അഥർവവേദം · സൂക്തം 9.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.15.1
यद्गायत्रे अधि गायत्रमाहितं त्रैष्टुभं वा त्रैष्टुभान् निरतक्षत ।
यद्वा जगज्जगत्याहितं पदं य इत्तद्विदुस्ते अमृतत्वमानुशुः ॥ ९.१५.१ ॥
ഗായത്രിയിൽ ഗായത്രി സ്ഥാപിതമായി, അല്ലെങ്കിൽ ത്രിഷ്ടുഭിൽ നിന്ന് ത്രൈഷ്ടുഭ ഭാഗങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു, അല്ലെങ്കിൽ ജഗതിയിൽ ജഗത്തിന്റെ പദം വെക്കപ്പെട്ടു — അത് അറിഞ്ഞവർ അമൃതത്വം നേടി.
9.15.2
गायत्रेण प्रति मिमीते अर्कमर्केण साम त्रैष्टुभेन वाकम् ।
वाकेन वाकं द्विपदा चतुष्पदाक्षरेण मिमते सप्त वाणीः ॥ ९.१५.२ ॥
ഗായത്രിയാൽ അർക്കത്തെ അളക്കുന്നു; അർക്കത്താൽ സാമത്തെ, ത്രിഷ്ടുഭിനാൽ വാക്കിനെ; വാക്കിനാൽ വാക്കിനെ, ദ്വിപദത്താലും ചതുഷ്പദത്താലും, അക്ഷരത്താൽ ഏഴു വാണികളെ അളക്കുന്നു.
9.15.3
जगता सिन्धुं दिव्यस्कभायद्रथंतरे सूर्यं पर्यपश्यत् ।
गायत्रस्य समिधस्तिस्र आहुस्ततो मह्ना प्र रिरिचे महित्वा ॥ ९.१५.३ ॥
ജഗതിയാൽ സിന്ധുവിനെ ആകാശത്ത് ഉറപ്പിച്ചു; രഥന്തരത്തിൽ സൂര്യനെ ചുറ്റും കണ്ടു; ഗായത്രിയുടെ മൂന്നു സമിധകൾ പറയപ്പെട്ടു; പിന്നീട് മഹിമയാൽ അത് തന്റെ മഹത്വത്തിൽ മുന്നേറി.
9.15.4
उप ह्वये सुदुघां धेनुमेतां सुहस्तो गोधुगुत दोहदेनाम् ।
श्रेष्ठं सवं सविता साविषन् नोऽभीद्धो घर्मस्तदु षु प्र वोचत् ॥ ९.१५.४ ॥
നല്ല പാൽ തരുന്ന ഈ ധേനുവിനെ ഞാൻ വിളിക്കുന്നു; സുന്ദരകരനായ ഗോദോഗ്ധാവ് അവളെ കറക്കട്ടെ. സവിതാവ് ഞങ്ങൾക്കായി ശ്രേഷ്ഠമായ സവം പ്രേരിപ്പിക്കട്ടെ; ജ്വലിച്ച ഘർമം അതു നന്നായി പ്രഖ്യാപിക്കട്ടെ.
9.15.5
हिङ्कृण्वती वसुपत्नी वसूनां वत्समिच्छन्ती मनसाभ्यागात् ।
दुहामश्विभ्यां पयो अघ्न्येयं सा वर्धतां महते सौभगाय ॥ ९.१५.५ ॥
ഹിങ്കാരം ചെയ്തുകൊണ്ട്, വസുക്കളുടെ വസുപത്നിയായി, കിടാവിനെ ആഗ്രഹിച്ച് മനസ്സാൽ അടുത്തെത്തി. ഈ അഘ്ന്യ അശ്വികൾക്കായി പാൽ തരട്ടെ; അവൾ മഹത്തായ സൗഭാഗ്യത്തിനായി വളരട്ടെ.
9.15.6
गौरमीमेदभि वत्सं मिषन्तं मूर्धानं हिङ्ङकृणोन् मातवा उ ।
सृक्वाणं घर्ममभि वावशाना मिमाति मायुं पयते पयोभिः ॥ ९.१५.६ ॥
നോക്കിനിൽക്കുന്ന കിടാവിന്റെ നേർക്ക് പശു കരഞ്ഞു; അമ്മയ്ക്കായി അത് ഹിങ് എന്ന് ശബ്ദിച്ചു. ചുണ്ടു നക്കി, ചൂടുള്ള പാത്രത്തിനു നേരെ ചിലച്ചുകൊണ്ട് അവൾ പാൽ ചുരത്തുന്നു.
9.15.7
अयं स शिङ्क्ते येन गौरभिवृता मिमाति मयुं ध्वसनावधि श्रिता ।
सा चित्तिभिर्नि हि चकार मर्त्यान् विद्युद्भवन्ती प्रति वव्रिमौहत ॥ ९.१५.७ ॥
ഇതാണ് അവൾ മുഴക്കുന്ന ശബ്ദം; ഇതിനാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട പശു നാശസ്ഥലം വരെ നിന്നു ചിലയ്ക്കുന്നു. തന്റെ ബോധങ്ങളാൽ മർത്യരെ താഴ്ത്തി; മിന്നലായി മാറി അവൾ തൊഴുത്തിലേക്ക് തള്ളി.
9.15.8
अनच्छये तुरगातु जीवमेजद्ध्रुवं मध्य आ पस्त्यानाम् ।
जीवो मृतस्य चरति स्वधाभिरमर्त्यो मर्त्येना सयोनिः ॥ ९.१५.८ ॥
കിടക്കാത്ത, വേഗത്തിൽ ഓടുന്ന ജീവൻ, വിറയ്ക്കുന്ന, സ്ഥിരമായ, വാസസ്ഥലങ്ങളുടെ മധ്യം വരെ. മരിച്ചവന്റെ ജീവൻ സ്വന്തം ശക്തികളാൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു; അമർത്യൻ, മർത്യനോടൊപ്പം ഒരേ ഉറവിടമുള്ളവൻ.
9.15.9
विधुं दद्राणं सलिलस्य पृष्ठे युवानं सन्तं पलितो जगार ।
देवस्य पश्य काव्यं महित्वाद्य ममार स ह्यः समान ॥ ९.१५.९ ॥
വെള്ളത്തിന്റെ പുറത്ത് കാണുന്ന ചന്ദ്രനെ, യുവാവായിരുന്നിട്ടും, വൃദ്ധൻ വിഴുങ്ങി. ദേവന്റെ കാവ്യം മഹിമയാൽ നോക്കൂ; ഇന്ന് അവൻ മരിച്ചു, ഇന്നലെപ്പോലെ സമമായി.
9.15.10
य ईं चकार न सो अस्य वेद य ईं ददर्श हिरुगिन् नु तस्मात् ।
स मातुर्योना परिवीतो अन्तर्बहुप्रजा निर्ऋतिरा विवेश ॥ ९.१५.१० ॥
അവനെ സൃഷ്ടിച്ചവൻ അവനെ അറിയുന്നില്ല; അവനെ കണ്ടവൻ അവനാൽ വഞ്ചിക്കപ്പെടുന്നു. അവൻ അമ്മയുടെ ഗർഭത്തിൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് ഉള്ളിലുണ്ട്; ബഹുപ്രജയായ നിർഋതി ഉള്ളിൽ പ്രവേശിച്ചു.
9.15.11
अपश्यं गोपामनिपद्यमानमा च परा च पथिभिश्चरन्तम् ।
स सध्रीचीः स विषूचीर्वसान आ वरीवर्ति भुवनेष्वन्तः ॥ ९.१५.११ ॥
വീഴാതെ നിലകൊള്ളുന്ന ആ ഗോപാലനെ ഞാൻ കണ്ടു; അവൻ വഴികളിലൂടെ ഇവിടെയും അവിടെയും സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഒന്നിച്ചു പോകുന്നവയും വേർപിരിഞ്ഞു പോകുന്നവയും പുതച്ചവനായി അവൻ ലോകങ്ങൾക്കുള്ളിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും തിരിയുന്നു.
9.15.12
द्यौर्नः पिता जनिता नाभिरत्र बन्धुर्नो माता पृथिवी महीयम् ।
उत्तानयोश्चम्वोर्योनिरन्तरत्रा पिता दुहितुर्गर्भमाधात् ॥ ९.१५.१२ ॥
ദ്യുലോകം നമ്മുടെ പിതാവും ജനയിതാവും ഇവിടത്തെ നാഭിയുമാണ്; ഈ മഹതിയായ പൃഥിവി നമ്മുടെ ബന്ധുവും മാതാവുമാണ്. ഉയർത്തിയ രണ്ടു പാത്രങ്ങൾക്കിടയിലെ യോനിയിൽ, പിതാവ് പുത്രിയിൽ ഗർഭം വെച്ചു.
9.15.13
पृछामि त्वा परमन्तं पृथिव्याः पृछामि वृष्णो अश्वस्य रेतः ।
पृछामि विश्वस्य भुवनस्य नाभिं पृछामि वाचः परमं व्योम ॥ ९.१५.१३ ॥
പൃഥിവിയുടെ പരമമായ അറ്റം ഞാൻ നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു; വൃഷ-അശ്വത്തിന്റെ രേതസ്സ് ചോദിക്കുന്നു. സകല ഭുവനത്തിന്റെയും നാഭി ചോദിക്കുന്നു; വാക്കിന്റെ പരമമായ ആകാശം ചോദിക്കുന്നു.
9.15.14
इयं वेदिः परो अन्तः पृथिव्या अयं सोमो वृष्णो अश्वस्य रेतः ।
अयं यज्ञो विश्वस्य भुवनस्य नाभिर्ब्रह्मायं वाचः परमं व्योम ॥ ९.१५.१४ ॥
ഈ വേദി പൃഥിവിയുടെ പരമമായ അറ്റമാണ്; ഈ സോമം വൃഷ-അശ്വത്തിന്റെ രേതസ്സാണ്. ഈ യജ്ഞം സകല ഭുവനത്തിന്റെയും നാഭിയാണ്; ഈ ബ്രഹ്മം വാക്കിന്റെ പരമമായ ആകാശമാണ്.
9.15.15
न वि जानामि यदिवेदमस्मि निण्यः संनद्धो मनसा चरामि ।
यदा मागन् प्रथमजा ऋतस्यादिद्वाचो अश्नुवे भागमस्याः ॥ ९.१५.१५ ॥
ഞാൻ ഇതാണ് എന്ന് വ്യക്തമായി അറിയുന്നില്ല; രഹസ്യമായി മനസ്സാൽ ബന്ധിതനായി ഞാൻ സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഋതത്തിന്റെ ആദ്യജാതർ എന്റെ അടുക്കൽ വന്നപ്പോഴാണ് ഈ വാക്കിന്റെ പങ്ക് ഞാൻ പ്രാപിക്കുന്നത്.
9.15.16
अपाङ्प्राङेति स्वधया गृभीतोऽमर्त्यो मर्त्येना सयोनिः ।
ता शश्वन्ता विषूचीना वियन्ता न्यन्यं चिक्युर्न नि चिक्युरन्यम् ॥ ९.१५.१६ ॥
മുകളിലേക്കും താഴേക്കും തന്റെ സ്വധയാൽ ഗൃഹീതമായി അത് പോകുന്നു; അമർത്യൻ മർത്യനോടൊപ്പം ഒരേ യോനിയിൽ പെട്ടവൻ. ആ ഇരുവരും ശാശ്വതരും, വേർപിരിഞ്ഞ് വ്യാപിക്കുന്നവരും, വിപരീത ദിശകളിൽ പോകുന്നവരുമാണ്; അവർ പരസ്പരം അറിഞ്ഞു, എങ്കിലും പൂർണ്ണമായി അറിഞ്ഞില്ല.
9.15.17
सप्तार्धगर्भा भुवनस्य रेतो विष्णोस्तिष्ठन्ति प्रदिशा विधर्मणि ।
ते धीतिभिर्मनसा ते विपश्चितः परिभुवः परि भवन्ति विश्वतः ॥ ९.१५.१७ ॥
ഏഴ് അർധഗർഭങ്ങൾ ലോകത്തിന്റെ ബീജമാണ്; അവ വിഷ്ണുവിന്റെ ധർമ്മത്തിൽ ദിശകൾ അനുസരിച്ച് നിൽക്കുന്നു. അവ ബുദ്ധിയാലും മനസ്സാലും വിവേകികളാണ്; എല്ലാ വശങ്ങളിലും വ്യാപിച്ച് ചുറ്റും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
9.15.18
ऋचो अक्षरे परमे व्योमन् यस्मिन् देवा अधि विश्वे निषेदुः ।
यस्तन् न वेद किमृचा करिष्यति य इत्तद्विदुस्ते अमी समासते ॥ ९.१५.१८ ॥
ഋക്കിന്റെ അക്ഷരത്തിൽ, ആ പരമ വ്യോമത്തിൽ, ഏതിൽ എല്ലാ ദേവന്മാരും അധിഷ്ഠിതരായി. അതറിയാത്തവൻ ഋക്കുകൊണ്ട് എന്തു ചെയ്യും? അത് അറിഞ്ഞവർ മാത്രമേ ഇവിടെ ഒരുമിച്ചിരിക്കുന്നു.
9.15.19
ऋचः पदं मात्रया कल्पयन्तोऽर्धर्चेन चकॢपुर्विश्वमेजत् ।
त्रिपाद्ब्रह्म पुरुरूपं वि तष्ठे तेन जीवन्ति प्रदिशश्चतस्रः ॥ ९.१५.१९ ॥
ഋക്കിന്റെ പദത്തെ മാത്രകളാൽ ക്രമപ്പെടുത്തി, അർധർചംകൊണ്ട് അവർ വിറയ്ക്കുന്ന വിശ്വത്തെ രൂപപ്പെടുത്തി. മൂന്നു പാദമുള്ള ബ്രഹ്മം, പലരൂപമുള്ളത്, വേറിട്ട് നിൽക്കുന്നു; അതിനാൽ നാലു ദിശകളും ജീവിക്കുന്നു.
9.15.20
सूयवसाद्भगवती हि भूया अधा वयं भगवन्तः स्याम ।
अद्धि तृणमघ्न्ये विश्वदानीं पिब शुद्धमुदकमाचरन्ती ॥ ९.१५.२० ॥
നല്ല മേച്ചിലിനാൽ നീ ഭാഗ്യവതിയായിത്തീരുക; അപ്പോൾ ഞങ്ങളും ഭാഗ്യവാന്മാരാകും. അഘ്ന്യേ, എപ്പോഴും പുല്ലു തിന്നുക, സഞ്ചരിച്ച് ശുദ്ധമായ വെള്ളം കുടിക്കുക.
9.15.21
गौरिन् मिमाय सलिलानि तक्षती एकपदी द्विपदी सा चतुष्पदी ।
अष्टापदी नवपदी बभूवुषी सहस्राक्षरा भुवनस्य पङ्क्तिस्तस्याः समुद्रा अधि वि क्षरन्ति ॥ ९.१५.२१ ॥
പശു ജലങ്ങളെ അളന്ന് രൂപം നൽകി; ഏകപദി, ദ്വിപദി, ചതുഷ്പദി, അഷ്ടപദി, നവപദിയായി ലോകത്തിന്റെ സഹസ്രാക്ഷര പംക്തിയായി; അവളിൽ നിന്ന് സമുദ്രങ്ങൾ മുകളിൽ നിന്ന് ഒഴുകുന്നു.
9.15.22
कृष्णं नियानं हरयः सुपर्णा अपो वसाना दिवमुत्पतन्ति ।
तमाववृत्रन्त्सदनादृतस्यादिद्घृतेन पृथिवीं व्यूदुः ॥ ९.१५.२२ ॥
കറുത്ത വഴിയുള്ള, ഹരികളായ, മനോഹര ചിറകുള്ള പക്ഷികൾ ജലം പുതച്ച് സ്വർഗത്തിലേക്ക് പറക്കുന്നു; ഋതത്തിന്റെ ഇരിപ്പിടത്തിൽ നിന്ന് അവർ അവനെ ചുറ്റി; പിന്നെ നെയ്യാൽ ഭൂമിയെ നനച്ചു.
9.15.23
अपादेति प्रथमा पद्वतीनां कस्तद्वां मित्रावरुणा चिकेत ।
गर्भो भारं भरत्या चिदस्या ऋतं पिपर्ति अनृतं नि पाति ॥ ९.१५.२३ ॥
കാലില്ലാത്തത് ആദ്യം പുറപ്പെടുന്നു, കാലുള്ളവയ്ക്കിടയിൽ; ഓ മിത്രാവരുണരേ, നിങ്ങൾ ഇരുവരെയല്ലാതെ അതാരറിയും? ഗർഭം ഭാരം വഹിക്കുന്നു; അത് ഋതത്തെ പൂരിപ്പിക്കുന്നു, അസത്യത്തെ അകറ്റുന്നു.
9.15.24
विराड्वाग्विराट्पृथिवी विराडन्तरिक्षं विराट्प्रजापतिः ।
विराण्मृत्युः साध्यानामधिराजो बभूव तस्य भूतं भव्यं वशे स मे भूतं भव्यं वशे कृणोतु ॥ ९.१५.२४ ॥
വിരാട് വാക്; വിരാട് ഭൂമി; വിരാട് അന്തരീക്ഷം; വിരാട് പ്രജാപതി; വിരാട് മൃത്യു സാധ്യന്മാരുടെ അധിരാജനായി; അവന്റെ വശത്തിൽ ഭൂതവും ഭവ്യവും ഇരിക്കട്ടെ; അവൻ എന്റെ ഭൂതവും ഭവ്യവും വശത്താക്കട്ടെ.
9.15.25
शकमयं धूममारादपश्यं विषूवता पर एनावरेण ।
उक्षाणं पृश्निमपचन्त वीरास्तानि धर्माणि प्रथमान्यासन् ॥ ९.१५.२५ ॥
ഈ ശക്തിയുള്ള പുക ദൂരത്തുനിന്ന് ഞാൻ കണ്ടു, വിഷുവതിന്റെ അപ്പുറത്തും ഇപ്പുറത്തുനിന്നും; വീരന്മാർ കാളയെയും പുള്ളിപ്പശുവിനെയും പാകം ചെയ്തു; അവയായിരുന്നു ആദ്യ ധർമ്മങ്ങൾ.
9.15.26
त्रयः केशिन ऋतुथा वि चक्षते संवत्सरे वपत एक एषाम् ।
विश्वमन्यो अभिचष्टे शचीभिर्ध्राजिरेकस्य ददृशे न रूपम् ॥ ९.१५.२६ ॥
മൂന്ന് കേശധാരികൾ ഋതുക്കൾക്കനുസരിച്ച് പ്രത്യക്ഷരാകുന്നു; സംവത്സരത്തിൽ അവരിലൊരാൾ വിതയ്ക്കുന്നു. മറ്റൊരാൾ തന്റെ ശക്തികളാൽ ലോകമാകെ വീക്ഷിക്കുന്നു; ഒരുവന്റെ തേജസ്സിന്റെ രൂപം കാണപ്പെടുന്നില്ല.
9.15.27
चत्वारि वाक्परिमिता पदानि तानि विदुर्ब्राह्मणा ये मनीषिणः ।
गुहा त्रीणि निहिता नेङ्गयन्ति तुरीयं वाचो मनुष्या वदन्ति ॥ ९.१५.२७ ॥
വാക്കിന് നാല് അളന്ന പദങ്ങളുണ്ട്; ജ്ഞാനികളായ ബ്രാഹ്മണർ അവ അറിയുന്നു. മൂന്ന് ഗുഹയിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നു; ചലിക്കുന്നില്ല; വാക്കിന്റെ നാലാം പദം മനുഷ്യർ സംസാരിക്കുന്നു.
9.15.28
इन्द्रं मित्रं वरुणमग्निमाहुरथो दिव्यः स सुपर्णो गरुत्मान् ।
एकं सद्विप्रा बहुधा वदन्त्यग्निं यमं मातरिश्वानमाहुः ॥ ९.१५.२८ ॥
ഇന്ദ്രൻ, മിത്രൻ, വരുണൻ, അഗ്നി എന്ന് അവർ വിളിക്കുന്നു; അവൻ തന്നെ ദിവ്യനായ സുപർണനും ഗരുത്മാനും. ഒന്നായ സത്യത്തെ ജ്ഞാനികൾ പലവിധത്തിൽ പറയുന്നു; അഗ്നി, യമൻ, മാതരിശ്വാവ് എന്ന് വിളിക്കുന്നു.