ ଅଧଃ ନିଜ ସ୍ୱଧାରେ ଗୃହୀତ ହୋଇ ତାହା ଚାଲେ; ଅମର୍ତ୍ୟ ମର୍ତ୍ୟ ସହିତ ଏକ ଯୋନିର। ସେ ଦୁଇ ଶାଶ୍ୱତ, ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇ ବିସ୍ତୃତ, ବିପରୀତ ଦିଗକୁ ଯାଉଥିବା; ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଜାଣିଲେ, ତଥାପି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜାଣିଲେ ନାହିଁ।
9.15.17
सप्तार्धगर्भा भुवनस्य रेतो विष्णोस्तिष्ठन्ति प्रदिशा विधर्मणि ।
ते धीतिभिर्मनसा ते विपश्चितः परिभुवः परि भवन्ति विश्वतः ॥ ९.१५.१७ ॥
ସପ୍ତ ଅର୍ଦ୍ଧଗର୍ଭ ଭୁବନର ବୀଜ; ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବିଧାନରେ ଦିଗ ଅନୁସାରେ ଠିଆ ହୁଅନ୍ତି। ସେମାନେ ବୁଦ୍ଧି ଓ ମନରେ ବିଚକ୍ଷଣ; ସବୁ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ବ୍ୟାପି ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ଅଧିଷ୍ଠିତ।
9.15.18
ऋचो अक्षरे परमे व्योमन् यस्मिन् देवा अधि विश्वे निषेदुः ।
यस्तन् न वेद किमृचा करिष्यति य इत्तद्विदुस्ते अमी समासते ॥ ९.१५.१८ ॥
ଋଚର ଅକ୍ଷରରେ, ସେହି ପରମ ବ୍ୟୋମରେ, ଯାହାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଅଧିଷ୍ଠିତ ହେଲେ। ଯେ ତାହା ଜାଣେ ନାହିଁ, ସେ ଋଚରେ କଣ କରିବ? ଯେଉଁମାନେ ତାହା ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ହିଁ ଏଠାରେ ଏକତ୍ର ବସିଛନ୍ତି।
9.15.19
ऋचः पदं मात्रया कल्पयन्तोऽर्धर्चेन चकॢपुर्विश्वमेजत् ।
त्रिपाद्ब्रह्म पुरुरूपं वि तष्ठे तेन जीवन्ति प्रदिशश्चतस्रः ॥ ९.१५.१९ ॥
ଋଚର ପଦକୁ ମାତ୍ରାରେ ସଜାଇ, ଅର୍ଦ୍ଧ ଋଚରେ ସେମାନେ କମ୍ପମାନ ବିଶ୍ୱକୁ ରଚିଲେ। ତ୍ରିପାଦ ବ୍ରହ୍ମ, ଅନେକ ରୂପବିଶିଷ୍ଟ, ପୃଥକ ହୋଇ ଠିଆ ହୁଏ; ତାହାରି ଦ୍ୱାରା ଚାରି ଦିଗ ଜୀବିତ ରହେ।
9.15.20
सूयवसाद्भगवती हि भूया अधा वयं भगवन्तः स्याम ।
अद्धि तृणमघ्न्ये विश्वदानीं पिब शुद्धमुदकमाचरन्ती ॥ ९.१५.२० ॥
ଭଲ ଚରାରେ ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଭାଗ୍ୟବତୀ ହୁଅ; ତେବେ ଆମେ ମଧ୍ୟ ଭାଗ୍ୟବାନ ହେବୁ। ହେ ଅଘ୍ନ୍ୟେ, ସର୍ବଦା ଘାସ ଖାଅ, ବୁଲି ବୁଲି ଶୁଦ୍ଧ ଜଳ ପିଅ।
9.15.21
गौरिन् मिमाय सलिलानि तक्षती एकपदी द्विपदी सा चतुष्पदी ।
अष्टापदी नवपदी बभूवुषी सहस्राक्षरा भुवनस्य पङ्क्तिस्तस्याः समुद्रा अधि वि क्षरन्ति ॥ ९.१५.२१ ॥
ଗାଈ ଜଳକୁ ମାପି ଆକାର ଦେଲା; ଏକପଦୀ, ଦ୍ୱିପଦୀ, ଚତୁଷ୍ପଦୀ, ଅଷ୍ଟପଦୀ, ନବପଦୀ ହୋଇ ଜଗତର ସହସ୍ରାକ୍ଷରା ପଙ୍କ୍ତି ହେଲା; ତାଙ୍କଠାରୁ ସମୁଦ୍ର ଉପରୁ ବହେ।
9.15.22
कृष्णं नियानं हरयः सुपर्णा अपो वसाना दिवमुत्पतन्ति ।
तमाववृत्रन्त्सदनादृतस्यादिद्घृतेन पृथिवीं व्यूदुः ॥ ९.१५.२२ ॥
କଳା ପଥର, ହରି ରୂପ ସୁନ୍ଦର ପକ୍ଷୀମାନେ ଜଳ ପରିଧାନ କରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉଡ଼ନ୍ତି; ଋତର ଆସନରୁ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରିଲେ; ପରେ ଘିଅରେ ପୃଥିବୀକୁ ଭିଜାଇଲେ।
9.15.23
अपादेति प्रथमा पद्वतीनां कस्तद्वां मित्रावरुणा चिकेत ।
गर्भो भारं भरत्या चिदस्या ऋतं पिपर्ति अनृतं नि पाति ॥ ९.१५.२३ ॥
ପାଦହୀନ ପ୍ରଥମେ ବାହାରେ, ପାଦବିଶିଷ୍ଟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ; ହେ ମିତ୍ରାବରୁଣ, ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ କିଏ ତାହା ଜାଣେ? ଗର୍ଭ ଭାର ବହେ; ସେ ଋତକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ, ଅନୃତକୁ ଦୂରେ ରଖେ।
9.15.24
विराड्वाग्विराट्पृथिवी विराडन्तरिक्षं विराट्प्रजापतिः ।
विराण्मृत्युः साध्यानामधिराजो बभूव तस्य भूतं भव्यं वशे स मे भूतं भव्यं वशे कृणोतु ॥ ९.१५.२४ ॥
ବିରାଟ୍ ବାକ୍; ବିରାଟ୍ ପୃଥିବୀ; ବିରାଟ୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ; ବିରାଟ୍ ପ୍ରଜାପତି; ବିରାଟ୍ ମୃତ୍ୟୁ ସାଧ୍ୟମାନଙ୍କର ଅଧିରାଜ ହେଲା; ତାଙ୍କ ବଶରେ ଭୂତ ଓ ଭବ୍ୟ ରହୁ; ସେ ମୋର ଭୂତ ଓ ଭବ୍ୟକୁ ବଶ କରୁ।
9.15.25
शकमयं धूममारादपश्यं विषूवता पर एनावरेण ।
उक्षाणं पृश्निमपचन्त वीरास्तानि धर्माणि प्रथमान्यासन् ॥ ९.१५.२५ ॥
ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧୂଆଁକୁ ମୁଁ ଦୂରରୁ ଦେଖିଲି, ବିଷୁବତର ଏପାରୁ ଓ ସେପାରୁ; ବୀରମାନେ ବୃଷ ଓ ଚିତ୍ରିତ ଗାଈକୁ ପାକ କଲେ; ସେଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରଥମ ଧର୍ମ ଥିଲା।
9.15.26
त्रयः केशिन ऋतुथा वि चक्षते संवत्सरे वपत एक एषाम् ।
विश्वमन्यो अभिचष्टे शचीभिर्ध्राजिरेकस्य ददृशे न रूपम् ॥ ९.१५.२६ ॥
ତିନି କେଶଧାରୀ ଋତୁ ଅନୁସାରେ ପ୍ରକାଶ ପାଆନ୍ତି; ବର୍ଷରେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ବୁଣନ୍ତି। ଅନ୍ୟ ଜଣେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱକୁ ଦେଖନ୍ତି; ଜଣଙ୍କ ତେଜର ରୂପ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ।
9.15.27
चत्वारि वाक्परिमिता पदानि तानि विदुर्ब्राह्मणा ये मनीषिणः ।
गुहा त्रीणि निहिता नेङ्गयन्ति तुरीयं वाचो मनुष्या वदन्ति ॥ ९.१५.२७ ॥
ବାଣୀର ଚାରି ପରିମିତ ପଦ ଅଛି; ମନୀଷୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାହା ଜାଣନ୍ତି। ତିନୋଟି ଗୁହାରେ ଲୁଚାଯାଇ ଗତି କରନ୍ତି ନାହିଁ; ବାଣୀର ଚତୁର୍ଥ ପଦ ମନୁଷ୍ୟମାନେ କହନ୍ତି।
9.15.28
इन्द्रं मित्रं वरुणमग्निमाहुरथो दिव्यः स सुपर्णो गरुत्मान् ।
एकं सद्विप्रा बहुधा वदन्त्यग्निं यमं मातरिश्वानमाहुः ॥ ९.१५.२८ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଗ୍ନି ବୋଲି ସେମାନେ କହନ୍ତି; ଏବଂ ସେ ଦିବ୍ୟ ସୁପର୍ଣ୍ଣ ଗରୁତ୍ମାନ୍ ମଧ୍ୟ। ଏକ ସତ୍କୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଅନେକ ପ୍ରକାରେ କହନ୍ତି; ଅଗ୍ନି, ଯମ, ମାତରିଶ୍ୱା କହନ୍ତି।