अथर्ववेद · सूक्त 9.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.2.1
सपत्नहनमृषभं घृतेन कामं शिक्षामि हविषाज्येन ।
नीचैः सपत्नान् मम पादय त्वमभिष्टुतो महता वीर्येण ॥ ९.२.१ ॥
शत्रूंचा नाश करणारा, वृषभासारखा कामदेव, त्याला मी तूप, हविस आणि आज्याने सन्मानितो. स्तुती केलेल्या तू आपल्या महान सामर्थ्याने माझ्या शत्रूंना खाली पाडून माझ्या पायाखाली आण.
9.2.2
यन् मे मनसो न प्रियं चक्षुषो यन् मे बभस्ति नाभिनन्दति ।
तद्दुष्वप्न्यं प्रति मुञ्चामि सपत्ने कामं स्तुत्वोदहं भिदेयम् ॥ ९.२.२ ॥
माझ्या मनाला जे प्रिय नाही, माझ्या डोळ्यांना जे आवडत नाही, जे मला पोखरते आणि ज्यात मी आनंदत नाही, ते दुःस्वप्न मी शत्रूकडे परत सोडतो. कामदेवाची स्तुती करून, उठून मी त्याला भेदावे.
9.2.3
दुष्वप्न्यं काम दुरितं च कमाप्रजस्तामस्वगतामवर्तिम् ।
उग्र ईशानः प्रति मुञ्च तस्मिन् यो अस्मभ्यमंहूरणा चिकित्सात् ॥ ९.२.३ ॥
हे काम, दुःस्वप्न आणि पाप, संततीहीनता, अंधारात पडलेले, तमोमय, न संपणारे दुर्दैव, ते उग्र आणि ईशान होऊन त्याच्यावर परत पाठव; जो आम्हाला त्रास देतो त्याची तू काळजी घे.
9.2.4
नुदस्व काम प्र णुदस्व कामावर्तिं यन्तु मम ये सपत्नाः ।
तेषां नुत्तानामधमा तमांस्यग्ने वास्तूनि निर्दह त्वम् ॥ ९.२.४ ॥
हे काम, दूर हाकून लाव; कामाने परत आलेल्याला पुढे ढकल. माझे जे शत्रू आहेत ते निघून जावोत. हाकलून लावलेल्यांचा अंधार खाली पडो. हे अग्ने, त्यांची घरे पूर्णपणे जाळून टाक.
9.2.5
सा ते काम दुहिता धेनुरुच्यते यामाहुर्वाचं कवयो विराजम् ।
तया सपत्नान् परि वृङ्ग्धि ये मम पर्येनान् प्राणः पशवो जीवनं वृणक्तु ॥ ९.२.५ ॥
हे काम, ती तुझी कन्या, दुधाळ धेनू म्हणून ओळखली जाते; कवी जिला विराट् वाणी म्हणतात. तिच्याने माझ्या शत्रूंना वेढ. माझ्या भोवती असलेल्यांना प्राण, पशू आणि जीवन वेढो.
9.2.6
कामस्येन्द्रस्य वरुणस्य राज्ञो विष्णोर्बलेन सवितुः सवेन ।
अग्नेर्होत्रेण प्र णुदे सपत्नां छम्बीव नावमुदकेषु धीरः ॥ ९.२.६ ॥
काम, इंद्र, वरुण, राजा, विष्णूच्या बलाने, सवितृच्या प्रेरणेने आणि अग्नीच्या होत्राने मी शत्रूंना दूर लोटतो; पाण्यात धीर पुरुष नाव ढकलतो तसे.
9.2.7
अध्यक्षो वाजी मम काम उग्रः कृणोतु मह्यमसपत्नमेव ।
विश्वे देवा मम नाथं भवन्तु सर्वे देवा हवमा यन्तु म इमम् ॥ ९.२.७ ॥
अध्यक्ष, बलवान असा माझा उग्र काम मला निश्चितपणे शत्रुरहित करो. विश्वदेव माझे नाथ होवोत; सर्व देव माझ्या या आवाहनाकडे येवोत.
9.2.8
इदमाज्यं घृतवज्जुषाणाः कामज्येष्ठा इह मादयध्वम् ।
कृण्वन्तो मह्यमसपत्नमेव ॥ ९.२.८ ॥
घृतमिश्रित या आज्याचा आस्वाद घेऊन, कामाला ज्येष्ठ मानून येथे आनंद घ्या; मला निश्चितपणे शत्रुरहित करीत.
9.2.9
इन्द्राग्नी काम सरथं हि भूत्वा नीचैः सपत्नान् मम पादयाथः ।
तेषां पन्नानामधमा तमांस्यग्ने वास्तून्यनुनिर्दह त्वम् ॥ ९.२.९ ॥
इंद्र आणि अग्नी, हे काम, एकाच रथावर एकत्र होऊन माझ्या शत्रूंना खाली पाडा. त्यांच्यातील पडलेल्यांचा खालचा अंधार, हे अग्ने, त्यांची घरे जाळून टाक.
9.2.10
जहि त्वं काम मम ये सपत्ना अन्धा तमांस्यव पादयैनान् ।
निरिन्द्रिया अरसाः सन्तु सर्वे मा ते जीविषुः कतमच्चनाहः ॥ ९.२.१० ॥
हे काम, माझ्या जे शत्रू आहेत त्यांना तू ठार कर; आंधळ्या अंधारात त्यांना पाड. सर्व इंद्रियरहित आणि रसहीन होवोत; ते कोणत्याही दिवशी जिवंत राहू नयेत.
9.2.11
अवधीत्कामो मम ये सपत्ना उरुं लोकमकरन् मह्यमेधतुम् ।
मह्यं नमन्तां प्रदिशश्चतस्रो मह्यं षडुर्वीर्घृतमा वहन्तु ॥ ९.२.११ ॥
कामाने माझ्या त्या शत्रूंना ठार केले ज्यांनी माझ्यासाठी विस्तृत लोक आणि वाढीची जागा निर्माण केली. माझ्यासाठी चारही दिशा नमोत; माझ्यासाठी सहा विस्तीर्ण प्रदेश तूप आणोत.
9.2.12
तेऽधराञ्चः प्र प्लवन्तां छिन्ना नौरिव बन्धनात् ।
न सायकप्रणुत्तानां पुनरस्ति निवर्तनम् ॥ ९.२.१२ ॥
ते खाली तोंड करून वाहून जावोत, बंधनातून तुटलेल्या नावेसारखे. बाणांनी हाकलून दिलेल्यांचे पुन्हा परतणे नाही.
9.2.13
अग्निर्यव इन्द्रो यवः सोमो यवः ।
यवयावानो देवा यवयन्त्वेनम् ॥ ९.२.१३ ॥
अग्नी यव आहे; इंद्र यव आहे; सोम यव आहे. यवाने हाकलणारे देव याला हाकलोत.
9.2.14
असर्ववीरश्चरतु प्रणुत्तो द्वेष्यो मित्रानां परिवर्ग्यः स्वानाम् ।
उत पृथिव्यामव स्यन्ति विद्युत उग्रो वो देवः प्र मृणत्सपत्नान् ॥ ९.२.१४ ॥
वीरहीन, हाकलून दिलेला, मित्रांना व स्वजनांना द्वेष्य असा तो भटको. पृथ्वीवर वीजा त्याला पाडतात; तुमचा उग्र देव शत्रूंना मारो.
9.2.15
च्युता चेयं बृहत्यच्युता च विद्युद्बिभर्ति स्तनयित्नूंश्च सर्वान् ।
उद्यन्न् आदित्यो द्रविणेन तेजसा नीचैः सपत्नान् नुदतां मे सहस्वान् ॥ ९.२.१५ ॥
ही बृहती च्युत आहे आणि वीज अच्युत आहे; ती सर्व गर्जना धारण करते. उदय पावणारा आदित्य आपल्या धनाने व तेजाने माझ्या शत्रूंना खाली ढकलो, तो बलवान.
9.2.16
यत्ते काम शर्म त्रिवरूथमुद्भु ब्रह्म वर्म विततमनतिव्याध्यं कृतम् ।
तेन सपत्नान् परि वृङ्ग्धि ये मम पर्येनान् प्राणः पशवो जीवनं वृणक्तु ॥ ९.२.१६ ॥
हे काम, तुझे त्रिविध-संरक्षित, उत्पन्न झालेले, पसरलेले, न भेदता येणारे ब्रह्मकवच घेऊन माझ्या शत्रूंना चहूबाजूंनी वेढून टाक. त्यांचे प्राण, पशू आणि जीवन त्यांच्यापासून तुटू दे.
9.2.17
येन देवा असुरान् प्राणुदन्त येनेन्द्रो दस्यून् अधमं तमो निनाय ।
तेन त्वं काम मम ये सपत्नास्तान् अस्माल्लोकात्प्र णुदस्व दूरम् ॥ ९.२.१७ ॥
ज्याने देवांनी असुरांना हुसकावले आणि इंद्राने दस्युंना अधम अंधारात ढकलले, त्याच्याच योगे, हे काम, माझ्या जे शत्रू आहेत त्यांना या लोकातून दूर हाकलून दे.
9.2.18
यथा देवा असुरान् प्राणुदन्त यथेन्द्रो दस्यून् अधमं तमो बबाधे ।
तथा त्वं काम मम ये सपत्नास्तान् अस्माल्लोकात्प्र णुदस्व दूरम् ॥ ९.२.१८ ॥
देवांनी असुरांना जसे हुसकावले आणि इंद्राने दस्युंना अधम अंधारात दाबले, तसेच, हे काम, माझ्या जे शत्रू आहेत त्यांना या लोकातून दूर हाकलून दे.
9.2.19
कामो जज्ञे प्रथमो नैनं देवा आपुः पितरो न मर्त्याः ।
ततस्त्वमसि ज्यायान् विश्वहा महांस्तस्मै ते काम नम इत्कृनोमि ॥ ९.२.१९ ॥
काम प्रथम जन्मला; देव, पितर आणि मानव कोणीही त्याला गाठू शकले नाहीत. म्हणून तू सदैव ज्येष्ठ व महान आहेस; हे काम, त्या तुला मी नमस्कार करतो.
9.2.20
यावती द्यावापृथिवी वरिम्णा यावदापः सिष्यदुर्यावदग्निः ।
ततस्त्वमसि ज्यायान् विश्वहा महांस्तस्मै ते काम नम इत्कृणोमि ॥ ९.२.२० ॥
द्यावापृथिवी जितक्या विस्तृत आहेत, पाणी जितके पसरते, अग्नी जितका दूर आहे, तितकाच तू आहेस. म्हणून तू सदैव श्रेष्ठ आणि महान आहेस; हे काम, तुला मी नमस्कार करतो.
9.2.21
यावतीर्दिशः प्रदिशो विषूचीर्यावतीराशा अभिचक्षणा दिवः ।
ततस्त्वमसि ज्यायान् विश्वहा महांस्तस्मै ते काम नम इत्कृणोमि ॥ ९.२.२१ ॥
जितक्या दिशा, उपदिशा आणि पसरलेल्या दिशा आहेत, आकाशात दिसणाऱ्या जितक्या दिशा आहेत, तितकाच तू आहेस. म्हणून तू सदैव श्रेष्ठ आणि महान आहेस; हे काम, तुला मी नमस्कार करतो.
9.2.22
यावतीर्भृङ्गा जत्वः कुरूरवो यावतीर्वघा वृक्षसर्प्यो बभूवुः ।
ततस्त्वमसि ज्यायान् विश्वहा महांस्तस्मै ते काम नम इत्कृणोमि ॥ ९.२.२२ ॥
जितके भृंग, किडे आणि कर्कश आवाजाचे जीव आहेत, जितके पक्षी आणि झाडांवर सरपटणारे जीव निर्माण झाले, तितकाच तू आहेस. म्हणून तू सदैव श्रेष्ठ आणि महान आहेस; हे काम, तुला मी नमस्कार करतो.
9.2.23
ज्यायान् निमिषतोऽसि तिष्ठतो ज्यायान्त्समुद्रादसि काम मन्यो ।
ततस्त्वमसि ज्यायान् विश्वहा महांस्तस्मै ते काम नम इत्कृणोमि ॥ ९.२.२३ ॥
डोळा मिटण्यापेक्षा तू मोठा आहेस; स्थिर उभे राहण्यापेक्षा तू मोठा आहेस; हे काम, हे मन्यू, समुद्रापेक्षाही तू मोठा आहेस. म्हणून तू सदैव श्रेष्ठ आणि महान आहेस; हे काम, तुला मी नमस्कार करतो.
9.2.24
न वै वातश्चन काममाप्नोति नाग्निः सूर्यो नोत चन्द्रमाः ।
ततस्त्वमसि ज्यायान् विश्वहा महांस्तस्मै ते काम नम इत्कृणोमि ॥ ९.२.२४ ॥
वाराही कामाला प्राप्त करू शकत नाही, अग्नीही नाही, सूर्यही नाही, चंद्रही नाही. म्हणून तू सदैव श्रेष्ठ आणि महान आहेस; हे काम, तुला मी नमस्कार करतो.
9.2.25
यास्ते शिवास्तन्वः काम भद्रा याभिः सत्यं भवति यद्वृणिषे ।
ताभिष्ट्वमस्मामभिसंविशस्वान्यत्र पापीरप वेशया धियः ॥ ९.२.२५ ॥
हे काम! तुझी जी शिव, कल्याणकारी आणि भद्र रूपे आहेत, ज्यांनी तू निवडलेले सत्य होते, त्यांच्याद्वारेच आमच्यात प्रवेश कर; पापी विचारांना दुसरीकडे हाकलून दे.